VII SA/Wa 1985/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2009 r. sprawy ze skargi Z. O. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sfinansowania nabycia wyrobu medycznego skargę oddala VII SA/Wa 1985/08 UZASADNIENIE Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 107 ust. 5 pkt 16, art. 109 i art. 5 pkt 34 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U., Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.) ustalił, że Z. O., nie ma prawa do zaopatrzenia w system wspomagający słyszenie. W uzasadnieniu organ wskazał, iż Z. O. złożył do [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wniosek o sfinansowanie systemu wspomagającego słyszenie przed dokonaniem jego zakupu. W wyniku rozpatrzenia wniosku organ ustalił, że ubezpieczony nie ma prawa do zaopatrzenia w system wspomagający słyszenie. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wskazał przepis art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ( Dz. U. Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.), zgodnie, z którym zaopatrzenie w wyroby medyczne będące przedmiotami ortopedycznymi oraz w środki pomocnicze przysługuje świadczeniobiorcom na zlecenie lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego, na zasadach określonych w ustawie. Ponadto organ przywołał rozporządzenie Ministra Zdrowia (wydane na podstawie art. 40 ust. 5 w/w ustawy) z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowego wykazu wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i środków pomocniczych, wysokości udziału własnego świadczeniobiorcy w cenie ich nabycia, kryteriów ich przyznawania, okresów użytkowania, a także wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi podlegającymi naprawie w zależności od wskazań medycznych oraz wzoru zlecenia na zaopatrzenie w te wyroby i środki (Dz. U. Nr 276, poz. 2739 z późn. zm.) które określa, że limit ceny zaopatrzenia systemu wspomagającego słyszenie wynosi 5500,00 zł. z 50% udziałem własnym i przysługuje w przypadku wad słuchu utrudniających lub ograniczających nabywanie języka i naukę szkolną dzieciom i młodzieży do 18 roku życia lub do 26 roku życia w przypadku pobierania nauki raz na dziesięć lat. W odwołaniu od powyższej decyzji Z. O. podniósł, że uzyskanie systemu FM pomoże mu w wykonywaniu pracy zawodowej, zaś sam nie jest w stanie pokryć kosztów uzyskania takiego sprzętu rehabilitacyjnego. Wskazał, iż wie że przepis prawny nie przewiduje możliwości refundacji dla osób w jego wieku. Pomimo to wniósł "...o wyjątkowe rozważenie..." jego sprawy. Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2008 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 24 i art. 110 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, po rozpatrzeniu w/w odwołania utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy powtórzył argumentację organu pierwszej instancji i wskazał, iż brak jest podstaw prawnych do wyrażenia zgody na sfinansowanie kosztów zakupu systemu wspomagający słyszenie FM na wniosek Z. O. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wskazał, iż działa w granicach wyznaczonych obowiązującymi przepisami powołanej na wstępie ustawy oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2004 r. Skargę na powyższą decyzją do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie złożył Z. O. powielając w jej uzasadnieniu argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu [art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)]. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych osoby objęte powszechnym - obowiązkowym i dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym, czyli między innymi skarżący, mają prawo do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych na zasadach w niej określonych. Należy wskazać, iż w sprawie niniejszej zastosowanie miał przepis art. 40 w/w ustawy, który określa między innymi zasady zaopatrzenia w środki pomocnicze, które przysługują świadczeniobiorcom na zlecenie lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Na podstawie ust. 5 tego artykułu, Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu oraz Naczelnej Rady Lekarskiej oraz Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, określił, w drodze rozporządzenia, szczegółowy wykaz wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i środków pomocniczych, wysokość udziału własnego świadczeniobiorcy w cenie ich nabycia, kryteria ich przyznawania oraz okresy użytkowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podkreśla, iż organy Narodowego Funduszu Zdrowia wydając decyzję stwierdzającą prawo ubezpieczonego do zaopatrzenia w wyroby medyczne wskazane w art. 40 oraz w rozporządzeniach wydanych na jego podstawie, nie mają żadnego luzu decyzyjnego. Mogą działać jedynie w granicach wyznaczonych obowiązującymi przepisami prawa. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowego wykazu wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i środków pomocniczych, wysokości udziału własnego świadczeniobiorcy w cenie ich nabycia, kryteriów ich przyznawania, okresów użytkowania, a także wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi podlegającymi naprawie w zależności od wskazań medycznych oraz wzoru zlecenia na zaopatrzenie w te wyroby i środki (Dz. U. Nr 276, poz. 2739 z późn. zm.), wydane na podstawie w/w art. 40 ust 5 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, jednoznacznie wskazuje w punkcie 8 załącznika nr 2, iż systemy wspomagające słyszenie (pętle induktofoniczne, systemy FM i na podczerwień) przyznaje się raz na 10 lat, przy 50 % udziale własnym w finansowaniu, przy wadach słuchu utrudniających lub ograniczających nabywanie języka i naukę szkolną dzieciom i młodzieży do 18 roku życia lub 26 roku życia w przypadku pobierania nauki. Jest zatem ewidentne, że skarżący Z. O. nie spełnia w/w kryteriów. Natomiast szczególna sytuacja zawodowa i osiągnięcia skarżącego, na które powołuje się w pismach, nie mogą w żadnym razie wpływać na decyzje organów w rozpoznawanym zakresie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekając na podstawie kryterium zgodności zaskarżonej decyzji z prawem zobowiązany był, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako bezzasadną oddalić.