VII SA/Wa 1974/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant ref. staż. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2011 r. sprawy ze skargi U. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala. Sygnatura akt VII SA/Wa 1974/10 UZASADNIENIE . Decyzją z dnia [...] maja 2010r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego – po wszczęciu postępowania na wniosek U. G. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].04.2008r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał następujące ustalenia faktyczne i prawne: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].04.2008r., uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...].02.2008r. i orzekając co do istoty: I. nakazał U. G., M. P. i Z. K. usunięcie w terminie do dnia 30 lipca 2008r. stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w S. poprzez wykonanie, pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane, robót budowlanych obejmujących: 1. wykonanie nawiewu w pomieszczeniu kotłowni w piwnicy, stanowiącej własność M. P. i Z. K., w postaci otworu niezamykanego o powierzchni co najmniej 200 cm2, 2. odłączenie okapów kuchennych od istniejącego zbiorczego przewodu wentylacyjnego (w kominie 4-przewodowym) — w lokalu nr [...] na parterze należącym do M. P. oraz Z. K. oraz lokalu nr [...] na piętrze należącym do U. G., 3. wykonanie dwóch dodatkowych przewodów wentylacyjnych (w pionie kominowym usytuowanym w części północnej budynku) dla zapewnienia prawidłowych podłączeń wentylacji grawitacyjnej w pomieszczeniach należących do lokalu nr [...] (własność M. P. i Z. K.) oraz w pomieszczeniach należących do lokalu mieszkalnego nr [...] (własność U. G.), 4. prawidłowe ponowne podłączenia do przewodów wentylacyjnych pomieszczeń: - kuchni w lokalu nr [...] — własność M. P. i Z. K., -kuchni w lokalu nr [...] - własność U. G., - łazienki w lokalu nr [...] - własność U. G., - kotłowni w piwnicy - własność M. P. i Z. K., 5. doprowadzenia przewodu wentylacji grawitacyjnej w pokoju z kominkiem do zgodności z Polską Normą PN-83/B-03430, 6. uszczelnienie wszystkich istniejących przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych, do których podłączono urządzenia z lokalu nr [...] (współwłasność M. P. i Z. K.) oraz urządzenia z lokalu nr [...] (należącym do U. G.) oraz wykonania w nich otworów rewizyjnych i wycierowych, w celu doprowadzenia ich do zgodności z warunkami technicznymi i Polskimi Normami, II. zakazał użytkowania wszelkich urządzeń grzewczych i gazowych w tym budynku mieszkalnym (w lokalu nr [...] i nr [...]) do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, tj. do czasu powiadomienia organu I instancji o ich usunięciu z dołączeniem: - aktualnych badań sprawności wszystkich przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych, - oświadczenia osoby sprawującej nadzór nad robotami, że roboty zostały wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami, a urządzenia znajdujące się w lokalach nr [...] i nr [...] zostały prawidłowo podłączone i nie stwarzają zagrożenia dla ludzi oraz mogą być bezpiecznie użytkowane. U. G. w piśmie z dnia 03.02.2010r. zawarła wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji [...] WINB z dnia [...].04.2008r. Rozpatrując w/w wniosek organ wskazał, że określone w art. 156 Kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego, umożliwiającym wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji ostatecznej. Tryb ten stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznej wyrażonej w art. 16 §1 Kpa. Celem tego postępowania nie jest merytoryczne rozpatrzenie sprawy a wyłącznie ocena, czy kontrolowana decyzja zawiera wady enumeratywnie wymienione w art. 156 § 1 pkt 1 — 7 Kpa. Organ podkreślił, iż organ administracji publicznej orzekający w tym nadzwyczajnym trybie, posiada jedynie uprawnienia kasacyjne tzn. rozstrzyga tylko i wyłącznie w kwestii istnienia bądź nieistnienia przesłanek z art. 156 § 1 Kpa. Organ nadzoru, dokonując oceny czy zachodzą przesłanki z art. 156 § 1 Kpa, uwzględnia stan faktyczny i prawny z daty wydania kontrolowanej decyzji. Po rozpatrzeniu niniejszej sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że badana decyzja [...] WINB z dnia [...].04.2008r., nie jest obarczona wadą rażącego naruszenia prawa ani żadną z pozostałych wad określonych w art. 156 § 1 Kpa. W orzecznictwie oraz doktrynie prezentowany jest pogląd, że