VII SA/Wa 1984/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, , Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Protokolant spec. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2014 r. sprawy ze skargi J. P. i W. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem skargę oddala I. Stan sprawy 1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania J. P. i W. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...], którą nałożono na J. M. i spółkę "[...]" Sp. z o.o. obowiązek wykonania robót budowlanych zgodnie ze szczegółowymi wytycznymi zawartymi w części opisowej i rysunkowej "Dokumentacji powykonawczej" tom II z października 2011 r. stanowiącej integralną część decyzji w terminie 24 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna, w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego z lokalami użytkowymi w suterenie, adaptacji i rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego wielorodzinnego na hotel z restauracją na działkach nr ewid. [...],[...] i [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.). 2. W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że decyzją z dnia [...] września 2007 r. nr [...], sprostowaną postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. nr [...], Prezydent [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego z lokalami użytkowymi w suterenie, adaptacji i rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego wielorodzinnego na hotel z restauracją na działkach nr ewid. [...],[...] i [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...], a postanowieniem Prezydenta [...] z dnia [...] października 2008 r. wznowiono postępowanie w tej sprawie. Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] Wojewoda [...] stwierdził nieważność decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] września 2007 r. nr [...], a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2009 r. utrzymał w mocy te decyzję, uzupełniając swoją decyzję po rozpatrzeniu wniosku J. P. i W. S. decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. wstrzymał roboty budowlane, bowiem pomimo wpisu w dzienniku budowy o wstrzymaniu wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] września 2007 r. nr [...], stwierdzono prowadzenie robót budowlanych, w tym robót zabezpieczających, nakazując wykonanie zabezpieczenia obiektu przed negatywnymi wpływami atmosferycznymi oraz terenu budowy przed dostępem osób trzecich, a także nakładając obowiązek przedłożenia inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych z opinią techniczną oceniającą prawidłowość ich wykonania z decyzją o warunkach zabudowy i obowiązującymi warunkami technicznymi. Przy piśmie z dnia [...] grudnia 2009 r. inwestor J. M. oraz [...] Sp. z o.o. przekazał opinię techniczną i inwentaryzację przedmiotowych robót budowlanych, natomiast decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nałożył na J. M. oraz [...] Sp. z o.o. obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego przedmiotowego budynku. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] marca 2010 r. uchylił decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując, że decyzja została wydana bez prawidłowej oceny stanu faktycznego. Skargę na decyzję z dnia [...] marca 2010 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli I. i J. P. oraz W. i H. S., zaskarżając uzasadnienie decyzji w zakresie błędnego zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, który został zastosowany w sytuacji gdy pozwolenie na budowę zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 października 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1042/10 skargę oddalił, natomiast Naczelny Sad Administracyjny wyrokiem z dnia 25 maja 2012 r. II OSK 408/11 oddalił skargę kasacyjną I. i J. P.. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...], ponownie zatem rozpoznając sprawę wskazał, że postanowieniem Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. J. M. uzyskał zgodę na odstępstwo od obowiązujących przepisów określonych w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie umożliwiające wykonanie na działce nr ewid. [...] przy ul. [...] w [...] ściany bez otworów okiennych i drzwiowych planowanego budynku mieszkalno-usługowego bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką nr ewid. [...], pod warunkiem uzyskania pozytywnej opinii rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], prowadząc postępowanie w trybie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane, decyzją z dnia 31 grudnia 2010 r. nakazał inwestorom zaniechanie dalszych robót, a [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. uchylił tę decyzję, i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, wskazując, że organ pierwszej instancji winien rozważyć możliwość nakazania przedłożenia, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane określonej dokumentacji budowlanej obejmującej inwentaryzację wykonanych robót budowlanych oraz projekt dokończenia budowy celem umożliwienia inwestorowi kontynuowania prowadzenia inwestycji po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli I. i J. P. oraz W. i H. S.. