VII SA/Wa 199/10

Maciej Majewski - referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 199/10 ze skargi D. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: przyznać D. W. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 25 lipca 2010 r. D. W. złożył wniosek o przyznanie mu adwokata z urzędu celem wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 13 sierpnia 2010 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z uwagi na okoliczność iż postanowieniem z dnia 29 marca 2010 r. wnioskodawcy przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, którego moc rozciąga się również na obecny etap postępowania, wniosku w tym zakresie nie rozpoznawano. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż D. W. prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i dwójką dzieci. Wnioskodawca utrzymuje się z renty w wysokości 675,10 zł. (437,80 zł. netto). Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 50 m2. Wnioskodawca podał, że jest osoba schorowaną i wymaga stałej opieki. Strona wskazała, że z uwagi na bardzo niskie dochody nie stać go na wykupywanie leków. Dochód w przeliczeniu na członka rodziny wynosi 109,45 zł. netto. Nie posiada oszczędności i przedmiotów wartościowych. Dzieci są w wieku szkolnym. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową D. W. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych wydatków. Jest osobą schorowaną, dochód który uzyskuje jest dochodem z renty, który w przeliczeniu na członka rodziny wynosi 109,45 zł. Strona nie posiada oszczędności. W tej sytuacji opłacenie kosztów sądowych może wpłynąć na pogorszenie się sytuacji życiowej (uszczerbek w utrzymaniu koniecznym). W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).