VII SA/Wa 1985/15

WyrokWSA w Warszawie2016-06-09

Skład orzekający: Włodzimierz Kowalczyk, Mirosława Kowalska, Izabela Ostrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kara pieniężna nałożona na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 6 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia jest zasadna, gdy przedsiębiorca prowadził działalność wbrew decyzji o czasowym zawieszeniu działania zakładu, nawet jeśli działalność została zakończona przed wydaniem decyzji przez organ II instancji?
Ratio decidendi
Kara pieniężna nałożona na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 6 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia jest zasadna, gdy przedsiębiorca prowadził działalność wbrew decyzji o czasowym zawieszeniu działania zakładu, która pozostawała w obrocie prawnym. Fakt zakończenia działalności po wydaniu decyzji przez organ I instancji, a przed wydaniem decyzji przez organ II instancji, nie ma znaczenia dla zasadności nałożenia kary, może być jedynie uwzględniony przy ustalaniu jej wysokości.
Stan faktyczny
Skarżący prowadzili sklep spożywczy, w którym stwierdzono liczne nieprawidłowości sanitarne, w tym brak bieżącej ciepłej i zimnej wody. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nakazał unieruchomienie sklepu do czasu usunięcia uchybień. Pomimo tego, skarżący nadal prowadzili działalność, co skutkowało nałożeniem kary pieniężnej. Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję o karze. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów postępowania, w tym brak zebrania materiału dowodowego i możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, a także podnieśli, że zakończyli działalność przed wydaniem decyzji przez organ II instancji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant starszy referent Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi M. J. i G. J. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2015 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. Główny Inspektor Sanitarny działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267; z późn. zm.) w związku z art. 103 ust. 1 pkt 6 oraz art. 104 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2015 r. poz. 594), po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez wspólników s.c. Mini Market "[...] " - Panią M. J. i Pana G. J. od decyzji Nr [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak: [...] wymierzającej solidarnie karę pieniężną w wysokości 5 000 zł w związku z faktem prowadzenia działalności w zakresie sprzedaży środków spożywczych trwałych i nietrwałych mikrobiologicznie w opakowaniach jednostkowych producenta i luzem w sklepie Mini Market "[...] " w B., ul. [...],[...] S. wbrew decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] nakazującej unieruchomienie ww. sklepu do czasu zapewnienia w sklepie bieżącej wody pitnej zimniej i ciepłej, przeprowadzenia skutecznej dezynsekcji oraz doprowadzenia pomieszczeń sklepu do właściwego stanu, opatrzonej rygorem natychmiastowej wykonalności – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Główny Inspektor Sanitarny przedstawił ustalony stan faktyczny wskazując, iż w dniu [...].07.2014 r. upoważnieni przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. w związku ze skargą konsumencką dotyczącą: • braku bieżącej ciepłej i zimnej wody, • niewłaściwych warunków higieniczno - sanitarnych, • nieprawidłowości w zakresie usuwania nieczystości, • niewłaściwego stanu technicznego pomieszczeń, oraz z informacją podaną przez Pana G. J. w dniu [...].06.2014 r. o braku wody w sklepie Mini Market "[...] " w B. przy ul. [...], [...] S. w wyniku zamknięcia dopływu przez właściciela przeprowadzili interwencyjną kontrolę sanitarną w ww. zakładzie prowadzonym przez wspólników s.c. Panią M. J. oraz Pana G. J.. W sklepie Mini Market "[...] " prowadzono działalność w zakresie obrotu środkami spożywczymi, w tym również nietrwałymi mikrobiologicznie, w opakowaniach jednostkowych producentów oraz luzem. Podczas kontroli w ww. sklepie stwierdzono następujące nieprawidłowości: • Brak zapewnienia bieżącej pitnej zimnej i ciepłej wody; • Brak zapewnienia odpowiednich warunków do przechowywania środków spożywczych (na sali sprzedaży i w pomieszczeniu socjalnym, bezpośrednio na podłodze przetrzymywane środki spożywcze); • Przetrzymywanie w różnych miejscach środków spożywczych po upływie terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości; • Brak zapewnienia właściwej segregacji żywności w pomieszczeniu magazynowym; • Brak zapewnienia możliwości korzystania przez personel sklepu z szafy na odzież i rzeczy osobiste personelu; • Brak oznakowania (etykiet) części wędlin wprowadzanych do obrotu (brak możliwości identyfikacji środków spożywczych wprowadzanych do obrotu); • Brak opracowania procedur GHP oraz ich stosowania, brak bieżących zapisów prowadzonych w ramach systemu HACCP (nieprzestrzeganie procedur systemu HACCP); • Brak zapewnienia właściwego stanu sanitarnego