VII SA/Wa 1992/11
WyrokWSA w Warszawie2012-01-27
Skład orzekający: Daria Gawlak-Nowakowska, Tadeusz Nowak, Jolanta Augustyniak-Pęczkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej jest zobowiązany do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeśli projekt jest sprzeczny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nawet jeśli inwestor powołuje się na inne opinie lub interpretacje planu?Ratio decidendi
Organ administracji architektoniczno-budowlanej jest zobowiązany do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeśli projekt jest sprzeczny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt prawa miejscowego, jest bezwzględnie wiążący dla obywateli i organów administracyjnych. Opinie lub interpretacje inne niż te wynikające wprost z planu nie mają wpływu na rozstrzygnięcie.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zespołu budynków wielorodzinnych i jednorodzinnych. Organ I instancji stwierdził niezgodność projektu z dwoma obowiązującymi planami zagospodarowania przestrzennego, w tym dotyczące przeznaczenia terenu pod zabudowę wielorodzinną na obszarze przeznaczonym pod zabudowę jednorodzinną i zieleń, a także niezgodność z planami w zakresie oznaczenia przebiegu przyłączenia do sieci infrastruktury technicznej oraz dostępu do drogi publicznej. Wojewoda, po uchyleniu przez WSA wcześniejszej decyzji, ponownie rozpatrzył sprawę i utrzymał w mocy decyzję odmawiającą pozwolenia, wskazując na niezgodność projektu z planami miejscowymi.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Protokolant Ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2012r. sprawy ze skargi S. I. z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2011r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala
Wojewoda [...] decyzją z [...] lipca 2011 r. (nr ...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98, z 2000 r., poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., po ponownym rozpatrzeniu odwołania S. I. w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W-wie z 2 września 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 502/10 – utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] października 2009r. (nr ...) odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zespołu budynków wielorodzinnych i jednorodzinnych [...] przy ul. [...], na działkach nr ew. [...], [...], [...] (obrębie ...), w Dzielnicy [...].
Organ wskazał, że inwestycja planowana jest na obszarze, gdzie obowiązują dwa plany zagospodarowania przestrzennego: [...] i [...]. Organ I instancji po wezwaniu inwestora do usunięcia nieprawidłowości w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlango stwierdził:
- niezgodność projektu budowlanego z ww. planami, gdyż przewidziano budowę budynków wielorodzinnych na terenie przeznaczonym pod zabudowę jednorodzinną i zieleń;
- projekt zagospodarowania terenu jest niezgodny z § 9 ust. 6 pkt 3 planu dla terenu [...] oraz § 9 ust. 8 pkt 3 planu terenu [...], gdyż w części graficznej nie oznaczono przebiegu przyłączenia do miejskich sieci infrastruktury technicznej;
- projekt przewiduje dostęp do drogi publicznej od ulicy [...] poprzez służebność na działkach [...] i [...] (obr. ...) zatem niezgodnie z opinią Inżyniera Ruchu [...] z [...] stycznia 2008 r., która narzuca wykonanie włączenia w ulicę [...].
Wojewoda [...] decyzją z [...] grudnia 2009 r. uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzja ta została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 września 2010 r. (VII SA/Wa 502/10) wobec naruszenia 138 § 2 k.p.a.
Rozpatrując sprawę ponownie organ odwoławczy wskazał, że był związany prawomocnym orzeczeniem sądu, zgodnie z art. 153 i 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Postanowieniem z [...] maja 2011 r. zlecił organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów.
Następnie powołał art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego i stwierdził, że organ I instancji prawidłowo zobowiązał inwestora do sporządzenia projektu odpowiadającego mpzp ww. zakresie. Inwestor zobowiązania nie spełnił stwierdzając, że inwestycja odpowiada § 9 mpzp i przedłożył uzgodnienie Zarządu Dzielnicy, pismo Burmistrza [...] z [...] lipca 2007 r. o pozytywnym zaopiniowaniu projektu oraz z 8 września 2009 r. dot. uzupełnienia wniosku o pozwolenie na budowę z [...] sierpnia 2009r., w którym poinformowano o zmianie polegającej na zaprojektowaniu szeregowych budynków jednorodzinnych w miejscu wcześniej projektowanego budynku wielorodzinnego "C" (str. 22-24 akt I inst.).
Organ stwierdził, że projekt przewiduje budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych na działkach nr ew. [...], [...], [...] położonych w znacznej części na m.p.z.p [...] o symbolu MN/Z i zgodnie z legendą rysunku planu, w pkt II Przeznaczenie terenu jest to obszar przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (kolor jasnobrązowy). Zgodnie z § 9 ust. 1 (rozdział 2 - Przepisy szczegółowe) jako podstawowe przeznaczenie terenów oznaczonych symbolem MN plan ustala mieszkalnictwo jednorodzinne o min. gęstości zaludnienia netto 120/mieszkańców/ha i wysokość min. 1,5 kondygnacji, a § 14 planu dotyczy terenów przeznaczonych pod zieleń - Z. Rysunek planu ewidentnie więc wskazuje, że tereny MW/MN, które zgodnie z § 3 ust. 2 planu należy traktować jako podstawowe, równorzędne, położone są za ulicą [...] (K) i nie obejmują działek inwestycyjnych.
