VII SA/Wa 198/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. z siedzibą L. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2012 r., znak [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia L. Sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej jako skarżąca), reprezentowana przez r. pr. M. C., w skardze na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] maja 2003 r. zezwalającej spółce L. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na przywożenie z zagranicy i wprowadzanie do obrotu w kraju nowej żywności pn. Srebro Koloidalne, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Strona skarżąca podniosła, że "wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego postanowienia uzasadniony jest faktem potencjalnej możliwości naruszenia żywotnych interesów gospodarczych bliżej nieustalonej liczby podmiotów, dokonujących obrotu srebrem koloidalnym". Zdaniem skarżącej podmioty zainteresowane rozstrzygnięciem powinny zostać powiadomione o toczącym się postępowaniu. Skarżąca podała, że zaskarżone postanowienie może być interpretowane przez podległe organowi jednostki administracyjne jako zakaz obrotu srebrem koloidalnym w ogólności, bowiem tak zostało zinterpretowane podjęcie postępowania w niniejszej sprawie, w wyniku czego doszło zdaniem skarżącej do szeregu naruszeń prawa w postaci zakazu sprzedaży jednostkom detalicznym znajdującego się już w obrocie srebra koloidalnego. Skarżąca wskazała, że jest związana umową handlową z obecnym dystrybutorem srebra koloidalnego, który nie został powiadomiony o podjętym postępowaniu. Zdaniem skarżącej działania Głównego Inspektora Sanitarnego mogą okazać się działaniami bezprawnymi, które w świetle zawartej przez skarżącą umowy mogą narazić ją, a także wszystkie uczestniczące w obrocie tym produktem podmioty, na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza w istocie, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani tez nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Należy zaznaczyć, że ciężar wykazania istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na skarżącym składającym wniosek. Sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne (vide m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt II OSK 2115/11 oraz z dnia 23 września 2011 r., sygn. II OZ 836/11 - dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Co więcej, twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi (vide. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt. II FSK 502/09 - dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie przedłożyła jakichkolwiek konkretnych informacji i dowodów uprawdopodobniających, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia może spowodować po jej stronie wystąpienie znacznej szkody. Twierdzenia dotyczące potencjalnej możliwości naruszenia żywotnych interesów gospodarczych bliżej nieustalonej liczby podmiotów, dokonujących obrotu srebrem koloidalnym oraz możliwość okazania się działań organu działaniami bezprawnymi, które mogą narazić skarżącą oraz wszystkie podmioty uczestniczące w obrocie ww. produktem na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej bez jakiegokolwiek odzwierciedlenia w dokumentach popierających argumentację wniosku, pozostają twierdzeniami gołosłownymi uniemożliwiającymi Sądowi dokonanie oceny, czy w stosunku do strony zaistnieją bądź niezaistnieją przesłanki, o których mowa w powołanym powyżej przepisie. Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. W postępowaniu, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji