VII SA/Wa 198/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Asesor WSA Paweł Groński, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2008 r. sprawy ze skargi K. i Z. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2007 r. znak [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia dotyczącego przekazania według właściwości skargę oddala Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia K. i Z. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r., Nr [...], przekazujące według właściwości do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. odwołanie K. i Z. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] października 2007 r., Nr [...], uchylił w całości zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r., Nr [...], zostało wydane na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., który stanowi, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego wpłynęło podanie uzna, że jest niewłaściwy do załatwienia sprawy, zobowiązany jest z urzędu do niezwłocznego przekazania, w drodze postanowienia, podania do organu właściwego. Organ przywołał przepis art. 129 § 1 k.p.a., oraz wskazał, iż w rozpoznawanej sprawie, błędem było wydanie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienia o uznaniu się niewłaściwym do rozpoznania odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., bowiem wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego jest organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, zatem w przedmiotowej sprawie jest niewątpliwie właściwym do rozpoznania odwołania K. i Z. B. z dnia [...] października 2007 r. W ocenie organu II instancji okoliczność, iż odwołanie złożone zostało bezpośrednio do wojewódzkiego organu nadzoru budowlanego, a nie za pośrednictwem organu pierwszej instancji, nie powodowała, iż stał się on niewłaściwy do rozpoznania środka odwoławczego. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, organ odwoławczy jakim jest w tym przypadku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien przesłać odwołanie K. i Z. B. organowi pierwszej instancji wraz z pismem przewodnim, informującym o błędnym wniesieniu tego odwołania, wskazując na konieczność podjęcia czynności, związanych z nadaniem środkowi odwoławczemu właściwego biegu. Organ wskazał, iż jest to czynność materialnotechniczna i nie jest dopuszczalne wydawanie w takim przypadku przez organ odwoławczy postanowienia o uznaniu się niewłaściwym do jego rozpoznania. Skargę na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli K. i Z. B. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu swojej skargi skarżący odnieśli się merytorycznie do zasadności nałożonego na nich, w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] października 2007 r., Nr [...], obowiązku remontu instalacji kanalizacyjnej położonej na działce nr ew. [...] w Z., oraz wnieśli o nakazanie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego wydania decyzji zobowiązującej mieszkańców do zabezpieczenia wycieku fekaliów i zmiany decyzji zobowiązującej skarżących do remontu zbiornika. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja lub postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd dokonał kontroli postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2007 r., znak: [...], uchylającego w całości zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r., Nr [...], przekazujące według właściwości do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. odwołanie K. i Z. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] października 2007r., Nr [...] i umarzającego postępowanie pierwszej instancji. Kontrola zaskarżonego postanowienia wykazała, że badane rozstrzygnięcie zostało wydane zgodnie z prawem. W dyspozycji przepisu art. 129 § 1 k.p.a. został uregulowany pośredni tryb wnoszenia odwołania. W myśl postanowień w/w art. 129 k.p.a., odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. W związku z tym, że tryb pośredni nie jest oparty na elementach formalnych, ale wiąże się przede wszystkim ze względną dewolutywnością odwołania, musi być przestrzegany zarówno przez stronę, jak również przez organ. Ma to bowiem znaczenie, gdyż zgodnie z art. 132 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może uwzględnić odwołanie w całości i wydać nową decyzję, w której uchyli lub zmieni zaskarżone rozstrzygnięcie. W okolicznościach niniejszej sprawy, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego niewątpliwie był właściwym organem do rozpoznania odwołania K. i Z. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] października 2007 r., Nr [...], gdyż jest organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowanego. Zasadne jest więc stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zawarte w zaskarżonym postanowieniu, które wskazuje, iż okoliczność, że odwołanie złożone bezpośrednio do wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego, a nie za pośrednictwem organu pierwszej instancji nie powodowała, iż stał się on niewłaściwy do rozpoznania środka odwoławczego. W takim przypadku odwołanie powinno zostać przekazane organowi pierwszej instancji, w celu nadania temu odwołaniu biegu. Jest to jednakże czynność materialnotechniczna i brak jest podstaw do wydania, w takim przypadku, przez organ odwoławczy, tu [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, postanowienia o uznaniu się niewłaściwym do jego rozpoznania. Należy powtórzyć za Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, iż organ odwoławczy, jakim jest w tym przypadku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, powinien przesłać odwołanie K. i Z. B. organowi pierwszej instancji wraz z pismem przewodnim, informującym o błędnym wniesieniu tego odwołania, wskazując na konieczność podjęcia czynności, związanych z nadaniem środkowi odwoławczemu właściwego biegu. Argumenty podnoszone przez skarżących dotyczące prawidłowości nałożenia, decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] października 2007 r., Nr [...], obowiązku remontu instalacji kanalizacyjnej wraz ze zbiornikiem bezodpływowym oraz żądanie nakazania Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego wydania decyzji zobowiązującej mieszkańców do zabezpieczenia wycieku fekaliów i zmiany decyzji zobowiązującej skarżących do remontu zbiornika, nie mogą być brane pod uwagę w niniejszym postępowaniu, nie dotyczą bowiem przedmiotu zaskarżenia. Argumenty dotyczące zasadności nałożenia na skarżących określonych obowiązków mogą być podnoszone w toku postępowania odwoławczego, dotyczącego decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] października 2007 r. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.