VII SA/Wa 1983/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2012 r. sprawy ze skargi J. O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. skargę oddala, II. przyznaje ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. J. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 307,50 (trzysta siedem złotych pięćdziesiąt groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 57,50 (pięćdziesiąt siedem złotych i pięćdziesiąt groszy ). Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), dalej "k.p.a." stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010r., znak: [...]. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że pismem z dnia 17 lutego 2011 r., uzupełnionym pismem z dnia 05 kwietnia 2011 r. J. O. wniósł odwołanie od decyzji [...] WINB z dnia o [...].12.2010r., znak: [...] umarzającej postępowanie odwoławcze od decyzji PINB w B. z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...] nakładającej na M. O. obowiązek przedłożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w B. inwentaryzacji powykonawczej robót budowlanych prowadzonych na działce nr [...] w B. przy ul. Ł. Po wpłynięciu odwołania organ administracji właściwy do jego rozpatrzenia w pierwszej kolejności bada, czy odwołanie jest dopuszczalne. Niedopuszczalność odwołania obejmuje m.in. przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Decyzja wydana po rozpatrzeniu odwołania jest decyzją ostateczną. Od decyzji ostatecznych nie służy odwołanie, ani też zażalenie, lecz skarga do właściwego miejscowo wojewódzkiego sądu administracyjnego, co wynika z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), o którym to uprawnieniu Skarżący został pouczony. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. wniósł J. O. Skarżący wskazał, że nie zgadza się z wydanym postanowieniem gdyż wszystkie poprzednio wydane postanowienia przez organy nadzoru budowlanego kończyły się przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego jako organem wyższego stopnia. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. Nr 270), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania wydane na podstawie art. 134 kpa. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło we wstępnym postępowaniu organu odwoławczego, w którym organ podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Organ odwoławczy badając dopuszczalność odwołania, nie może zatem wejść w ocenę zasadności odwołania. Podkreśla to NSA w wyroku z dnia 24 lutego 1992 r., I SA 1318/91 (ONSA 1992, Nr 3-4, poz. 80) stwierdzając, iż "wniosku o niedopuszczalności odwołania (art. 134 kpa) organ nie może wyprowadzić z oceny zarzutów podniesionych w odwołaniu". Omawiane postanowienie ma zatem charakter wyłącznie procesowy i nie rozstrzyga sprawy merytorycznie. Oceniając legalność postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Sąd uznał, że organ prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania J. O. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r., decyzja ta była bowiem decyzją ostateczną. W literaturze przedmiotu wskazuje się, iż niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia w toku instancji. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez jednostkę niemającą legitymacji do wniesienia tego środka odwołania, a zatem gdy odwołanie wniosła osoba trzecia lub podmiot na prawach strony, który nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji albo też wniesienia odwołania przez stronę niemającą zdolności do czynności prawnej (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 9, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2008, str. 609). Mając na względzie powyższe uznać należy, iż organ odwoławczy prawidłowo przyjął, iż w konkretnym przypadku mamy do czynienia z niedopuszczalnością zażalenia z przyczyn przedmiotowych - wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia w toku instancji. W drodze odwołania zakwestionowano decyzję ostateczną, od której przysługiwała skarga do sądu administracyjnego, a nie zwykły środek zaskarżenia przewidziany w kodeksie postępowania administracyjnego. Bez znaczenia pozostają zarzuty skarżącego, że poprzednio prowadzone postępowania kończyły się przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, gdyż w niniejszej sprawie przedmiotem odwołania była decyzja ostateczna. Mając powyższe na względzie zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, dlatego też skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), o czym orzeczono jak na wstępie.