VII SA/Wa 2/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Asesor WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2005 r. sprawy ze skargi E. i J. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004r. znak [...] w przedmiocie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji dotyczącej nakazu rozbiórki. skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...], działając na podstawie art. 152 § 1 kpa (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) wstrzymał z urzędu wykonanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] czerwca 2000 r. Nr [...], zobowiązującej E. i J. P. do rozbiórki samowolnie wykonanej lukarny w dachu budynku przy ul. A. w T., do odtworzenia podpiwniczonego tarasu w parterze budynku i uregulowania formalno-prawnego zmiany funkcji części strychu na pomieszczenia mieszkalne. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji podniósł, że w złożonym wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2002 r. Nr [...] J. P. wskazał jako podstawę wznowienia okoliczność, że wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z [...] kwietnia 2004 r. uniewinniony został od zarzutu, iż rozebrał bez wymaganego pozwolenia podpiwniczony taras oraz, że nie wykonał decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z [...] czerwca 2000 r. Nr [...]. W ocenie organu I instancji w związku z tymi okolicznościami zaistniało prawdopodobieństwo uchylenia decyzji I instancji w wyniku wznowienia postępowania. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. L., podnosząc, iż postanowienie to organ I instancji wydał z naruszeniem art. 152 kpa w związku z art. 145 § 1 pkt 1 i 7 kpa, opierając się na nieprawomocnym wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia [...] kwietnia 2004 r., od którego to wyroku została złożona apelacja. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu zażalenia, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 kpa (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie w całości i umorzył przedmiotowe postępowanie. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ II instancji podniósł, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z [...] czerwca 2000 r. Nr [...] nie była decyzją ostateczną w przedmiotowej sprawie, została ona bowiem w części dotyczącej nakazu uregulowania formalno-prawnego zmiany funkcji części strychu na pomieszczenia mieszkalne uchylona decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2002 r. Natomiast postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji przewidziane w art. 152 kpa może dotyczyć decyzji ostatecznej, będącej przedmiotem weryfikacji w postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania prowadzonego w oparciu o art. 145-151 kpa. Postanowienie organu I instancji wstrzymywało wykonanie nieostatecznej decyzji, należało je więc uchylić i – wobec tego, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] czerwca 2000 r. Nr [...] było bezprzedmiotowe – umorzyć. Skargę na powyższe postanowienie złożyli E. i J. P. Skarżący podnieśli, iż postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2004 r. jest trafne, gdyż wobec treści wyroku Sądu Rejonowego w T. z [...] kwietnia 2004 r. sygn. akt IIK [...] zaistniało prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku postępowania wznowieniowego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje tylko w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Stosownie do treści art. 152 kpa, będącego podstawą prawną postanowienia organu I instancji, organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Podkreślenia wymaga, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania toczy się – stosownie do art. 145 § 1 kpa - jedynie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, takiej samej decyzji winno dotyczyć również postanowienie wydawane w trybie art. 152 kpa. Tymczasem w przedmiotowej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] po rozpatrzeniu wniosku J. P. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...], którą to decyzją uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] czerwca 2000 r. Nr [...]w części dotyczącej uregulowania formalno-prawnego zmiany funkcji części strychu na pomieszczenie mieszkalne. Jednocześnie tego samego dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...], działając na podstawie art. 152 § 1 kpa, wstrzymał z urzędu wykonanie decyzji, jednakże nie decyzji ostatecznej, będącej przedmiotem weryfikacji w toczącym się postępowaniu wznowieniowym, lecz nieostatecznej decyzji organu I instancji. Tymczasem, jak już wyżej wskazano, art. 152 § 1 kpa stwarza możliwość wstrzymania wykonania decyzji, co do której istnieje prawdopodobieństwo, że może być uchylona w postępowaniu wznowieniowym. Odnosi się to więc jedynie do decyzji ostatecznej, gdyż tylko taka decyzja może być przedmiotem weryfikacji w postępowaniu wznowieniowym. Przepis art. 152 kpa nie umożliwia natomiast zastosowania tej instytucji do decyzji nie mających przymiotu ostateczności. Organ I instancji wydał więc postanowienie z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] bez podstawy prawnej. Warto też zwrócić uwagę na fakt, że organ ten wstrzymał wykonanie decyzji, która (na skutek wydania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2002 r.) w części została wyeliminowana z obrotu prawnego. Biorąc powyższe pod uwagę podzielić należy więc stanowisko organu odwoławczego, iż postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] zostało wydane z naruszeniem art. 152 kpa. Trafnie więc organ II instancji ocenił, iż należy uchylić wymienione postanowienie i umorzyć postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] czerwca 2000 r. Nr [...] wobec jego bezprzedmiotowości. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, wobec czego na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.