VII SA/Wa 1993/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008r. znak: [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości postanawia: odmówić J. M. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 5 grudnia 2008r. do Sądu wpłynęła skarga J.M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008r. znak: [....] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżąca wniosek uzasadniła tym, iż niedotrzymanie terminu spowodowane było stresem związanym z utratą pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła w złożonym wniosku, że uchybienie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008r. nastąpiło bez jej winy. Okoliczność wskazana przez skarżącą tj. stres związany z utratą pracy nie może świadczyć o braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu wnioskodawczyni przy dochowaniu minimum staranności mogła dochować ustawowego terminu. W uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 2 ww. ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.