rażące naruszenie prawa stanowiące kwalifikowaną przesłankę stwierdzenia nieważności wymienioną w art. 156 § 1 pkt 2 Kpa, występuje wówczas, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią przepisu prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że owa decyzja nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość decyzji skutkiem naruszenia norm prawnych regulujących działania administracji publicznej w indywidualnych sprawach, w szczególności przepisów prawa procesowego oraz materialnego, o szczególnym ciężarze gatunkowym. Zachodzi więc w przypadku, gdy czynność zmierzająca do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażona stanowią zaprzeczenie stanu prawnego sprawy w całości lub w części. Nie chodzi przy tym o błędy w wykładni prawa, lecz o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny. Wymaga jednakże podkreślenia, że ani oczywistość naruszenia prawa, ani nawet charakter przepisów, które zostały naruszone nie są wystarczające wyłącznie do uznania, że nastąpiło rażące naruszenie prawa. Obok oczywistego naruszenia prawa i charakteru przepisu, który został naruszony — jako kryterium rażącego naruszenia prawa winny być traktowane społeczno-gospodarcze skutki wywołane wadliwą decyzją. W konsekwencji traktowanie naruszenia prawa jako "rażące" może mieć miejsce tylko wyjątkowo a mianowicie, gdy jego waga jest znacznie większa niż stabilność ostatecznej decyzji. Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest ostateczna decyzja [...] WINB z dnia [...].04.2008r., kończąca postępowanie administracyjne w trybie art. 66 ustawy - Prawo budowlane dotyczące stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w S., a konkretnie nieprawidłowości w funkcjonowaniu przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych, znajdujących się w tym budynku. Stosownie do treści przepisu art. 66 ust. 1 pkt 2 będącego materialnoprawną podstawą podjętej w niniejszej sprawie decyzji, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W decyzji, o której mowa organ może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Z akt sprawy niewątpliwie wynika, że budynek mieszkalny przy ul. [...] w S. był użytkowany w sposób zagrażający życiu i zdrowiu ludzi, a także bezpieczeństwu mienia. Zagrożenie to było spowodowane nieprawidłowościami w funkcjonowaniu przewodów kominowych i wentylacyjnych a także nieprawidłowym podłączeniem urządzeń do tych przewodów. Potwierdzają to dowody zebrane w toku postępowania wyjaśniającego. [...] WINB po dokonaniu analizy zgromadzonych w sprawie dokumentów oraz uwzględniając aktualny stan faktyczny ustalony przez organ I instancji podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 11.12.2007r. oraz dniu 3.01.2008r. stwierdził, że nieprawidłowości w funkcjonowaniu przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych dotyczą: - braku nawiewu w kotłowni (w piwnicy), - braku wentylacji grawitacyjnej w pomieszczeniach kuchennych w lokalu nr [...] i nr [...], - włączenia do jednego przewodu wentylacyjnego: pomieszczenia kotłowni, okapów kuchennych (z kuchni na parterze i na piętrze) i łazienki na piętrze, co jest niezgodne z przepisem § 141 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz punktem 5.1.2 Polskiej Normy PN-831B-03430, - nieprawidłowego (prowizorycznego) wykonania przewodu wentylacyjnego wywiewnego w pokoju z kominkiem, co jest niezgodne z punktem 5.1.3 Polskiej Normy PN 31B-03430, - nieszczelności przewodów oraz brak w nich otworów wycierowych i rewizyjnych. Organ stwierdził, że wobec niebudzących wątpliwości ustaleń organu co do nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w S. oraz wynikających z tego stanu zagrożeń orzekający w sprawie organ nadzoru budowlanego zobowiązany był na podstawie przytoczonego wyżej przepisu art. 66 ust. 1 pkt 2 nakazać U. G., M. P. i Z. K., tj. współwłaścicielom tego budynku, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez wykonanie określonych w decyzji robót budowlanych. Podkreślił przy tym organ, że konstrukcja normy prawnej, zawarta w art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego wskazuje, że decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi określona w treści przepisu przesłanka, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja wydana w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości powinna precyzyjnie wymieniać na czym owe nieprawidłowości polegają