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nałożył na inwestora obowiązek wykonania dokumentacji powykonawczej wraz z oceną techniczną wykonanych prac. W dniu 16 listopada 2011 r. inwestor przedłożył wymaganą dokumentację powykonawczą przebudowy i rozbudowy istniejącego budynku i adaptacji na funkcję hotelową z restauracją oraz budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami na działkach nr ewid. [...],[...] i [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...], sporządzoną przez osoby uprawnione, obejmującą inwentaryzację budowlaną wykonanych robót z ich oceną techniczną oraz sposobem i zakresem wykonania robót naprawczych oraz robót pozostałych do zakończenia inwestycji. Po analizie przedłożonej dokumentacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. nałożył na inwestora obowiązek wykonania określonych robót w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem przedmiotowej inwestycji, a odwołanie od tej decyzji złożyli J. P. i W. S. Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wydał decyzję w dniu [...] września 2012 r., od której odwołanie wnieśli J. P. i W. S.. Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wydał decyzję w dniu [...] kwietnia 2013 r., od której odwołanie wnieśli J. P. i W. S. 3. W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] w toku prowadzonego postępowania uwzględnił zalecenia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. i wyjaśnił w sposób nie budzący wątpliwości jego zastrzeżenia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po analizie materiału dowodowego podzielił stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], że wykonanie robót budowlanych szczegółowo przedstawionych w formie opisowej i rysunkowej w tomie II złożonej "Dokumentacji powykonawczej" umożliwi doprowadzenie przedmiotowej inwestycji do stanu zgodnego z prawem, zasadnym więc było wydanie przez organ pierwszej instancji w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane decyzji nakazującej wykonanie określonych robót celem doprowadzenia wykonania robót do stanu zgodnego z prawem. 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron 1. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli J. P. i W. S., zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i prawnych przyjętych za podstawę wydania decyzji, oraz rażące naruszenie przepisów kpa. Skarżący zarzucili również, że strona zgłosiła istotne dla rozstrzygnięcia sprawy dowody i wnioski, które nie tylko nie zostały uwzględnione, ale pozostawione bez merytorycznej odpowiedzi, a ponadto "Organa nie odniosły się, w wręcz zignorowały powyższe Orzeczenie techniczne i opinie sporządzone przez rzeczoznawcę W. K.", rzeczoznawcę budowlanego i biegłego sądowego, powołanego przez stronę. W uzupełnieniu skargi w piśmie z dnia 15 października 2013 r. skarżący zarzucili, że zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności - art. 156 § 1 pkt 2 kpa, a wykonanie decyzji skutkowałoby wysoce negatywnymi dla skarżących konsekwencjami, wyrażającymi się znaczna utratą wartości użytkowej ich nieruchomości spowodowaną m. in. trwałym zacienieniem zabudowań i realnym zalewaniem wodami opadowymi posesji. 2. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 2. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., którą nałożono na J. M. i spółkę "[...]" Sp. z o.o. obowiązek wykonania robót budowlanych zgodnie ze szczegółowymi wytycznymi zawartymi w części opisowej i rysunkowej "Dokumentacji powykonawczej" tom II z października 2011 r. stanowiącej integralną część decyzji w terminie 24 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna, w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego z lokalami użytkowymi w suterenie, adaptacji i rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego wielorodzinnego na hotel z restauracją na działkach nr ewid. [...],[...] i [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...]. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. 3.1. Jak wynika z akt sprawy, Naczelny Sad Administracyjny wyrokiem z dnia 25 maja 2012 r. II OSK 408/11, po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2012 r. skargi kasacyjnej I. P. i J. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1042/10 w sprawie ze skargi I. P. i J. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia projektu budowlanego zamiennego - oddalił skargę. W uzasadnieniu tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż Sad pierwszej instancji zasadnie zaakceptował stanowisko organu odwoławczego - [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uchylającego decyzję organu pierwszej instancji - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. z tego powodu, że nałożenie na inwestora obowiązku przedstawienia projektu zamiennego adaptacji i rozbudowy przedmiotowego budynku na gruncie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, powinno zostać związane z uprzednim rozważeniem nałożenia na inwestora obowiązku wykonania konkretnych robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych już robót do stanu zgodnego z prawem, których realizacja mogłaby skutkować wykonaniem takiego projektu, zwłaszcza, że organ pierwszej instancji posiadał wiedzę na temat niezgodności realizowanej inwestycji z przepisami prawa. 3.2. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, organ w drodze decyzji, w celu doprowadzenia do zgodności z prawem, nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Na podstawie tego przepisu można nałożyć obowiązek wykonania określonych czynności faktycznych naprawiających ewentualne odstępstwa od przepisów technicznych w sposób pozwalający na wznowienie robót budowlanych, czy na ubieganie się o pozwolenie na użytkowanie. Stosownie zaś do art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, właściwy organ nakłada obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Stosownie do przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm), budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy - § 12 ust. 5 pkt 2; za kondygnację budynku nie uznaje się zaś nadbudówek ponad dachem takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, klimatyzacyjna lub kotłownia - stosownie do § 3 pkt 16 in fine tego rozporządzenia. 