W § 9 ust. 2 wprost podano, że jako przeznaczenie podstawowe równorzędne na terenach, o których mowa w ust. 1 ustala się zgodnie z oznaczeniem na rysunku planu mieszkalnictwo wielorodzinne, dla którego ustalenia zawarte są § 8. Oznacza to, iż jedynie na terenie o symbolu MN/MW obydwie funkcje jednorodzinną i wielorodzinną można traktować równorzędnie, co nie dotyczy działek inwestora.
Uzupełnienie dokumentacji o rysunki planu było niezbędne w celu ustosunkowania się do odwołania, iż nie ma zapisów planu, także przy uwzględnieniu § 3, które uprawniałby do przyjęcia, że brak oznaczenia terenu symbolem MW/MN nie dopuszcza zabudowy wielorodzinnej. Organ podkreślił, że twierdzeniu temu przeczy zarówno § 9 ust. 2, jak i § 8 ust. 2. Przepis § 4 stanowi, iż rysunek planu jest integralną częścią planu stanowiący załącznik do ww. uchwały i wprost wskazuje na dopuszczalną funkcję mieszkalnictwa jednorodzinnego.
Podobne ustalenia zawiera m.p.z.p. [...], gdzie w § 9 ust. 1 podano - jako podstawowe przeznaczenie terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem MN mieszkalnictwo jednorodzinne o wysokiej i średniej intensywności o docelowej gęstości do 25 domków/ha oraz wys. min. 1,5 i max 2,5 kondygnacji.
Organ powołał art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) wskazując, że ustalenia planu miejscowego są bezwzględnie wiążące dla organów. Zasadnie więc organ I instancji stwierdził, iż Zarząd Dzielnicy nie ma kompetencji do sprawdzania zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowych planów. Nastepnie przytoczył art. 6 ww. ustawy wskazując, że ustalenia m.p.z.p. kształtują wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości, 2. każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą do: -zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Inwestor przedstawił natomiast, sprzeczny z ww. planami, projekt budowlany dotyczący zespołu budynków wielorodzinnych czterokondygnacyjnych (oznaczonych symbolami A, w tym budynek o 9 kondygnacjach i symbolu B oraz jedynie prawidłowo w miejsce dawnego zespołu wielorodzinnego "C" - budynki jednorodzinne w zabudowie szeregowej)
Organ przytoczył art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego i stwierdził, że poprawiony, częściowo zmieniony projekt zagospodarowania terenu, sporządzono niezgodnie z ustaleniami ww. planów, jako podano wyżej, w ogóle nie może być uznany za wiarygodny, oryginalny dokument, z tego względu, że jest ponaklejany i nie wiadomo, które akceptacje /np. sanitarno-zdrowotna, ppoż./ do czego się odnoszą.
Nie rozwiązano też kwestii komunikacyjną, bowiem inna jest infrastruktura czy natężenie ruchu w zespołach osiedli jednorodzinnych i inna w przypadku budowy wielorodzinnej.
Skargę na to rozstrzygnięcie złożyła S. I. i wnosząc o jego uchylenie wskazała, że nieprawiłowe jest stanowisko organu I instancji jakoby planowana inwestycja była niezgodna z planem [...] ze względu na przeznacznie terenu. Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 dla terenów o symbolu MN plan ustala jako przeznaczenie podstawowe mieszkalnictwo jednorodzinne, a jako równorzędne mieszkalnictwo wielorodzinne. Nie ma zapisów planu (także przy uwzgędnieniu § 3 planu), że brak oznaczenia terenu symbolem MW.MN nie dopuszcza zabudowy wielorodzinnej.
Zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa, ponieważ została podjęta w oparciu o subiektywną interpretację, a nie obiektywne odczytanie zapisów planu.
W odpowiedzi na skargę organ wnióśł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 18 stycznia 2012 skarżący uzupełnienił skargę zarzucając, że zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. Inwestor ponownie powołał opinię Biura Naczelnego Architekta Miasta z dnia [...] października 2006r., zgodnie z którą istnieje mozliość realizacji budownictwa wielorodzinnego na terenie o symbolu MN/Z.
Skarżący wyjaśnił, czego dotyczą wklejki na projekcie, które kwestionował organ oraz nie zgodził się z zarzutem o nieprawidłowości rozwiązań komunikacyjnych, skoro zaprojektowane zostały dla zabudowy wielorodzinnej, to jej parametry po zmianie części inwestycji na zabudowę jednorodzinną zostały zachowane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Wojewoda [....] poddaną kontroli Sądu decyzją z [...] lipca 2011 r. decyzją wydaną po ponownym rozpatrzeniu odwołania S. I. w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W-wie z 2 września 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 502/10 – utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] października 2009r. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ww. zespołu budynków wielorodzinnych i jednorodzinnych.