oraz wskazywać czynności, które celem usunięcia ich właściciel obowiązany jest wykonać. W niniejszej sprawie organ wykazał, w jaki sposób ustalony stan techniczny obiektu narusza normę prawa i w jaki sposób stwierdzone nieprawidłowości mają zostać usunięte. Zastosowany wobec właścicieli budynku zakres nakazów jest adekwatny do stwierdzonych nieprawidłowości. Za właściwe organ uznał w okolicznościach niniejszej sprawy orzeczenie przez organ, na podstawie art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego, o zakazie użytkowania wszelkich urządzeń grzewczych i gazowych w lokalu nr [...] i nr [...] do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Odnosząc się natomiast do zarzutów sformułowanych przez U. G. we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, organ stwierdził, że nie mogą one skutkować stwierdzeniem nieważności kwestionowanej decyzji [...] WINB z dnia [...].04.2008r. Zarzuty dotyczące znajdujących się w kotłowni lokalu nr [...] urządzeń grzewczych na paliwo stałe, nie mogą być przedmiotem rozważań w niniejszym postępowaniu. W treści decyzji z dnia [...].04.2008r. [...] WINB wyraźnie wskazał bowiem, że przedmiotem prowadzonego postępowania oraz decyzji były nieprawidłowości w funkcjonowaniu przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych, natomiast sprawy dotyczące eksploatacji kotłowni, jej wyposażenia oraz dozoru mogą być przedmiotem odrębnego postępowania. Poza zakres niniejszego postępowania wykraczają także zarzuty dotyczące kwestii wykonania bądź niewykonania nakazów nałożonych badaną decyzją na poszczególnych współwłaścicieli. Odnośnie zarzutu stosowania "odpowiedzialności zbiorowej" organ wskazał, że z uzasadnienia kontrolowanej decyzji [...] WINB wynika, że generalnie obowiązek decyzji skierowano do wszystkich współwłaścicieli przedmiotowego budynku z uwagi na to, że zakres oraz sposób wykonania robót nie wyklucza potrzeby współdziałania wszystkich współwłaścicieli, bowiem nie wszystkie roboty można wykonać w obrębie danego lokalu (dotyczy to w szczególności wykonania dodatkowych przewodów wentylacyjnych służących do wspólnego użytku). Jednocześnie w sentencji decyzji wskazano, kto powinien wykonać poszczególne nakazy poprzez wskazanie właściciela danego lokalu. Znaczna część zarzutów skarżącej dotyczy sposobu prowadzenia postępowania administracyjnego przez orzekające w sprawie organy nadzoru budowlanego. Okoliczność ta również pozostaje bez wpływu na sposób załatwienia niniejszej sprawy, ponieważ przedmiotem postępowania w trybie art. 156 Kpa jest wyłącznie zbadanie, czy zaistniały kwalifikowane wady w samej decyzji, która jest przedmiotem kontroli. Zarzuty podnoszone przez skarżącą są w istocie polemiką z ustaleniami faktycznymi orzekających w sprawie organów nadzoru budowlanego, a argumenty strony mogłyby podlegać rozważeniu jedynie w postępowaniu zwykłym. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010r. Główny Inspektor Nadzoru budowlanego po rozpoznaniu wniosku U. G. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...].05.2010r. W uzasadnieniu decyzji powtórzył argumenty zawarte w rozstrzygnięciu z dnia [...].05.2010r. Odnosząc się natomiast do zarzutów sformułowanych przez U. G. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, stwierdził, że stanowią one w istocie powtórzenie zarzutów podniesionych we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, do których GINB ustosunkował się już w uzasadnieniu skarżonej decyzji z dnia [...].05.2010r. U. G. złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi wskazała, że decyzja ta w sposób rażący łamie prawo, albowiem pracownicy nadzoru budowlanego w sposób bezprawny interpretują zapisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r., pozwalają sobie na bezczynność w obliczu bezpośredniego zagrożenia życia, nakładają w sposób całkowicie niedopuszczalny obowiązek sporządzenia projektu budowlanego oraz obowiązek nadzoru nad wyjątkowo prostymi robotami nie uznając robót odebranych przez osobę w tej sprawie wskazaną pomimo przedstawienia protokołu odbioru twierdząc dodatkowo, że takiego protokołu nie przedkładano, nie dopuszczają do sprawy dokumentów, stosują odpowiedzialność zbiorową poprzez zmuszanie do wykonania robót w obrębie lokalu będącego własnością innej osoby. Wskazała także na sprzeczność decyzji z dnia [...].04.2008r. z wyrokiem WSA w K. z dnia 21.06.2006r. o sygn. [...]