VII SA/Wa 1982/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2010 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego po ponownym rozpatrzeniu wniosku W. P. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] października 2003 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję PINB [...] z dnia [...] marca 2003 r., nr [...], znak: [...] nakazującą S. Ł. doprowadzenie budynku mieszkalnego wybudowanego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] do stanu zgodnego z prawem poprzez wykonanie robót budowlanych polegających na: 1. skróceniu połaci dachowej budynku wystającej poza granice sąsiedniej nieruchomości przy ul. [...]; 2. wymurowaniu od strony w/w nieruchomości zgodnie z obrysem budynku ściany szczytowej (jako ściany zewnętrznej), która stanowić będzie ścianę oddzielenia przeciwpożarowego i wyprowadzeniu jej na wysokość min. 30 cm ponad pokrycie dachu zgodnie z zasadami bezpieczeństwa pożarowego oraz wymaganiami § 12 i § 235 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym decyzja mniejsza stanie się ostateczna, odmówił wznowienia postępowania. Organ I instancji wskazał, iż związku z uchyleniem przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...] decyzji organu wojewódzkiego z dnia [...] października 2008 r., nr [...], znak: [...] i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia dokonał on ponownej, szczegółowej analizy materiału dowodowego zebranej w przedmiotowej sprawie. Organ podniósł, iż wniosek W. P. o wznowienie postępowania wpłynął w dniu 29 maja 2008 r., następnie na wezwanie organu został uzupełniony pismem z dnia 13 września 2008 r. Jako podstawę wznowienia postępowania W. P. wskazał art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, wskazując na "świadome zatajenie przez pracowników PINB faktu pobudowania przedmiotowego budynku na nowych fundamentach od podstaw jako dowodzie istniejącym w dniu wydania decyzji". Mazowiecki Inspektor stwierdził, iż W. P. wniósł wniosek o wznowienie postępowania ze znacznym uchybieniem terminu przewidzianego w art. 148 § 1 Kpa na dokonanie tej czynności. Zdaniem organu wniosek o wznowienie postępowania wpłynął do organu w dniu 29 maja 2008 r., natomiast o przesłance stanowiącej podstawę wznowieniową W. P. wiedział już w 2000 roku co potwierdza m. in. oświadczenie wnioskodawcy złożone do protokołu oględzin budynku mieszkalnego wybudowanego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] (przeprowadzonych przez przedstawicieli PINB [...] w dniu [...] lutego 2000 r.) "iż cały budynek został rozebrany wraz z fundamentem, a inwestor wykonał cały budynek łącznie z fundamentem". Podkreślono, iż okoliczność tę wnioskodawca wielokrotnie podnosił w pismach składanych w toku postępowania. Wskazano, że w piśmie z dnia [...] lutego 2009 r., stwierdził, iż "dowiedziałem, się o tym w miesiącu maju 2008 r., że pobudowanie budynku od podstaw, na nowych fundamentach bez mojej zgody stanowi podstawę do wznowienia postępowania". Zdaniem organu I instancji wnioskodawca o tym fakcie wiedział już wcześniej, a jedynie w maju 2008 r. powziął informacje, iż okoliczność ta może być podstawą do wniesienia przedmiotowego wniosku, co nie jest tożsame z zachowaniem terminu o którym mowa w art. 148 § 1 Kpa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania W. P. decyzją z dnia [...] września 2009 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzje i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, iż decyzja jest błędna i zachodzą podstawy do jej uchylenia oraz umorzenia postępowania. Organ II instancji zgodził się z ustaleniami organu I instancji, iż wniosek W. P. o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, zakończonego ostateczną decyzją [...] WINB z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] został złożony po upływie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach wskazanych jako podstawa wznowienia postępowania. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył, iż wskazany przez wnioskodawcę dowód istniejący w dniu wydania decyzji, tj. cyt: "fakt pobudowania budynku na nowych fundamentach", podnosił on już wielokrotnie w toku prowadzonego przez organy terenowe postępowania w sprawie budynku mieszkalnego zrealizowanego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...]e. Mianowicie, wynika to z protokołu oględzin sporządzonych przez pracowników PINB [...] w dniu [...] lutego 2000 r. oraz w dniu [...] stycznia 2003 r. Z pisma Skarżącego skierowanego do PINB [...] piśmie (data wpływu do PINB-05.06.2006 r.) i skargi do WSA w Warszawie na decyzję [...] WINB z dnia [...] października 2003 r. Nr [...], co zostało potwierdzone w uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt: 7/IV SA 4382/03, oddalającym skargę W. P. na decyzję [...] WINB z dnia [...] października 2003 r. Nr [...]