pomieszczeń magazynowych w sklepie (powierzchnie sufitu ze śladami zalania oraz zapleśnienia); • Brak zapewnienia właściwego stanu higieniczno - sanitarnego na sali sprzedaży oraz na zapleczu sklepu; • Brak zabezpieczenia sklepu oraz zaplecza przed przedostawaniem się owadów (w pomieszczeniu socjalnym i biurowym wywieszone lepy na muchy - oblepione martwymi owadami, na sali sprzedaży duże ilości latających owadów); • Brak zapewnienia właściwego przechowywania odpadów (w pokoju socjalnym, za skrzynkami z piwem, obok szafy odzieżowej przechowywane odpady foliowe). W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami - na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263; z późn. zm.) oraz w związku art. 54 ust. 1 i ust. 2 lit.) a), lit.) e) i lit.) h) rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt - decyzją nr [...] z dnia [...].07.2014 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nakazał Pani M. J. oraz Panu G. J. unieruchomienie sklepu - Mini Market "[...] " w B. przy ul. [...] do czasu zapewnienia w sklepie bieżącej wody pitnej zimnej i ciepłej, przeprowadzenia skutecznej dezynsekcji oraz doprowadzenia pomieszczeń sklepu do właściwego stanu. Ww. decyzji Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Jak wynika z akt sprawy ww. decyzję nakazującą unieruchomienie sklepu doręczono skutecznie w dniu [...].07.2014 r. W dniu [...].07.2014 r. upoważnieni przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. przeprowadzili pierwszą sprawdzającą kontrolę sanitarną w sklepie Mini Market "[...] " w B. przy ul. [...],[...] S.. Podczas kontroli stwierdzono, iż przedmiotowy sklep w dalszym ciągu prowadzi działalność w zakresie wprowadzania do obrotu środków spożywczych pomimo wydania decyzji nakazującej jego unieruchomienie do czasu usunięcia uchybień sanitarno - higienicznych i technicznych. W dalszym ciągu m. in.: nie zapewniono dopływu bieżącej pitnej zimnej i ciepłej wody. Stwierdzono również przetrzymywanie środków spożywczych na podłodze, wprowadzanie do obrotu środków spożywczych po upływie terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości. W związku z powyższym, w dniu [...].07.2014 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz w związku z 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnymi w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015; z późn. zm.) - wystosował do Pani M. J. i Pana G. J. upomnienie wzywające wspólników spółki do wykonania obowiązku określonego w ww. decyzji znak: [...] z dnia [...].07.2014 r. Pismem z dnia [...].07.2014 r. (data wpływu do kancelarii PSSE w P. - [...].07.2014 r.) - adw. A. Ś. w imieniu Pani M.J. i Pana G. J., złożył odwołanie od decyzji nr [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. nakazującej unieruchomienie sklepu Mini Market "[...] " w B.. W dniu [...].07.2014 r. upoważnieni przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. przeprowadzili drugą sprowadzającą kontrolę sanitarną w sklepie Mini Market "[...] " w B. przy ul. [...],[...] S.. Podczas kontroli stwierdzono, iż przedmiotowy sklep w dalszym ciągu prowadzi działalność w zakresie wprowadzania do obrotu środków spożywczych pomimo wydania decyzji nakazującej jego unieruchomienie do czasu usunięcia uchybień sanitarno — higienicznych i technicznych. W dalszym ciągu m. in.: nie zapewniono dopływu bieżącej pitnej zimnej i ciepłej wody. Ponadto stwierdzono, iż na sali sprzedaży w dolnej szafie chłodniczej oraz w zamrażarce w pomieszczeniu magazynowym przechowywano towar - po upływie terminu przydatności do spożycia i daty minimalnej trwałości. W pomieszczeniach sklepu tj. w łazience, pomieszczeniach magazynowych, socjalno - sanitarnych przechowywano zbędne rzeczy niezwiązane z ekspozycją sklepu, brak zapewnienia oznakowania elementów z kurczaka przechowywanych razem ze środkami spożywczymi przeznaczonymi do bezpośredniego spożycia (m. in. ogórkami kiszonymi, kapustą kiszoną, szczypiorkiem) oraz pietruszką. Ponadto nadal nie było do wglądu części opisowej dokumentacji z systemu HACCP. W dniu [...].08.2014 r. upoważnieni przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. przeprowadzili trzecią sprawdzającą kontrolę sanitarną w sklepie Mini Market "[...] " w B. przy ul. [...],[...] S.. Podczas kontroli stwierdzono, iż przedmiotowy sklep w dalszym ciągu prowadzi działalność w zakresie wprowadzania do obrotu środków spożywczych pomimo wydania decyzji nakazującej jego unieruchomienie do czasu usunięcia uchybień sanitarno - higienicznych i technicznych. Ponadto stwierdzono: • Brak zapewniania dopływu bieżącej pitnej zimnej i ciepłej wody; • Przetrzymywanie w różnych miejscach środków spożywczych po upływie terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości; • Brak zapewnienia właściwej segregacji żywności w pomieszczeniu magazynowym; • Brak do wglądu części opisowej z systemu HACCP; • Brak zapewnienia właściwego stanu sanitarnego pomieszczeń magazynowych w sklepie (powierzchnie sufitu ze śladami zalania