3.3. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2012 r. i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, wskazując, że przyjął bez dogłębnej analizy ustalenia i wnioski wynikające z przedłożonej w dniu 16 listopada 2011 r. przez inwestora dokumentacji powykonawczej przebudowy i rozbudowy istniejącego budynku i adaptacji na funkcję hotelową z restauracją oraz budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami na działkach nr ewid. [...],[...] i [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...], nie poddając jej ocenie zgodności ze stanem faktycznym, zgodności z uzyskaną przez inwestora decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zgodności z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a w szczególności wskazał na konieczność wyjaśnienia: (1) usytuowania budynku w odległościach mniejszych niż określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wskazując, że zaproponowane przez projektanta rozwiązanie nie pozwoli doprowadzić obiektu do stanu zgodnego z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia; (2) wysokości budynku i ilości wykonanych kondygnacji, stwierdzając, że poddasze w przedmiotowym obiekcie nie spełnia kryteriów poddasza, a zatem powinno być liczone jako kolejna kondygnacja; (3) czy inwestor zrealizował zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy dwa odrębne budynki, czy jeden. W dniu 13 lutego 2013 r. inwestor przedłożył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] "Dokumentację powykonawczą przebudowy i rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego wielorodzinnego i adaptacji na funkcję hotelową z restauracją oraz budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami na działkach nr ewid. [...],[...] i [...]przy ul. [...] i ul. [...] w [...]" z października 2011 r., sporządzoną przez osoby uprawnione, z wnioskiem o dołączenie jako dowód do akt sprawy, a którą organ postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. dopuścił jako dowód w sprawie na podstawie art. 75 § 1 kpa. 3.4. Słusznie stwierdził organ po analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym przedłożonej przez inwestora dokumentacji technicznej, w myśl której należy wykonać dodatkowe wycięcie stropów w garażach w odległości ok. 3 m wzdłuż granicy z działkami sąsiednimi nr ewid. [...],[...] i [...], a następnie wylać w ich miejsce nowe płyty betonowe o grubości 20 cm, pochylone w kierunku tych działek, które znajdą się całkowicie poniżej otaczającego je terenu, co pozwoli zawęzić światło kondygnacji podziemnych, w garażach budynków [...] i [...] na granicy z działkami nr ewid. [...],[...] i [...] w miejscach gdzie stropy garaży podziemnych wraz z warstwami izolacyjnymi wystawałyby ponad przyległy teren co w konsekwencji spowoduje, że w tych częściach garaże znajdą się całkowicie poniżej poziomu terenu - które to rozwiązanie doprowadzi do stanu, że przedmiotowe budynki będą wówczas spełniać wymagania § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odnosząc się do kondygnacji organ słusznie stwierdził, że ostatnia kondygnacja budynku, gdzie znajduje się kotłownia i wentylatornia jest kondygnacją techniczną i zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie może być uznana za kondygnację użytkową. W toku prowadzonego postępowania odwoławczego J. M. i spółka "[...]" Sp. z o.o. przedłożyli rysunek przekroju konstrukcji wsporczej dachu mansardowego przedmiotowej inwestycji, z którego to rysunku oraz zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że poddasza użytkowe budynków będą miały skośne ściany zewnętrzne co pomniejszy powierzchnię użytkową mieszkalną, co oznacza, że takie rozwiązanie nie pozwala kwalifikować poddaszy do pełnych kondygnacji budynków. Trafny jest pogląd organu, że z analizy materiału dowodowego wynika, że przedmiotowa inwestycja została tak zaprojektowana, że realizowane są dwa budynki posiadające oddzielne garaże podziemne, każdy z własnym dojazdem do drogi publicznej, a połączone funkcjonalnie w jedną strefę pożarową, czemu nie sprzeciwiają się warunki ochrony p. poż. Budynki konstrukcyjnie oddzielone są od poziomu - 1 do poziomu + 3 dylatacją, co stanowi o odrębności tych budynków i powoduje, że inwestycja spełnia wymagania decyzji o warunkach zabudowy. Sąd podziela również pogląd organu, że "Opinia techniczna" sporządzona na zlecenie skarżących J. P. i W. S. pozostaje bez wpływu na treść podjętego w sprawie rozstrzygnięcia w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Organ odwoławczy uznał, a Sąd stanowisko to podzielił, że zalecenia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. zostały przez organ powiatowy w toku prowadzonego postępowania uwzględnione, a zastrzeżenia wyjaśnione. Sąd podzielił również stanowisko organu, że wykonanie robót budowlanych przedstawionych w złożonej dokumentacji powykonawczej umożliwi doprowadzenie przedmiotowej inwestycji do stanu zgodnego z prawem, a zatem zasadnym było wydanie decyzji w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane - decyzji nakazującej wykonanie określonych robót w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. IV. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne, i nie mają wpływu na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia, w szczególności zarzut nieważności decyzji podniesiony w uzupełnieniu skargi. V. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. VI. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.