VII SA/Wa 1997/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "B." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "B." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu poprzedniego poprzez dokonanie demontażu reklamy wielkoformatowej wraz z konstrukcją wsporczą i oświetleniem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] W skardze z dnia 19 sierpnia 2013 r. skarżąca Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., [...], nakazującą "B." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w W. doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego poprzez dokonanie całkowitego demontażu reklamy wielkoformatowej - siatki winylowej wraz z konstrukcją wsporczą i oświetleniem lampami halogenowymi, umieszczonej na zachodniej elewacji budynku mieszalnego wielorodzinnego przy [...] w W. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, iż siatka zabezpieczająca z nadrukiem reklamowym została zamontowana na czas trwania remontu. Przedmiotowe zabezpieczenie elewacji zostało zamontowane w oparciu o zgłoszenie robót budowlanych oraz o opinię kierownika budowy. Siatka zabezpieczająca z nadrukiem reklamowym jest siatką BIOZ. Nie stanowi jakiegokolwiek zagrożenia dla ludzi oraz ich mienia jak twierdzą organy administracji publicznej, przeciwnie zabezpiecza popękaną elewację i chroni przed opadaniem jej kawałków na chodnik [...]. Spółka stwierdziła, że demontaż ww. siatki zabezpieczającej z nadrukiem reklamowym grozi narażeniem zdrowia i życia osób znajdujących się w pobliżu elewacji budynku oraz ich mienia. Ponadto demontaż doprowadzi do konieczności przerwania prac remontowych, co w znacznej części je zniweczy i narazi skarżącą na straty finansowe. Powyższe oznacza, iż wykonanie obowiązku nałożonego decyzją narazi skarżącą na znaczną szkodę nie tylko związaną z przerwaniem remontu i demontażem siatki, lecz także na odpowiedzialność z tytułu narażenia życia i zdrowia przechodniów. Strona skarżąca powołała się na protokół oględzin z dnia 25 lipca 2012 r. potwierdzający zakres oraz sposób prowadzenia prac remontowych. W uzupełnieniu wniosku o wstrzymanie wykonalności wskazała nadto, iż przy tego typu orzeczeniach, organy nadzoru budowlanego niezwłocznie podejmują czynności egzekucyjne, bez względu na okoliczności, doręczają upomnienie, następnie wydają tytuł wykonawczy. Kolejnym krokiem organów, po 7 dniach od dnia doręczenia tytułu wykonawczego jest nałożenie grzywny w wysokości 50.000 zł a następnie zastosowanie środka przymusu w postaci wykonania zastępczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Wskazać przy tym trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego to skarżący zobowiązany jest - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń - wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Tak więc uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Powodzenie wniosku uzależnione jest od inicjatywy samej strony, która w uzasadnieniu wniosku winna wskazać argumentację, że wykonanie postanowienia, spowoduje sytuacje opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przy tym nie wystarczające jest formułowanie ogólnikowych twierdzeń, ale staranne zobrazowanie opisanej we wniosku sytuacji, w tym szczególnie rzetelne określenie rozmiaru ewentualnej szkody oraz jej wpływu na sytuację ekonomiczną strony. Obowiązkiem Sądu jest natomiast wnikliwa ocena zasadności argumentacji wnioskodawcy, zatem uzasadnienie wniosku powinno umożliwiać wszechstronne rozpatrzenie podstaw żądania wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia. Nie jest natomiast powinnością Sądu wyręczanie strony, niejako urzędu, w poszukiwaniu usprawiedliwienia dla złożonego wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12, Lex nr 1145458). Ponadto zauważyć należy, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Zaś kontroli zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. W świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku strony skarżącej, Sąd uznał, że skoro wniosek nie został należycie uzasadniony, przez pryzmat przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., to brak jest podstaw do jego pozytywnego załatwienia. Jak wyżej wskazano obowiązkiem strony jest staranne zobrazowanie opisanej we wniosku sytuacji, przemawiającej za wstrzymaniem wykonalności orzeczenia, wraz z przedstawieniem, o ile to możliwe, określonych dokumentów na poparcie stanowiska. Spółka we wniosku wskazała, że demontaż siatki zabezpieczającej z nadrukiem reklamowym grozi narażeniem zdrowia i życia osób znajdujących się w pobliżu elewacji budynku oraz ich mienia. Ponadto demontaż doprowadzi do konieczności przerwania prac remontowych, co w znacznej części je zniweczy i narazi skarżącą na straty finansowe. Strona powołała się na protokół oględzin z dnia 25 lipca 2012 r. i dokumenty remontowe w aktach. Zaznaczyć należy, iż strona nie przedstawiła dokumentów świadczących o tym, że prace remontowe są nadal wykonywane (na dzień wniesienia skargi lub później), jaki jest ich zakres, dokumentów, z których wynika, iż stan techniczny elewacji jest niezadowalający (protokół z przeglądu technicznego budynku). Z kserokopii dziennika budowy wynika, że ostatnie prace miały miejsce w grudniu 2012 r. i zostały przerwane. Ponadto, w aktach sprawy znajdują się kserokopie umów o roboty budowlane z roku 2011 r., z których wynika, iż wykonawca ma 6 miesięcy na wykonanie robót objętych umową od momentu wejścia na teren budowy (wprowadzenie na budowę następowało również w 2011 r.). Ponadto, strona skarżąca poza ogólnikowym stwierdzeniem, że demontaż przedmiotowej siatki narazi ją na straty finansowe, nie wykazała z jakiego rzędu szkodą będzie to się wiązało, czy będzie to skutkowało utratą płynności finansowej spółki. Nadto, aby uzyskać ochronę tymczasową z art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest właściwe. Za takie nie można uznać teoretycznej możliwości niezwłocznego podjęcia czynności egzekucyjnych przez organ, w celu wyegzekwowania nałożonego obowiązku. Przed takim skutkami strona może zresztą bronić się odpowiednimi środkami prawnymi. Sam fakt istnienia niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu.