VII SA/Wa 199/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędziowie ( WSA, As. WSA Bożena Więch – Baranowska, Mariola Kowalska, , Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2005 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozwoleniu na rozbudowę budynku I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. VII S.A./Wa 199/04 U Z A S A D N I E N I E Starosta [...] decyzją z dnia [...]listopada 2003r, znak: [...] na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2003r udzielającej M. i J. S. pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego obejmującego nadbudowę budynku mieszkalnego wraz ze zmianą konstrukcji dachu i dociepleniem ścian zlokalizowanego na działce nr [...] w m. [...] w powiecie [...] w województwie [...]. W uzasadnieniu podał, iż na wniosek S. K. zostało wznowione w dniu [...] października 2003r, postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2003r, udzielającej M. i J. S. pozwolenia na budowę. Po przeanalizowaniu akt sprawy i zebranego materiału dowodowego, Starosta [...] ustalił, iż w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a a, ponadto zarzut S. K. dotyczący zacienienia działki jest bezzasadny. Zdaniem Starosty [...], przedmiotowa inwestycja zgodna jest z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r, w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz.U. Nr 75, poz. 690 z 2002r ) oraz decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Budynek mieszkalny zlokalizowany jest ścianą z otworami okiennymi w odległości 4,5m od granicy działki należącej do S. K., a jego okapy zaprojektowano z uwzględnieniem § 12 ust 5 w/w rozporządzenia. Starosta [...] uznał również, iż S. K. nie posiada przymiotu strony w rozumieniu art. 28 ust 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz.U. nr 80, poz. 718 ), gdyż działka stanowiąca jego własność nie znajduje się w obszarze oddziaływania planowanego obiektu Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania S. K., decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał, iż zarzut S. K. dotyczący pominięcia go w postępowaniu o pozwolenie na budowę jest bezzasadny z uwagi na wznowienie postępowania i tym samym naprawienie uchybienia proceduralnego. Zarzuty dotyczące zacienienia działki odwołującego się i zbyt bliskiej odległości nadbudowanego budynku od granicy jego działki są również nieuzasadnione bowiem zaprojektowana nadbudowa wraz z ociepleniem ścian spełnia warunki wynikające z przepisów techniczno-budowlanych obowiązujących w czasie prowadzenia postępowania o wydanie pozwolenia na rozbudowę budynku, oraz zgodna jest z planem zagospodarowania terenu i zagospodarowania przestrzennego. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł S. K.. Skarżący domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej z uwagi na pominięcie skarżącego jako strony w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Zarzuca obu organom administracji architektoniczno-budowlanej, iż nie przeprowadziły oględzin celem ustalenia, czy rzeczywiście nadbudowany budynek mieszkalny nie powoduje zacienienia jego działki lecz dowodem tym obciążyły skarżącego który nie posiada środków finansowych aby zlecić wykonanie takiej ekspertyzy. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] przyznał, iż faktycznie skarżący został pominięty jako strona w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę i na jego wniosek zostało wznowione postępowanie w którym brał udział. Organ odwoławczy zaprzecza aby żądano od skarżącego sporządzenia ekspertyzy i podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wnosi o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn zm. ), niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ), Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stwierdził, że postępowanie administracyjne przeprowadzone zostało z naruszeniem prawa i z tych względów, a nie z powodów wskazanych w skardze, uchylił zaskarżoną decyzję. Przede wszystkim należy stwierdzić, iż wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie w którym ona zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadliwością procesową wyliczoną wyczerpująco w przepisie art. 145 § 1 k.p.a. Zaznaczyć przy tym trzeba, iż wznowienie postępowania z powodu braku udziału strony bez jej winy w postępowaniu ( art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. ), następuje niezależnie od tego, czy to kwalifikowane naruszenie norm prawa procesowego miało wpływ na treść decyzji, czy też nie. W niniejszej sprawie składający wniosek o wznowienie postępowania Stanisław Kozłowski nie brał udziału w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Organ pierwszej instancji na wniosek S. K. wszczął w dniu [...] października 2003r postępowanie wznowieniowe, celem ustalenia czy przyczyna wznowienia rzeczywiście wystąpiła. Starosta [...] uznał , iż " nie ma przesłanek z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu". Podstawą do takiego wniosku było ustalenie przez organ pierwszej instancji, że wydana przez Starostę [...] w dniu [...] stycznia 2003r decyzja o pozwoleniu na budowę nie naruszała rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( DZ.U. Nr 75, poz. 690 z 2002r ) dlatego S. K. będący właścicielem działki sąsiedniej nie został uznany za stronę postępowania, jak również w świetle obecnie obowiązujących przepisów Prawa budowlanego w brzmieniu wprowadzonym ustawą z dnia 27 marca 2003r art. 107 § 3 kpa, S. K. nie może być stroną w sprawie pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy nie podzielił poglądu Starosty [...], iż w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę właściciel działki sąsiedniej nie jest stroną postępowania. Zdaniem Wojewody [...], S. K. był stroną postępowania zakończonego wydaniem w dniu [...] stycznia 2003r decyzji o pozwoleniu na budowę. Nieuwzględnienie S. K., w opinii organu odwoławczego zostało naprawione poprzez wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania i przeprowadzenie wznowionego postępowania już z udziałem S. K., który " miał przywróconą możliwość wpływu na rozstrzygnięcie w kwestii wydania pozwolenia na rozbudowę budynku przez sąsiada". Prawidłowe jest ustalenie przez Wojewodę [...], iż S. K. miał przymiot strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Przedmiotowe postępowanie prowadzone było w oparciu o przepisy Prawa budowlanego z 7 lipca 1994r. Art. 5 ust 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane ( DZ.U. Nr 89, poz. 414 z późn zm ) w zestawieniu z przepisem art. 5 ust 2 tego Prawa, zapewnia ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich w szerokim zakresie i to zarówno przedmiotowym jak i podmiotowym. Z obszernego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, iż ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich dotyczy między innymi, właścicieli działek sąsiednich, którym przysługuje przymiot strony dlatego powinni być powiadomieni o toczącym się postępowaniu zmierzającym do wydania pozwolenia na budowę obiektu budowlanego na sąsiedniej działce ( wyrok NSA z dnia 12.10.1998r -sygn.akt IV S.A. 1774/96, wyrok NSA z dnia 08.09.1998r- sygn.akt. IV S.A. 1704/97, wyrok NSA z dnia 22.10.1998r- sygn.akt. IV S.A. 116/98 ). Stwierdzenie przez Wojewodę [...] istnienia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. do wznowienia postępowania, powinno skutkować stosownie do art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. - uchyleniem decyzji o pozwoleniu na budowę i wydaniem nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy, względnie stosownie do § 2 – ograniczeniem się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności z powodu których organ nie uchylił tej decyzji. Tymczasem, organ odwoławczy z naruszeniem art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej z powodu braku podstawy z art.145 § 1 pkt 4 k.p.a. do jej uchylenia. Organy obu instancji ponownie rozpoznały sprawę administracyjną dotyczącą wydania pozwolenia na budowę i doszły do wniosku, iż decyzja o pozwoleniu na budowę pozbawiona jest wadliwości materialnej. W takiej sytuacji należało zastosować art. 151 § 2 k.p.a. Z tych względów, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa mającym wpływ na wynik rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu na podstawie art.152 wyżej powołanej ustawy.