oraz zapłeśnienia); • Nieprzestrzeganie wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych; • W pomieszczeniach sklepu przechowywane zbędne przedmioty. Pismem z dnia [...].08.2014 r, pełnomocnik strony adw. A. Ś. poinformował Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. cyt,: "iż odwołujący złożyli w Sądzie Rejonowym w P. pozew o przywrócenie naruszonego przez M. M. posiadania w postaci korzystania z przyłącza wody. Ponadto, moi Mocodawcy korzystają z ujęcia wody z pobliskiej nieruchomości, co oznacza iż wystarcza to do spełnienia należytych wymogów sanitarnych. (...) wnoszę jednocześnie o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd." Do ww. pisma pełnomocnik strony załączył przedmiotowy pozew do Sądu Rejonowego w P. wraz z potwierdzeniem jego nadania w Urzędzie Pocztowym w dniu [...].08.2014 r. W związku z powyższym, w dniu [...].09.2014 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania odwoławczego od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...].07.2014 r. znak: [...] do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy w P. sprawy w przedmiocie pozwu Pani M. J. oraz Pana G. J. z dnia [...].08.2014 r. o przywrócenie naruszonego przez Pana M. M. posiadania w postaci korzystania z przyłącza wody. W dniu [...].09.2014 r. upoważnieni przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. przeprowadzili czwartą sprawdzającą kontrolę sanitarną w sklepie Mini Market "[...] " w B. przy ul. [...],[...] S.. Podczas kontroli stwierdzono, iż przedmiotowy sklep w dalszym ciągu prowadzi działalność w zakresie wprowadzania do obrotu środków spożywczych pomimo wydania decyzji nakazującej jego unieruchomienie do czasu usunięcia uchybień sanitarno - higienicznych i technicznych. Ponadto stwierdzono: • Brak zapewnienia dopływu bieżącej pitnej zimnej i ciepłej wody; • Brak zabezpieczenia zakładu przed przedostawaniem się owadów (na sali sprzedaży i na zapleczu znaczne ilości much oraz os); • Brak oznakowania (etykiet producenta) na elementach drobiowych wprowadzanych do obrotu; • Brak zapewnienia właściwego stanu higieniczno - sanitarnego oraz technicznego w sklepie i na jego zapleczu (pomieszczenia utrzymane brudno, widoczne pajęczyny); • Brak do wglądu części opisowej z systemu HACCP. W dniu [...].10.2014 r. upoważnieni przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. przeprowadzili piątą sprawdzającą kontrolę sanitarną w sklepie Mini Market "[...] " w B. przy ul. [...],[...] S.. Podczas kontroli stwierdzono, iż przedmiotowy sklep w dalszym ciągu prowadzi działalność w zakresie wprowadzania do obrotu środków spożywczych pomimo wydania decyzji nakazującej jego unieruchomienie do czasu usunięcia uchybień sanitarno - higienicznych i technicznych. Ponadto stwierdzono brak dopływu bieżącej pitnej ciepłej i zimnej wody oraz znaczną poprawę stanu higieniczno - sanitarnego panującego w zakładzie. W związku z nagminnym uchylaniem się od wykonania obowiązku nałożonego decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...].07.2014 r. znak: [...] dotyczącą zaprzestania prowadzenia działalności w zakresie wprowadzania do obrotu środków spożywczych do czasu m. in. zapewniania dostępu do bieżącej pitnej zimnej i ciepłej wody przez współwłaścicieli spółki - Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. w dniu [...].10.2014 r. wydał tytuł wykonawczy na Panią M. J. oraz Pana G. J. oraz zastosował środek egzekucyjny w postaci grzywny w wysokości w 500 zł nałożonej solidarnie na wspólników spółki w celu przymuszenia do wykonania obowiązków wynikających z decyzji z dnia [...].07.2014 r. W dniu [...].12.2014 r. upoważnieni przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. przeprowadzili szóstą sprawdzającą kontrolę sanitarną w sklepie Mini Market "[...] " w B. przy ul. [...],[...] S.. Podczas kontroli stwierdzono, iż przedmiotowy sklep w dalszym ciągu prowadzi działalność w zakresie wprowadzania do obrotu środków spożywczych pomimo wydania decyzji nakazującej jego unieruchomienie oraz w dalszym ciągu nie zapewniono bieżącej pitnej ciepłej i zimnej wody. W związku z ciągłym uchylaniem się od wykonania obowiązku nałożonego decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...].07.2014 r. znak: [...] w zakresie zaprzestania prowadzenia działalności w zakresie wprowadzania do obrotu środków spożywczych m. in. do czasu zapewniania dostępu do bieżącej zimnej i ciepłej wody przez współwłaścicieli spółki - Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. w dniu [...].01.2015 r. wydał drugie postanowienie o nałożeniu grzywny solidarnie na wspólników spółki w wysokości w 500 zł celu wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym z dnia [...].10.2014 r. W dniu [...].03.2015 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. pismem znak: [...] zawiadomił wspólników spółki o wszczęciu postępowania wyjaśniającego w niniejszej sprawie oraz poinformował o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranych materiałów i