. W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i nakazanie GINB stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB z dnia [...].04.2008r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega oddaleniu albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Należy w pierwszej kolejności podkreślić, że przedmiotowa decyzja została wydana w jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania to jest postępowaniu nieważnościowym, który stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji administracyjnej wyrażonej w art. 16 kpa. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji traktowane jest jako nowe postępowanie w sprawie i toczy się wg przepisów art. 157 kpa. Zadaniem organu prowadzącego postępowanie o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji jest zatem ocena takiej decyzji pod kątem kwalifikowanej niezgodności z prawem, tj. czy wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), lub spełnienia innych przesłanek określonych w art. 156§1 kpa. Postępowanie takie ma zatem odrębną podstawę prawną i nie może być traktowane tak, jakby chodziło o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją ostateczną, rozstrzygającą o zastosowaniu przepisów prawa materialnego do danego stosunku administracyjno-prawnego. Takie stanowisko zajął także Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 7.03.1996r. (IIIARN 70\95 OSNP 1996\18\258), w którym stwierdził, że postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej ma na celu wyjaśnienie jej kwalifikowanej niezgodności z prawem, a nie ponowne rozpoznanie zakończonej sprawy. Odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB z dnia [...].04.2008r. organy nadzoru budowlanego oceniły, że decyzja ta nie jest dotknięta żadną z kwalifikowanych wad wymienionych w art. 156§1kpa, w szczególności wadą rażącego naruszenia prawa. Przedstawione stanowisko należało uznać za trafne. Podstawą materialno - prawną kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym decyzji był art. 66 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: (...), jest użytkowany z sposób zagrażający życiu i zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia i środowisku , (...), (...) - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości określając termin wykonania tego obowiązku. Z ust. 2 tego przepisu wynika także, że organ może zakazać użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. A zatem w przypadku stwierdzenia przez organ nadzoru budowlanego okoliczności, o których mowa w tym przepisie jego ustawowym obowiązkiem jest podjęcie interwencji w celu usunięcia nieprawidłowości. Powyższe wynika z użytego przez ustawodawcę określenia "nakazuje", które nie pozostawia organowi swobody w możliwości podejmowania działań w tym zakresie. Z uzasadnienia decyzji z dnia [...].04.2008r. wynika, że w przedmiotowym budynku występują nieprawidłowości powodujące zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Organ wskazał, że nieprawidłowości te dotyczą zakłóceń w funkcjonowaniu przewodów kominowych i wentylacyjnych spowodowanych nieodpowiednią liczbą przewodów kominowych i wentylacyjnych oraz z nieprawidłowego podłączenia urządzeń do tych przewodów. Jednocześnie organ przedstawił szczegółowo na czym te nieprawidłowości polegały. Wyjaśnił także, że ustalenia w tym zakresie poczynił w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach sprawy w tym m.in. Opinię Techniczną oraz oględziny lokali dokonane w dniach: 11.12.2007r., 3.01.2008r. Wskazane okoliczności – stan zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi obowiązujące w dacie wydawania omaw. decyzji nie były kwestionowane przez skarżącą, która domagała się ich usunięcia z tym, że upatrywała ich w niewłaściwym funkcjonowaniu urządzeń w lokalu zajmowanym przez Z. K., zwłaszcza urządzeń w kotłowni. Wobec powyższego Sąd w pełni podzielił stanowisko organów zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazujące, że kontrolowana decyzja nie jest dotknięta żadną z wad wymienionych w art. 156§1 kpa. Raz jeszcze należy wszak podkreślić, że rolą organów w niniejszej sprawie było nie ponowne rozpoznanie sprawy lecz jej kontrola z punktu widzenia istnienia wad kwalifikowanych. W szczególności - wbrew zarzutom skargi – kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym decyzja nie została wydana w niezgodzie z oceną prawna i wskazaniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 