. Zdaniem organu odwoławczego przesłanka wznowieniowe wskazana przez skarżącego była podnoszona w skardze na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2003 r. Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając skargę W. P. wyrokiem z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt 7/IV SA 4382/03 zbadał równocześnie przesłankę wznowieniową, wobec czego niedopuszczalne jest na tej podstawie wznowienie postępowania. Skoro jednak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. Nr [... ]wznowił postępowanie administracyjne, pomimo uchybienia przez skarżącego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa to postępowanie to winno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył W.w P.. Skarżący wskazał, iż decyzja została wydana w oparciu o fałszywe dowody poprzez świadome zatajenie okoliczności mających istotny wpływ na rozstrzygniecie sprawy. Zdaniem skarżącego budynek został tylko częściowo doprowadzony do stanu zgodnego z przepisami w świetle przepisów prawa budowlanego, ponieważ w dalszym ciągu jest usytuowany przy granicy z jego posesją i bez jego zgody pobudowany od podstaw na nowych, a nie na istniejących fundamentach. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o oddalenie skargi podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu zgodnie z art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga podlega oddaleniu. Podstawową kwestią, którą badał Sąd była ocena czy organ II instancji prawidłowo postąpił uchylając decyzję organu I instancji i umarzając postępowanie w sprawie jako bez przedmiotowe. Należy zauważyć, iż art. 138 § 1 pkt 2 kpa nie określa przesłanek umorzenia postępowania. Przesłanki umorzenia wynikają jednak z art. 105 kpa, i w takim przypadku należy stwierdzić, iż z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Oznacza to, iż wszystkie elementy badanego stanu prawnego i faktycznego są tego rodzaju, że niepotrzebne jest postępowanie mające na celu wyjaśnienie wszystkich tych okoliczności w sprawie. Należy przy tym brać pod uwagę okoliczności podnoszone zarówno przez stronę, jak i przez organ z urzędu. Chodzi tu o kryterium bezprzedmiotowości odnoszące się do postępowania, ale w taki sposób, iż wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem. W niniejszej sprawie miał miejsce taki przypadek. Jak słusznie zauważył organ II instancji, W. P. okoliczność z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, którą zawarł we wniosku o wznowienie postępowania, podnosił także w skardze do sądu administracyjnego na decyzję objętą tymże wnioskiem. Zgodnie z orzecznictwem sądowo - administracyjnym dopuszczalne jest wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną, co do której sąd administracyjny oddalił skargę, jeżeli po wyroku sądowym zostaną ujawnione lub pojawią się przesłanki wznowienia, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1,2,5,7,8 kpa (wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 1986 r., sygn. akt: SA/Wr 137/86, ONSA 1986/1/29). W niniejszej sprawie nie ujawniły się i nie pojawiły się po wyroku oddalającym skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] października 2003 r., przesłanki wznowienia, o których mowa w art. 145 kpa. Przesłanka którą wskazywał skarżący jak wyższej wspomniano była już badana przez sąd administracyjny. Wznowienie postępowania na podstawie wskazywanej przez skarżącego było niedopuszczalne, a ponadto skarżący uchybił terminowi o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. Należy się zgodzić, że stwierdzeniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlane, iż skoro organ I instancji postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. Nr [...]wznowił postępowanie administracyjne, a następnie zaskarżoną decyzją odmówił jego wznowienia to należy zaskarżoną decyzję uchylić i umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu prawidłowa jest decyzja organu odwoławczego uchylająca zaskarżona decyzje i umarzająca postępowanie organu I instancji. Mając powyższe na uwadze, skarga jako niezasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.,Nr 153, poz.1270 ze zm.).