dowodów w sprawie w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia. Spółka nie skorzystała z przysługującego jej prawa i nie złożyła żadnych wyjaśnień w sprawie. Postanowieniem z dnia [...].03.2015 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. znak: [...] skierowanym do wspólników spółki zdecydował o dopuszczeniu materiału wymienionego w przedmiotowym postanowieniu. W dniu [...] kwietnia 2015 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. po przeanalizowaniu zebranych materiałów w sprawie, działając na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 6 oraz art. 104 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, decyzją Nr [...] znak: [...] nałożył solidarnie na wspólników s.c. Mini Market "[...] " - Panią M. J. i Pana G. J. karę pieniężną w wysokości 5 000 zł w związku z faktem prowadzenia działalności w zakresie sprzedaży środków spożywczych trwałych i nietrwałych mikrobiologicznie w opakowaniach jednostkowych producenta i luzem w sklepie Mini Market "[...] " w B., ul. [...],[...] S. wbrew decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. znak: [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nakazującej unieruchomienie ww. sklepu do czasu zapewnienia w sklepie bieżącej wody pitnej zimniej i ciepłej, przeprowadzenia skutecznej dezynsekcji oraz doprowadzenia pomieszczeń sklepu do właściwego stanu, opatrzonej rygorem natychmiastowej wykonalności. W wyniku rozpoznania odwołania złożonego od ww. decyzji Główny Inspektor Sanitarny na podstawie przedstawionego stanu faktycznego wskazał, że podstawą prawną zaskarżonej decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. jest art. 103 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, zgodnie z którym karze pieniężnej podlega m.in. ten, kto prowadzi działalność w zakresie produkcji lub obrotu żywnością wbrew decyzji o cofnięciu lub zawieszeniu zatwierdzenia zakładu, o której mowa w art. 66 ust. 1, lub wbrew decyzji o czasowym zawieszeniu działania lub zamknięciu całego lub części danego zakładu na podstawie art. 54 ust. 2 lit. e rozporządzenia nr 882/2004. W ocenie Głównego Inspektora Sanitarnego, fakt dot. prowadzenia działalności przez Panią M. J. i Pana G. J. w sklepie Mini Market "[...] " w B. przy ul. [...],[...] S., wbrew decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] nakazującej unieruchomienie ww. sklepu do czasu zapewnienia w nim bieżącej pitej zimnej i ciepłej wody, przeprowadzenia skutecznej dezynsekcji oraz doprowadzenia pomieszczeń sklepu do właściwego stanu, opatrzonej rygorem natychmiastowej wykonalności, nie budzi żadnych wątpliwości. Główny Inspektor Sanitarny odnosząc się do zarzutów podniesionych przez pełnomocnika spółki w niniejszym odwołaniu skonstatował, iż są one bezpodstawne i nie zasługują na uwzględnienie. Wskazał, że jak wynika z protokołu kontroli sanitarnej przeprowadzonej w dniu [...].07.2014 r. upoważnieni przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. przeprowadzili interwencyjną kontrolę sanitarną w ww. zakładzie prowadzonym przez wspólników s.c. Panią M. J. oraz Pana G. J.. W sklepie Mini Market "[...] " prowadzono działalność w zakresie wprowadzania do obrotu środków spożywczych, w tym również nietrwałych mikrobiologicznie, w opakowaniach jednostkowych producentów oraz luzem. Podczas kontroli w sklepie Mini Market "[...] " stwierdzono wiele nieprawidłowości, w tym m. in brak zapewnienia bieżącej pitnej i zimnej wody. W protokole z kontroli sanitarnej nr [...] z dnia [...].07,2014 r. dokładnie opisano zaistniały stan faktyczny. Protokół został podpisany przez wszystkie osoby biorące udział w czynnościach kontrolnych, w tym również przez Pana G. J. (współwłaściciela sklepu), jest sporządzony prawidłowo i w pełni odpowiada warunkom określonym w k.p.a. dla tego rodzaju dokumentu. Ma on cechy dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. W związku z tym w sposób jednoznaczny należy stwierdzić, iż skarżący zaakceptował zaistniały stan faktyczny. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami - decyzją nr [...] z dnia [...].07.2014 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nakazał Pani M. J. oraz Panu G. J. unieruchomienie sklepu - Mini Market "[...] " w B. przy ul. [...] do czasu zapewnienia w sklepie bieżącej wody pitnej zimnej i ciepłej oraz przeprowadzenia skutecznej dezynsekcji oraz doprowadzenia pomieszczeń sklepu do właściwego stanu. Ww. decyzji Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nadał rygor natychmiastowej wykonalności, bowiem uznał, że stwierdzony stan sanitarny stanowi zagrożenie dla zdrowia konsumentów żywności wprowadzanej do obrotu w przedmiotowym sklepie. Główny Inspektor Sanitarny podkreślił, iż decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. o unieruchomieniu sklepu Mini Market "[...] " w B. do czasu zapewnienia odpowiednich warunków higieniczno - sanitarnych w tym również doprowadzenia bieżącej ciepłej i zimnej wody była właściwa i zgodna z przepisami prawa żywnościowego. Art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. poz. 1263; z późn. zm.) stanowi, iż - w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. Jeżeli naruszenie wymagań, o których mowa w ust. 1, spowodowało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, państwowy inspektor sanitarny nakazuje unieruchomienie zakładu pracy lub jego części (.,.), zamknięcie obiektu użyteczności publicznej, (...) albo podjęcie lub zaprzestanie innych działań; decyzje w tych sprawach podlegają natychmiastowemu wykonaniu. Jak stanowi art. 37 ust. 1 ww. ustawy - w postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z powyższym wniesienie odwołania od decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności nie wstrzymuje wykonania obowiązków nałożonych tą decyzją, co znajduje potwierdzenie w art. 130 § 3 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 108 § 1 K.p.a. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie, po wydaniu decyzji z dnia [...].07.2015 r. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P., pracownicy PS SE w P. w okresie od dnia [...].07.2014 r. do dnia [...].12.2014 r. przeprowadzili w sklepie spożywczym Mini Market "[...] " łącznie 6 sprawdzających kontroli sanitarnych, wystawili 1 tytuł wykonawczy oraz wydali 2 postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia współwłaścicieli spółki do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji tj. doprowadzeniu bieżącej pitej ciepłej i zimnej wody. Nawet po zastosowaniu środków przymusu wynikających z przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, współwłaściciele spółki nie wykonali obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...].07.2014 r. PPIS w P.. W ocenie Głównego Inspektor Sanitarnego, Strona działała przy pełnej świadomości naruszenia wymagań prawa żywnościowego oraz bezpośredniego narażenia zdrowia konsumentów. Świadczy to o nieprzykładaniu przez Stronę należytej wagi do przestrzegania wymagań prawa żywnościowego oraz o rażącym lekceważeniu ciążących na niej obowiązków prowadząc w dalszym ciągu działalność w zakresie wprowadzania do obrotu środków spożywczych, pomimo braku dostępu do bieżącej ciepłej i zimnej wody. W przedmiotowej sprawie Pani M. J. i Pan G. J. zlekceważyli nakaz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. dot. unieruchomienia sklepu do czasu zapewnienia odpowiednich warunków higieniczno - sanitarnych oraz dopływu bieżącej ciepłej i zimnej wody. W związku z powyższym, taka postawa wspólników Spółki wymaga adekwatnej reakcji karno - administracyjnej. Z tej przyczyny ustawodawca przewidział w ustawie o bezpieczeństwie żywności i żywienia odrębną karę pieniężną, niezależną od innych uchybień sankcjonowanych na mocy tej ustawy. Jak stanowi art. 103 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy kto prowadzi działalność w zakresie produkcji lub obrotu żywnością wbrew decyzji o cofnięciu lub zawieszeniu zatwierdzenia zakładu, o której mowa w art. 66 ust. 1, lub wbrew decyzji o czasowym zawieszeniu działania lub zamknięciu całego lub części danego zakładu na podstawie art. 54 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr [...], podlega karze pieniężnej w wysokości do trzydziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". Tak więc maksymalny wymiar kary w tym przypadku mógłby wynosić 113 503,80 zł, natomiast kara w wysokości 5000,00 zł stanowi niecałe 0,05% maksymalnej wysokości. Główny Inspektor Sanitarny zarzuty postawione w odwołaniu od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej uznał za bezzasadne. Podkreślono, iż zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia podmioty działające na rynku spożywczym są obowiązane przestrzegać w zakładach wymagań higienicznych określonych w rozporządzeniu (WE) nr [...] w sprawie higieny środków spożywczych, w tym m. in. określone w: - zał. II, rozdz. I pkt 4 - Musi być dostępna odpowiednia liczba umywalek, właściwie usytuowanych i przeznaczonych do mycia rąk. Umywalki do mycia rąk muszą mieć ciepłą i zimną bieżącą wodę, muszą być zaopatrzone w środki do mycia rąk i do higienicznego ich suszenia. W miarę potrzeby należy stworzyć takie warunki, aby stanowiska do mycia żywności były oddzielone od umywalek. . - zał. II, rozdz. IX pkt. 4 - muszą istnieć odpowiednie procedury, aby zapewnić kontrole obecności szkodników. Muszą również istnieć odpowiednie procedury, aby zapobiec dostępowi zwierząt domowych do miejsc, gdzie żywność jest przygotowywana, przetwarzana lub składowana (lub, w przypadku gdy w szczególnych wypadkach właściwy organ dopuszcza taką możliwość, aby zapobiec możliwości spowodowania zanieczyszczenia w wyniku takiego dostępu). - zał. II rozdz. I pkt. 1 i pkt 2 - pomieszczenia żywnościowe muszą być utrzymywane w czystości i zachowane w dobrym stanie i kondycji technicznej. Wyposażenie, wystrój, konstrukcja, rozmieszczenie i wielkość pomieszczeń żywnościowych: a) pozwala na odpowiednie utrzymanie, czyszczenie i/lub dezynfekcję, zapobieganie lub minimalizowanie dostawania się zanieczyszczeń pochodzących z powietrza, oraz zapewnia odpowiednią przestrzeń roboczą pozwalającą na higieniczne przeprowadzanie wszelkich działań; b) ma chronić przed gromadzeniem się brudu, kontaktem z materiałami toksycznymi, strząsaniem cząstek brudu do żywności i tworzeniem się kondensacji niepożądanej pleśni na powierzchni; c) umożliwia dobrą praktykę higieny, włącznie z ochroną przed zanieczyszczeniem oraz, w szczególności, ze zwalczaniem szkodników; oraz d) w miarę potrzeby, zapewnia warunki przetwarzania i składowania o odpowiednich warunkach termicznych wystarczające do odpowiedniego utrzymywania środków spożywczych we właściwej temperaturze oraz zaprojektowane w ten sposób, aby temperatura ta mogła być monitorowana i, w razie potrzeby, zapisywana. Brak zapewnienia powyższych wymagań w prowadzonej działalności w zakresie obrotu środkami spożywczymi, w tym nietrwałymi mikrobiologicznie stanowiło realne zagrożenie bezpieczeństwa żywności oraz zagrożenie dla zdrowia konsumentów żywności wprowadzanej do obrotu w przedmiotowym sklepie. Organ odwoławczy wskazał, iż w wyniku wielokrotnych kontroli przeprowadzanych przez upoważnionych przedstawicieli Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. w przedmiotowym sklepie - Strona przeprowadziła dezynsekcję, usunęła ślady zagrzybienia i odmalowała sufit, natomiast w dalszym ciągu nie zapewniła bieżącej pitnej ciepłej i zimnej wody oraz kontynuując działalność w zakresie obrotu żywnością nie zastosowała się do rygoru natychmiastowej wykonalności ww. decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P.. W ocenie Głównego Inspektora Sanitarnego, argument wskazany przez pełnomocnika Spółki, iż przyczyną braku bieżącej wody w ww. sklepie jest celowe, umyślne działanie wynajmującego Stronie budynek, w którym mieści się sklep nie może w żaden sposób usprawiedliwić faktu prowadzenia działalności w warunkach stwarzających zagrożenie dla bezpieczeństwa wprowadzanych do obrotu środków spożywczych. Ponadto, zorganizowany przez Stronę dostęp do wody donoszonej z sąsiedniego budynku w wiadrach oraz z dystrybutora jest działaniem niewystarczającym, gdyż w myśl przepisów rozporządzenia (WE) nr [...] w zakładzie musi być dostępna bieżąca ciepła i zimna woda, w szczególności gdzie wprowadzane do obrotu są środki spożywcze nietrwałe mikrobiologicznie i nieopakowane. Jak wynika z korespondencji przekazanej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. - Strona nie miała zamiaru wykonać nakazu zawartego w decyzji z dnia [...].07.2014 r. znak: [...], ponieważ w piśmie z dnia [...].12.2014 r. stwierdzono - cyt.: Jż konieczność prowadzenia sklepu przez moich mocodawców wiąże się ze spłacaniem kredytów zaciągniętych na rozpoczęcie działalności gospodarczej w postaci sklepu (...), których miesięczne raty wynoszą około 8 000 zł. W tym stanie zaprzestanie działalności, nawet na kilka miesięcy w celu zorganizowania nowego punktu sprzedażowego, jest niemożliwe, gdyż spowoduje to upadłość moich mocodawców i brak zaspokojenia podstawowych potrzeb nie tylko Państwa J. ale także ich dzieci", co zważywszy na fakt, że decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...].07.2014 r. znak: [...] - nadano rygor natychmiastowej wykonalności, świadczy o wyjątkowym lekceważeniu przepisów prawa żywnościowego, organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz zdrowia konsumentów korzystających z usług przedmiotowego sklepu. Główny Inspektor Sanitarny wskazał również, iż decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...].07.2014 r. znak: [...] nadano rygor natychmiastowej wykonalności, ale jak wykazano wyżej wniesienie odwołania od ww. decyzji nie wstrzymuje jej wykonania. Również zawieszenie postępowania odwoławczego, które nastąpiło na wniosek Strony - również nie wstrzymuje wykonania przedmiotowej decyzji. W rezultacie Główny Inspektor Sanitarny stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie istniała niekwestionowana podstawa prawna do nałożenia na Stronę kary pieniężnej przewidzianej w ustawie o bezpieczeństwie żywności i żywienia w związku z faktem prowadzenia działalności wbrew decyzji o unieruchomieniu działalności w sklepie Mini Market "[...] " w B. do czasu zapewnienia m.in. dostępu do bieżącej ciepłej i zimnej wody. Nadto organ odwoławczy wskazał, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji rozważył i wyjaśnił wszystkie przesłanki, którymi kierował się przy ustalaniu wysokości nałożonej kary pieniężnej. Główny Inspektor Sanitarny podziela w pełni ocenę dokonaną przez organ I instancji. Ustalając wysokość kary, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł., zgodnie z art. 104 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, uwzględnił wszystkie okoliczności istotne dla sprawy, takie jak: stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia oraz dotychczasową działalność podmiotu na rynku spożywczym. Kara ta, co należy podkreślić, jest bardzo niska, biorąc pod uwagę wysokość ustawowego zagrożenia. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. zasadnie uwzględnił z jednej strony niewielki zakres prowadzonej działalności zakładu, zaś z drugiej wysoki stopień zawinienia, a także wysoką szkodliwość społeczną czynu. Należało bowiem wziąć pod uwagę fakt, iż Strona świadomie kontynuowała działalność pomimo notorycznego braku zapewnienia dostępu do bieżącej ciepłej i zimnej wody - stwierdzonych w 6 kontrolach sprawdzających. Pani M. J. i Pan G. J. jako przedsiębiorcy działający w sektorze spożywczym ponoszą zatem pełną odpowiedzialność za kontynuowanie działalności wbrew decyzji z dnia [...].07.2014 r. nakazującej unieruchomienie sklepu do czasu zapewnienia właściwych warunków higieniczno - sanitarnych. Dlatego, kara jaka została wymierzona w drodze decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. jest w pełni zasadna. Strona działała z pełną świadomością naruszania wymagań prawa żywnościowego, wykazując lekceważenie dla tych wymagań, dla decyzji wydanej przez organ urzędowej kontroli żywności, a także dla zdrowia konsumentów, a taka naganna postawa przedsiębiorców musi być skutecznie zwalczana przez organy urzędowej kontroli żywności. Każdy przedsiębiorca działający w sektorze spożywczym powinien znać i przestrzegać przepisy prawa żywnościowego. Jedną z podstawowych zasad prawa żywnościowego jest zasada odpowiedzialności podmiotów działających na rynku spożywczym, za spełnienie wymagań wynikających z tego prawa. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr [...] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. W ocenie Głównego Inspektora Sanitarnego w niniejszej sprawie kara, aby osiągnąć skutek, nie mogła zostać wymierzona jedynie w symbolicznej wysokości. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł., wymierzając karę w kwocie 5 000 zł trafnie uznał, iż jest ona adekwatna do okoliczności przedmiotowej sprawy i w sposób prawidłowy uwzględnia przesłanki wymiaru kary, określone w art. 104 ust. 2 ww. ustawy. Brak jest uzasadnienia dla obniżenia wysokości kary. W przypadku takiego obniżenia kara nie odzwierciedlałaby wagi stwierdzonych naruszeń i nie realizowałaby celów prewencyjnych. Odnosząc się do kwestii wysokości kary pieniężnej, Główny Inspektor Sanitarny podkreślił ponadto, że kara pieniężna za naruszenie wymagań prawa żywnościowego powinna być skuteczna i odstraszająca - zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr [...] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności. Organy urzędowej kontroli żywności, ustalając wysokość kary pieniężnej, muszą brać pod uwagę wszystkie ww. przesłanki. Zapewnienie skuteczności i odstraszającego charakteru kar pieniężnych nakładanych na podstawie ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia jest zaś szczególnie istotne z tego względu, że kary te służą zapewnieniu przestrzegania wymagań prawa żywnościowego, a tym samym stoją na straży bezpieczeństwa żywności oraz zdrowia konsumentów. Organ urzędowej kontroli żywności wymierzając karę uwzględnia nie tylko gwarancje przysługujące przedsiębiorcy, który naruszył wymagania prawa żywnościowego, ale również interesy konsumentów żywności. Uwzględniając powyższy stan prawny i faktyczny w niniejszej sprawie Główny Inspektor Sanitarny nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Skargę na tę decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli G. J. i M. J. wspólnicy s. c. Mini Market [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p. p. s, a., wyrażające się w naruszeniu: art. 7, art. 10, art 77 § 1, art. 78 i art. 80 ustawy ż dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - zwanej dalej k.p.a. w z w. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, a w konsekwencji wadliwą ocenę zgromadzonych dowodów i nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i wydanie decyzji na podstawie niepełnego materiału dowodowego, bowiem jeszcze przed wydaniem decyzji ostatecznej skarżący w dniu [...] maja 2015 r. opuścili sklep położony w m. B., a organ II instancji przed wydaniem decyzji nie zawiadomił o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów, czym naruszył prawo stron do czynnego udziału w postępowaniu., wskutek czego organ nie dysponował nowymi faktami i dowodami, które doprowadziłyby do zmiany zaskarżonej decyzji. Wnosili również o dopuszczenie dowodów z dokumentów w postaci rozwiązania umowy, protokołu zdawczo-odbiorczego, pisma wynajmującego, celem stwierdzenia, iż w dniu [...] maja 2015 r. skarżący opuścili zajmowany lokal w B.. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Mając na uwadze powyższe kryteria, skład Sądu orzekającego w niniejszej sprawie stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2015 r., którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nakładającą na Skarżących karę pieniężną w wysokości 5.000 zł. Na wstępie należy wskazać, że Sąd w całości podziela ustalony przez organy stan faktyczny sprawy stanowiący podstawę rozstrzygania. Należy w związku z tym wskazać, że decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. orzekł o czasowym zamknięciu zakładu Skarżących w oparciu o art. 54 ust. 1 i 2 lit. a, e i h rozporządzenia nr [...]. Decyzji tej nadał rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 77 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Zgodnie z tym przepisem decyzjom organów urzędowej kontroli żywności, o których mowa w art. 54 rozporządzenia nr [...], w przypadku stwierdzenia uchybień zagrażających zdrowiu lub życiu człowieka, jest nadawany rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym pomimo złożonego odwołania. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego zaprezentowane w zaskarżonej decyzji a dotyczące wpływu wniesionego odwołania na wykonalność decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Nie ulega też wątpliwości, że do chwili wydawania decyzji wymierzającej karę pieniężną przez organ I instancji, Skarżący dalej prowadzili działalność w przedmiotowym sklepie. Zaznaczyć przy tym należy, że użycie w art. 103 ust. 1 pkt 6 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia sformułowań "Kto prowadzi działalność", "podlega karze" obliguje uprawniony organ do nałożenia takiej kary, w każdym przypadku ustalenia, że doszło do naruszenia wymagań określonych w wymienionych w nim przepisach. Wobec tego skoro Skarżący prowadzili działalności w zakresie obrotu żywnością wbrew, pozostającej w obrocie prawnym, decyzji o czasowym zawieszeniu działania zakładu na podstawie art. 54 ust. 2 lit. e (art. 103 ust. 1 pkt 6) to podlegali karze pieniężnej na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 6 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Odnosząc się w tym momencie do argumentu Skarżących o zakończeniu działalności, a tym samym wykonaniu obowiązku określonego, należy wskazać, że nie miał on żadnego znaczenia dla sprawy. Organ I instancji orzekając o wymierzeniu kary pieniężnej, na podstawie licznych kontroli stwierdził, że Skarżący prowadzą zakład pomimo nałożonego na nich zakazu. Stan taki niewątpliwie wyczerpuje normę określoną w ww. przepisie. Podkreślić należy, że dla przyjęcia odpowiedzialności określonej w art. 103 ust. 1 pkt. 6 nie ma znaczenia okres prowadzenia zakładu wbrew nałożonemu zakazowi. Organ I instancji był zobowiązany nałożyć karę także wówczas, gdyby Skarżący wykonali nakaz przed wydaniem decyzji pierwszoinstancyjnej. Okres prowadzenia działalności pomimo zakazu mógł być jedynie uwzględniony przy określaniu wysokości kary pieniężnej. W przedmiotowej sprawie fakt wykonania obowiązku przed wydaniem decyzji przez organ II instancji i w aspekcie wysokości kary nie miał znaczenia, bowiem jej wysokość nie była ponownie ustalana przez Głównego Inspektora Sanitarnego a organ II instancji oceniał jedynie jej zasadność na podstawie stanu faktycznego istniejącego w chwili podejmowania rozstrzygnięcia przez organ I instancji. Podkreślić należy, że odpowiedzialność za stwierdzone naruszenie nie znika z chwilą zakończenia tego naruszenia. W tym miejscu podkreślić należy, że wymierzając karę organ wojewódzki wskazał dokładnie jakie elementy, o których mowa w art. 104 ww. ustawy wziął pod uwagę ustalając wymiar kary, a to świadczy o jego działaniu w ramach przyznanego uznania administracyjnego. Uwzględnił przy tym zarówno aspekty działające na korzyść, jak i na niekorzyść Skarżących. Sąd nie dopatrzył się w sprawie naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. w stopniu, który miałby istotny wpływ na wynik sprawy. Organ II instancji nie przeprowadzał żadnego dodatkowego postępowania dowodowego. Wskazywane przez Skarżących dowody były w ich posiadaniu już od jakiegoś czasu i nic nie stało na przeszkodzie aby je przedstawić organowi odwoławczemu. Sąd nie podzielił też zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 7, art. 77, art. 78 i art. 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy. Skarżący zarzut ten ograniczają jedynie do kwestii zakończenia prowadzonej działalności. Wskazać w tym miejscu należy, że Sąd pomimo braku formalnego dopuszczenia dowodu ze wskazanych dokumentów dokonał mich oceny. Przedstawiona wyżej argumentacji wskazuje na to, że nie miały one żadnego znaczenia dla sprawy. Stąd też, nie można mówić o istnieniu w sprawie przesłanki wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem podstawą wznowienia postępowania może być ujawnione się okoliczności faktycznych lub dowodów istotnych dla sprawy. W ocenie Sądu, z przyczyn wskazanych wcześniej, podnoszone przez Skarżących okoliczności faktyczne nie są istotne dla sprawy, a tym samym dowody na ich poparcie są dla rozstrzygnięcia bez znaczenia. Poza tym w ocenie Sądu organ odwoławczy zaprezentował własną i wyczerpującą ocenę w zakresie rozstrzygnięcia, ale też w sposób obszerny odniósł się do kwestii podniesionych w odwołaniu. Z przedstawionych wyżej względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło