VII SA/Wa 200/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] września 2009 r. znak [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] września 2009 r. znak: [...] Główny Inspektor Sanitarny na podstawie art. 158 § 1 w związku z art. 157 § 1 i art. 156 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu wniosku E. K. z dnia [...] maja 2009 r., o stwierdzenie nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia u zainteresowanego choroby zawodowej zatrucia ostrego albo przewlekłego lub następstw wywołanych przez substancje chemiczne, odmówił stwierdzenia nieważności powyższej decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak: [...]. Postępowanie w sprawie miało następujący przebieg. Pismem z dnia [...] maja 2009 r. E. K. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...]o braku podstaw do stwierdzenia u zainteresowanego choroby zawodowej zatrucia ostrego albo przewlekłego lub następstw wywołanych przez substancje chemiczne. Podniesiono, iż E. K. w swoim wniosku z dnia [...] maja 2009 r. zarzucił brak prawidłowo przeprowadzonej oceny narażenia zawodowego, gdyż brak jest informacji od firmy [...] Sp. z o.o. o warunkach jego pracy, w tym brak potwierdzenia pracy przy spawaniu winiduru, uznanie przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, iż zeznania przedstawionych przez zainteresowanego świadków są niewiarygodnie i wnosił o ponowne przeprowadzenie postępowania administracyjnego przez organ I instancji jak również o przeprowadzenie postępowania diagnostyczno-orzeczniczego przez inny niż dotychczas instytut tj. przez Instytut Medycyny Pracy w [...]. Ponadto wskazywał, iż został przyjęty do pracy jako zdrowy a w 1980 r. w wieku 46 lat został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy i pogorszenie stanu zdrowia wiąże z warunkami pracy w firmie [...] Sp. z o.o. Organ I instancji wskazał, iż orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. jest orzeczeniem ostatecznym tj. nie przysługuje prawo do złożenia wniosku o kolejne badanie w innej placówce orzeczniczej II instancji Organ podniósł, iż decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. jak i Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. wydana na podstawie orzeczeń ww. placówek orzeczniczych, również uwzględniały narażenie E. K. na ww. substancje chemiczne w tym dioksyny, które powstają podczas spawania winiduru. W związku z powyższym organ nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. jak również decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożył E. K.. Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...] Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ rozpatrując sprawę ponownie stwierdził, iż szczegółowa ocena narażenia zainteresowanego E. K. nie jest możliwa do przeprowadzenia ze względu na brak w zasobach archiwalnych firmy szczegółowych danych odnośnie czynności wykonywanych przez pracowników oraz ich narażenia zawodowego z okresu 1953-1980, jak również badań środowiskowych z ww. okresu. Niemniej) ocena narażenia zawodowego przeprowadzona została w oparciu o informacje uzyskane od świadków, zainteresowanego oraz na podstawie znajomości występowania czynników szkodliwych podczas prac jakie wykonywał zainteresowany. Organ podniósł, iż E. K. zarówno w swoim wniosku z dnia [...] maja 2009 r. jak i we wniosku z dnia [...] października 2009 r. nie wskazuje na żadne inne niż zawarte w przeprowadzonej w ocenie narażenia zawodowego substancje chemicznych, które mogłyby spowodować wystąpienie u niego objawów przewlekłego zatrucia. Nie przedstawił również żadnych dowodów, które mogłyby podważyć dotychczasową opinię biegłych. Wskazano, że orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. jest orzeczeniem ostatecznym tj. nie przysługuje prawo do złożenia wniosku o kolejne badanie w innej placówce orzeczniczej II instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył E. K.. Skarżący wskazał, iż dotychczasowe decyzje wydane w sprawie podejrzenia choroby zawodowej są dla niego krzywdzące, jednocześnie poinformował, iż skierowano go na badania lekarskie, gdyż uważa, iż dotychczas wykonane badania nie odzwierciedlają jego stanu zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Korzystając z możliwości, jakie stwarza dla Sądu powyższy przepis, należało skargę uznać za uzasadnioną. Przede wszystkim należy podkreślić, iż Główny Inspektor Sanitarny prowadził postępowanie nieważnościowe na podstawie art. 156 § 1 kpa, które jest nadzwyczajnym trybem postępowania i stanowi wyłom od ogólnej zasady trwałości i stabilności decyzji określonej w art. 16§1 kpa. Celem prowadzonego postępowania nieważnościowego nie było merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz przeprowadzenie weryfikacji ostatecznej decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. w granicach określonych w art. 156 §1 kpa. Główny Inspektor Sanitarny dokonując w postępowaniu nieważnościowym kontroli decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. powinien zbadać kontrolowaną decyzję w świetle przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 kpa. Tymczasem organ nadzorczy ponownie rozpatrzył sprawę co do jej istoty tak jak w postępowaniu zwykłym. Takie działanie organu wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji w której Główny Inspektor Sanitarny dokonał oceny dowodów będących podstawą ustalenia stanu faktycznego sprawy zakończonej decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. Następnie stwierdził, że skarżący nie przedstawił żadnych dowodów, które mogłyby podważyć dotychczasową opinię biegłych wobec czego Główny Inspektor Sanitarny nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].04. 2009r. Główny Inspektor Sanitarny, w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia v.04. 2009r wszczyna postępowanie w nowej sprawie, w której nie orzeka co do istoty sprawy rozstrzygniętej decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r., lecz orzeka jako organ kasacyjny. Działając w trybie nadzoru na podstawie art. 156 § 1 kpa w swojej decyzji rozstrzyga wyłącznie co do nieważności decyzji albo jej niezgodności z prawem, a nie jest władny rozstrzygać o innych kwestiach dotyczących istoty sprawy. Sąd stwierdził, że postępowanie administracyjne przeprowadzone zostało przez Głównego Inspektora Sanitarny z naruszeniem art. 156 § 1 kpa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny podstawie art. 145§1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz 1270 z późn. zm.) uchylił obie decyzje Głównego Inspektora Sanitarny. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.