VII SA/Wa 1990/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi J. K. i E. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] Pismem z dnia 12 sierpnia 2014 r. J. K. i E. K. wnieśli skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], którym wstrzymano roboty budowlane przy budowie budynku garażowego o wymiarach 7,30m x 7,60 m ze wspartym na nim zadaszeniem o konstrukcji stalowej o wymiarach 2,70 m x 4,0 na działce nr ew. ] położonej w miejscowości O. gm. [...] oraz nałożono na J. i E. K. obowiązek przedstawienia w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia postanowienia określonej dokumentacji. W dniu 16 lutego 2015 r. (data nadania w UP) wpłynął do Sądu wniosek J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżąca wskazała, iż przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez szkodę należy rozumieć zarówno szkodę majątkową jak i niemajątkową, tj. sytuację gdy szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Strona podała, że w rozpatrywanym przypadku jest oczywiste, że wykonanie obowiązku co prawda o charakterze niepieniężnym, powodować będzie w zasadzie nieodwracalne skutki prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Wskazać przy tym trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego to skarżący zobowiązany jest - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń - wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Tak więc uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004r., sygn. akt FZ 496/2004). Za niewystarczające w tym zakresie należy uznać jedynie powtórzenie treści omawianego przepisu i przesłanek z niego wynikających. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd zauważa, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Zaś kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji (postanowienia), a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Wskazać również należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 28/15, zapadłym w niniejszej sprawie, wskazał, że nawet w przypadku, gdy przedmiotem rozstrzygnięcia jest akt, którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wniosek o wstrzymanie wykonania powinien być przeanalizowany przez pryzmat przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W świetle powyższego i wniosku strony, Sąd uznał, że skoro wniosek nie został w żaden sposób uzasadniony, to brak jest podstaw do jego pozytywnego załatwienia. Wniosek zawiera jedynie żądanie wstrzymania wykonania postanowienia i wskazuje na ogólne przesłanki, które stanowią podstawę wstrzymania wykonania aktu, w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. J. K. nie wskazała konkretnie z jaką szkodą majątkową będzie się wiązała odmowa wstrzymania zaskarżonego postanowienia, jak też z jakimi konkretnie nieodwracalnymi skutkami prawnymi. Ponadto, należy zaznaczyć, że wstrzymanie wykonania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania nie polegałoby na spowodowaniu wszczęcia postępowania. Jak również, że zniweczony zostałby obowiązek nałożony postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...]. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.