21 czerwca 2006r. zwłaszcza w części dotyczącej nałożenia obowiązków na współwłaścicieli. Nie ulega wątpliwość i iż sprawa zakończona ostateczną decyzją z dnia [...].04,2008r. była wcześniej przedmiotem kontroli przez w/w Sąd, który wyrokiem z dnia 21.06.2005r. uchylił kontrolowaną wówczas decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu twego rozstrzygnięcia Sąd wskazał m. in., iż decyzja wydana na podstawie tego przepisu powinna uwzględniać indywidualne cechy kontrolowanego obiektu. Jeśli ustalono, że przewód kominowy użytkowany jest wyłącznie przez jednego ze współwłaścicieli z wyłączeniem pozostałych to ten podmiot winien być obciążony nakazem usunięcia nieprawidłowości tego przewodu. Wbrew twierdzeniom U. G. organ ponownie rozpoznając sprawę (na skutek w/w wyroku WSA) nie naruszył zasad określonych w art. 153 P.p.s.a. Nie może ujść uwadze, że uzasadnienie decyzji stanowi integralną część jej rozstrzygnięcia. W motywach decyzji z dnia [...].04.2008r. organ wskazał, że wypełnił dyspozycję zawartą w w/w wyroku odnośnie skierowania nakazów do poszczególnych właścicieli albowiem zakres i sposób wykonania robót jakie należy wykonać w przedmiotowym budynku celem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości nie wyklucza współdziałania wszystkich właścicieli bowiem nie wszystkie roboty można wykonać w obrębie danego lokalu. Jako przykład organ wskazał w szczególności roboty związane z wykonaniem dodatkowych przewodów wentylacyjnych, które wymagają przebicia przez stropy. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podzielił wyrażone w tej decyzji stanowisko. Jedynie na marginesie wskazać należy, że art. 66 ustawy Prawo budowlane nie pozostawia żadnej wątpliwości, co do tego, kto winien być adresatem decyzji wydanej w oparciu o te podstawe prawną. Powyższe zostało także przesądzone w w/w wyroku WSA w K.. Nie jest sporne w niniejszej sprawie, że U. G.. Z. K. i M. P. są współwłaścicielami przedmiotowego budynku a w konsekwencji winni ponosić wspólnie obowiązki związane z jego utrzymaniem w należytym stanie technicznym. Ewentualny brak współdziałania współwłaścicieli w wykonywaniu ciążących na nich obowiązków żadną miarą nie może być oceniany jako niemożność wykonania decyzji w rozumieniu art. 156 §1 pkt. 5 kpa. Przepisy kodeksu cywilnego regulują kwestie współwłasności, praw i obowiązków współwłaścicieli i ich uprawnienia w przypadku braku zgody w wykonywaniu ich obowiązków. Dalej wskazać należy, że w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].04.2008r. organ podkreślił, że przedmiotem prowadzonego przez niego postępowania były jedynie nieprawidłowości w funkcjonowaniu przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych. Sprawy zaś dotyczące eksploatacji kotłowni należącej do lokalu nr [...] (Z. K.) mogą być przedmiotem odrębnego postępowania. W tej sytuacji jako prawidłowe należało ocenić działanie organu, który nie odniósł się w kontrolowanej decyzji wydanej – co należy ze wszech miar podkreślić - w postępowaniu nadzorczym do kwestii kotłowni skoro nie stanowiła ona przedmiotu rozstrzygnięcia decyzji z dnia [...].04.2008r. Tym samym Sąd również nie może się odnieść do zarzutów zawartych we wniosku o stwierdzenie nieważności oraz w skardze, które dotyczą przedmiotowej kotłowni. Dodatkowo wskazać należy, że nie mogły znaleźć uznania w okolicznościach niniejszej sprawy zarzuty skarżącej podnoszone w piśmie z dnia 12.03.2010r. oraz we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, powtórzone następnie częściowo w skardze co do tego, że organ nie przeprowadził dowodu z opinii biegłych sądowych (w tym biegłego M. S.). Z treści tego pisma wynika wszak, że opinia ta została przesłana do organu dnia 19.05.2009r. a zatem po wydaniu kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym decyzji. Tymczasem organ administracji winien brać pod uwagę stan faktycznych i prawny obowiązujący w dacie wydania tej ostatniej decyzji a nie przeprowadzać ponownie postępowanie wyjaśniające. Reasumując Sąd w pełni podzielił argumenty organów orzekających w nie niniejszej sprawie, iż kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym decyzja z dnia [...].04.2008r. nie jest dotknięta żadną z wad wymienionych w art. 156§1 kpa. Z tych tez względów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy – skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.