VII SA/Wa 20/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi Z. L. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia : przyznać Z. L. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 1 marca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez Z. L. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 24 marca 2010 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez podanie czy uzyskuje jakąkolwiek pomoc ze strony rodziny lub innych osób, organizacji społecznych lub państwowych jeśli tak, należało wskazać od kogo, w jakiej wysokości lub formie, czy samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, czy pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z innymi osobami, jeśli tak, należało wskazać te osoby, podać ich stopień pokrewieństwa oraz ich dochody, jakie ponosi miesięczne koszty stałe związane z utrzymaniem domu (opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, podatek od nieruchomości, itp.) należało je wyszczególnić i podać ich wysokość, jaką kwotę przeznacza miesięcznie na bieżące potrzeby życia codziennego, tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych, itp. oraz czy uzyskuje jakiekolwiek dochody z tytułu posiadania inwentarza żywego, jeśli tak, należało wskazać ich wysokość. W dniu 12 kwietnia 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęły żądane wyjaśnienia. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie wnioskodawca wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu z tytułu orzeczonego stopnia niepełnosprawności w wysokości 150,00 złotych miesięcznie. W uzasadnieniu swojego wniosku wnioskodawca wskazał, że ww. dochód stanowi jego jedyne źródło utrzymania. Dodał, iż nie posiada żadnych oszczędności, akcji, obligacji, wyrobów ze złota i innych kosztowności oraz wartościowych rzeczy jak np. samochodu. Wskazał, że jest osobą bezrobotną i niepełnosprawną, na potwierdzenie czego dołączył orzeczenie o stopniu niepełnosprawności Powiatowego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...]. Podał, iż posiada nieruchomość rolną o powierzchni 0,32 ha, na której znajduje się budynek mieszkalny o powierzchni 150 m ², wymagający remontu. Wyjaśnił, iż w budynku wykorzystuje jedno pomieszczenie o powierzchni 20 m ² jako mieszkanie. Oświadczył, iż posiada inwentarz żywy w postaci 10 kur i 3 kóz. Z nadesłanych do sprawy dodatkowych wyjaśnień wynika, że wnioskodawca otrzymuje pomoc od matki w kwocie 300,00 złotych, a zatem środki finansowe jakimi miesięcznie dysponuje wynoszą łącznie 450,00 złotych. Wnioskodawca wskazał, iż miesięcznie ponosi wydatki na zakup żywności w wysokości 250,00 złotych, opłaty za energię elektryczną w wysokości 50,00 złotych, gaz w wysokości 40,00 złotych, telefon na kartę w wysokości 25,00 złotych, podatek i opłaty w wysokości 20,00 złotych, zakup lekarstw, środków higieny i odzieży w wysokości 45,00 złotych. Wnioskodawca oznajmił, iż nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów z tytułu posiadania inwentarza żywego, a uzyskiwane pożytki w postaci mleka od kóz, jaj od kur, warzyw oraz ziemniaków ma na własny użytek i potrzeby. Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że znajduje się on w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że przy posiadanych miesięcznych dochodach wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego bez spowodowania uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.