Przypomnienia zatem wymaga, że przed udzieleniem pozwolenia na budowę obowiązkiem organu architektoniczno – budowlanego jest, stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, sprawdzenie m.in., czy przedłożony projekt budowlany odpowiada ustaleniom obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Jako prawidłowe należało ocenić stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, że inwestor - pomimo wezwania postanowieniem z dnia [...] października 2009r. do usunięcia nieprawidłowości – ponownie przedstawił projekt budowlany sprzeczny z Miejscowymi Planami Zagospodarowania Przestrzennego Terenu [...] (Uchwała Nr [...] z dnia [...] grudnia 1999r.) i [...] w gminie Warszawa [...] (Uchwała Nr [...] z dnia [...] września 2002r. Zamierzenie inwestycyjne dotyczy bowiem zespołu budynków wielorodzinnych czterokondygnacyjnych oznaczonych symbolami A, w tym budynku dziewięciokondygnacyjnego oznaczonego symbolem B, w tym prawidłowo zaplanowanych, po zmianie w miejsce dawnego zespółu budynków wielorodzinnych "C" - budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej.
Wskazania wymaga, że projekt przewiduje budowę ww. inwestycji na działkach o nr ew. [...], [...], [...]. Nieruchomości inwestora położone są w przeważającej części na obszarze objętym m.p.z.p [...], na terenie oznaczonym symbolem MN/Z. Symbolem MN zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 ww. planu oznaczono tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, a symbolem Z tereny przeznaczone pod zieleń na obszarze zainwestowania, jak stanowi § 3 ust. 1 pkt 7 planu.
W przepisach szczegółowych zawartych w rozdziale 2 ww. planu w § 9 ust. 1 plan wskazuje jako podstawowe przeznaczenie terenów o symbolu MN mieszkalnictwo jednorodzinne o minimalnej gęstości zaludnienia netto 120/mieszkańców/ha i wysokości minimum 1,5 kondygnacji.
W § 9 ust. 2, jako przeznaczenie podstawowe równorzędne na terenach, o których mowa w ust. 1, ustala się zgodnie z oznaczeniem na rysunku planu mieszkalnictwo wielorodzinne, dla którego ustalenia zawarte są § 8.
Analogiczne zapisy zawiera m.p.z.p. [...], w którym w § 9 ust. 1 ustala się jako podstawowe przeznaczenie terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem MN mieszkalnictwo jednorodzinne o wysokiej i średniej intensywności o docelowej gęstości do 25 domków/ha oraz wys. min. 1,5 i max 2,5 kondygnacji.
Zapis ust. 2 § 9 m.p.z.p. [...], również wskazuje jako przeznaczenie podstawowe równorzędne na terenach, o których mowa w ust. 1 ustala się zgodnie z oznaczeniem na rysunku planu mieszkalnictwo wielorodzinne, dla którego ustalenia zawarte są § 8.
Z przytoczonych przepisów ust. 2 § 9 obu ww. planów wynika zatem, że wolą ustawodawcy miejscowego, obok postawowego przeznaczenia terenów o symbolu MN pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, było jednoczesne (równorzędne) przeznaczenie ww. terenów pod zabudowę wielorodzinną pod jednym jednak warunkiem, że jest ono zgodne z oznaczeniem na rysunku planu. Rysunek planu zgodnie z § 4 obu planów stanowi ich integralną część.
Z analizy rysunków do obu planów wynika natomiast, że działki inwestycyjne nie leżą na terenach oznaczonych symbolem MW/MN. Tereny MW/MN od terenów MN/Z, na których położone są działki [...], [...], [...] rozdziela ulica [...] stanowiąca działkę nr ew. [...].
W związku z powyższym, skoro ww. miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego uzależniły możliwość przeznaczenia terenów zarówno pod mieszkalnictwo jednorodzinne jak i wielorodzinne od stosownego oznaczenia na rysunku planu, to jako chybione należało ocenić stanowisko skarżącej, że nie ma jakichkolwiek zapisów planu, które uprawniałyby do twierdzenia, że brak oznaczenia MZ/MW nie dopuszcza zabudowy wielorodzinnej.
Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostawało również pismo Biura Naczelnego Architekta Miasta z dnia [...] października 2006r. wskazujące na zgodność projektowanej zabudowy wielorodzinnej z ww. planami miejscowymi. Jedynie uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt prawa miejscowego o charakterze powszechnie obowiązującym, wiąże obywateli i organy administracyjne w toku prowadzonych indywidualnych postępowań administracyjnych.
W świetle przedstawionej argumentacji oraz wobec nieuzupełnienia nieprawidłowości nałożonych postanowieniem [...] października 2009r., stosownie do art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego organ zobligowany był do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.
Odnosząc się do zarzutu przedstawionego w piśmie uzupełniającym skargę, iż zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, Sąd stwierdza, że organ odwoławczy orzekając w przedmiotowej sprawie stosownie do art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. podjął wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zebrał i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy, dokonał oceny okoliczności sprawy na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie. Ponadto w uzasadnieniach swych rozstrzygnięć, zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. wskazały okoliczności faktyczne sprawy, które uznały za udowodnione, dowody na których się oparły oraz przyczyny z powodu, których innym dowodom odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej.
Postępowanie zostało przeprowadzone z uwzględnieniem oceny prawnej przedstawionej w ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak na wstępie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło