VII SA/Wa 1976/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2011 r. sprawy ze skarg B. I., A. D. i L. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak:[...] w przedmiocie wznowienia postępowania skargi oddala Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] znak : [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 146 § 2 w związku z art. 151 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm.), po ponownym rozpatrzeniu wniosku B. I., B. Z., L. D. z dnia [...] o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] (znak :[...]) utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] zatwierdzającą projektu budowlany i udzielającą grupie E., rejon Dystrybucji w G. pozwolenia na przebudowę linii napowietrznej średniego napięcia SN 15 KV i stacji transformatorowej słupowej, budowę linii kablowych SN 15 KV oraz stacji transformatorowej słupowej na terenie K. oraz w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 kwietnia 2009 r. (sygn. akt II SA/Po 574/07), stwierdził, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] została wydana z naruszeniem prawa i jednocześnie odstępuje od jej uchylenia albowiem w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez mieszkańców i właścicieli działek w J. ul. [...] i ul. [...] od decyzji Starosty [...] z [...] o pozwoleniu na budowę. Z oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku wynika, iż Wojewoda [...] przed wydaniem rozstrzygnięcia powinien najpierw ustalić, jaki charakter miało pismo mieszkańców J. z dnia [...]. Ponadto, Wojewoda [...] błędnie określił mieszkańców i właścicieli działek w J. ul. [...] i ul. [...] jako strony, bez precyzyjnego oznaczenia ich danych personalnych. Mając na uwadze wskazania zawarte w wyroku Wojewoda [...] pismem z dnia 17 sierpnia 2009 r. wezwał wszystkie osoby, które podpisały się pod pismem z dnia 19 lipca 2007 r. do sprecyzowania wniosku poprzez określenie, czy stanowi ono odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...], czy też wniosek o wznowienie postępowania oraz do wykazania indywidualnego interesu prawnego przez każdego z Wnioskujących z osobna, co pozwoliłoby przesądzić czy przysługuje Wnioskującym przymiot strony w postępowaniu oraz rozważyć stopień ewentualnej uciążliwości przedmiotowej inwestycji. Ponadto, wezwano Wnioskujących do przedłożenia odpisów zwykłych z ksiąg wieczystych. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Wnioskujący wskazali, iż ich pismo z dnia 19 lipca 2009 r. stanowi wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. tj. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Ponadto, B. I. wykazała, że jest właścicielką działki o nr [...], B. Z. właścicielką działki o nr [...], a L. D. wykazał, że razem z żoną A.D. jest współwłaścicielem działki o nr [...]. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] po zbadaniu terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...]. W wyniku przeprowadzonego postępowania Wojewoda [...] stwierdził, iż zarzut naruszenia przez organy obu instancji art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego w stosunku do B. I., B. Z. oraz L.D. jest uzasadniony. W ocenie organu, inwestycja zatwierdzona decyzją Starosty [...] z dnia [...] oddziałuje na nieruchomości stanowiące własność B.I., B.Z. oraz L.D. w związku z czym osoby te powinny być uznane za strony postępowania dotyczącego pozwolenia na przebudowę linii napowietrznej średniego napięcia. Jednocześnie organ stwierdził, że poza błędnym ustaleniem kręgu stron postępowania brak jest innych powodów do uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. W szczególności powodem do uchylenia decyzji nie mogą być podnoszone przez strony kwestie dotyczące charakteru prowadzonej budowy (przebudowy) wpływającej bezpośrednio na krajobraz widziany z działek, a w konsekwencji na jej wycenę, gdyż dotyczą sfery prawa cywilnego i mogą być rozstrzygane jedynie przed sądami powszechnymi. Zdaniem Wojewody [...] zostały spełnione wymagania zawarte w art. 35 ust 1 oraz art. 32 ust 4 Prawa budowlanego dlatego organ zobowiązany był do udzielenia pozwolenia na budowę. Ponadto organ zaznaczył, że jego decyzja z dnia [...] była przedmiotem kontroli organu wyższego stopnia w wyniku której Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] odmówił stwierdzenia jej nieważności uznając, że nie zawiera żadnej z wad, o której mowa w art. 156 § 1 kpa. Wobec braku okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na decyzję o pozwoleniu na budowę poza błędnym nie uznaniem B. I., B. Z. i L. D. za strony postępowania zakończonego ww. decyzją organ nie znalazł podstaw do jej uchylenia we wznowionym postępowaniu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołań B. I., A. D. i L. D. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że działka nr [...] stanowiąca własność B. Z. oraz działka nr [...] będąca własnością A. i L.D., a także działka nr [...], której właścicielką jest B.I. znajdują się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Tym samym ww. osobom przysługiwał status strony w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na przebudowę linii napowietrznej. Ze zgromadzonego natomiast w sprawie materiału dowodowego wynika, że ww. osoby nie brały udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...]. Z tego też względu organ stwierdził, że zarówno decyzja Wojewody [...] jak i Starosty [...] z dnia [...] zostały wydane z naruszeniem art. 10, art. 61 § 4 kpa oraz art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Jednocześnie organ stwierdził, że inwestor spełnił wszystkie obowiązki wynikające z ustawy Prawo budowlane, a brak uczestnictwa ww. osób jest naruszeniem prawa, jednak uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest zasadne, gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Odnosząc się do zarzutu skarżących dotyczącego przebiegu przedmiotowej inwestycji przez działki stanowiące ich własność organ wyjaśnił, że decyzja Wojewody z dnia [...] nie udzielała pozwolenia na budowę na ww. działkach nr [...],[...] i[...], a tym samym bezzasadny jest zarzut, że inwestor powinien złożyć oświadczenie o prawie do dysponowania ww. działkami na cele budowlane. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powołał się również na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2009 r, sygn. akt. VII SA/Wa 249/09, którym oddalono skargi B. Z. i A. D. na decyzję organu z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli B. I. oraz L.D. i A.D. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a w szczególności : 1) art. 6, art. 8 i art. 11 kpa. poprzez wydanie decyzji bez przeanalizowania materiału dowodowego i bez wystarczającego wyjaśnienia Stronie powodów podjęcia decyzji tej treści, 2) art. 7 kpa. poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, 3) art. 138 § 1 w zw. z art. 6 kpa. poprzez pozostawienie w obrocie decyzji odstępującej od uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] w sytuacji, w której nie istnieje przepis prawa upoważniający organ do utrzymania w mocy niezgodnej z prawem decyzji Wojewody [...], 4) art. 146 § 2 kpa. poprzez pozostawienie w obrocie decyzji odstępującej od uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] w sytuacji, w której w wyniku wznowienia mogłaby, a wręcz powinna zapaść decyzja nie odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W uzasadnieniu skargi Skarżący podnieśli, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] dotyczy działek stanowiących ich własność przez które zaprojektowano przebieg przedmiotowej inwestycji. Z tego powodu decyzja o pozwoleniu na budowę pozostaje w sprzeczności z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która nie dotyczyła ich działek. Skarżący dodali, że decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana pomimo, że inwestor nie posiadał prawa do dysponowania ich nieruchomościami na cele budowlane oraz pomimo braku przeprowadzenia konsultacji społecznych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Na wstępie należy wyjaśnić, iż postanowieniem wydanym na rozprawie Sąd na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zarządził połączenie sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1977/10 (skarga A. i L. D. ) ze sprawą VII SA/Wa 1976/10 (skarga B.I.) celem łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji dokonywana przez Sąd polega w tej sprawie na zbadaniu prawidłowości ustalenia, że wadliwość procesowa powodująca wznowienie nie wpłynęła na prawidłowe zastosowanie w sprawie przepisu prawa materialnego. Organy obu instancji orzekające w niniejszej sprawie w sposób przekonywujący wykazały, iż działki skarżących znajdują się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji w związku z czym wystąpiła przyczyna wznowieniowa wymieniona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Z kopii mapy zasadniczej obrazującej przebieg przedmiotowej inwestycji, która stanowi załącznik do projektu budowlanego z września 2003 r. wynika bowiem, że projektowana inwestycja przebiega wzdłuż granicy działki nr [...] której właścicielką jest skarżąca B. I. Natomiast przy granicy działki nr [...] należącej do skarżących A. i L. D. znajduje się stacja transformatorowa. Z wyjaśnień pełnomocnika Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożonych na rozprawie wynika, że stacja transformatorowa usytuowana jest w odległości ok. 5 m od granicy działki skarżących D. co może powodować jej zacienienie. Skarżący D. wykazując swój interes prawny przedłożyli akt notarialny kupna działki z którego wynika, że działka nr [...] zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy P. położona jest na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W świetle powyższego, Sąd podzielił ustalenia organów dotyczące położenia działek skarżących w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji co oznacza, że wskazana przez skarżących przyczyna wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 kpt 4 k.p.a. rzeczywiście wystąpiła. Organ prawidłowo też zbadał termin wynikający z art. 148 § 2 k.p.a. przyjmując zgodnie z oświadczeniem skarżących, że o decyzji dowiedzieli się w dniu 11 lipca 2007 r. w którym pojawiły się ekipy budowlane próbujące stawiać słupy energetyczne. Po przeprowadzeniu wznowionego postępowania organ prawidłowo przyjął w zaskarżonej decyzji oraz w poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, iż postępowanie, pomimo zaistnienia przesłanek formalnych do jego wznowienia, nie skutkuje jednak żadną wadą materialną, która uniemożliwiałaby wydanie decyzji odpowiadającej w swojej istocie decyzji dotychczasowej. Z ustaleń organu wynika bowiem, że projekt budowlany zgodny jest z wymaganiami decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a inwestor spełnił wszystkie wymagania przewidziane ustawą Prawo budowlane. Organ ustalił również, iż przedmiotowa inwestycja nie przebiega przez działki skarżących tym samym bezzasadny jest zarzut, że inwestor winien złożyć oświadczenie o prawie do dysponowania działkami skarżących na cele budowlane. Przedmiotowa inwestycja nie wymaga również przeprowadzenia konsultacji społecznych bowiem nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 146 § 2 k.p.a. wskazać należy, iż skoro w niniejszej sprawie w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej organ zasadnie nie uchylił decyzji dotychczasowej i wobec uznania, iż skarżący bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu stwierdził wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa. Zarzuty skarżących odnoszące się do wad materialnoprawnych decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] muszą być ocenione jako bezprzedmiotowe w sprawie wznowienia postępowania. Do eliminowania bowiem z obrotu prawnego decyzji dotkniętych wadami materialnoprawnymi powołana jest instytucja stwierdzenia nieważności, której przesłanki zostały określone w art. 156 § 1 k.p.a. Z uzasadnienia decyzji organów wynika, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] była przedmiotem kontroli Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który decyzją z dnia [...] odmówił stwierdzenia jej nieważności uznając, że decyzja nie zawiera żadnej z wad, o której mowa w art. 156 § 1 kpa. Skargi B. Z. i A. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę zostały natomiast oddalone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2009 r., sygn. akt. VII SA/Wa 249/09. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie podważyły zasadności ustaleń poczynionych w zaskarżonej decyzji, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę należało na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz .U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargi oddalić.