VII SA/Wa 2003/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2009 r. sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. T. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] lok. [...],[...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych). Wnioskiem z dnia 14 maja 2007r. Z. P. wystąpił o wznowienie postępowania w sprawie samowoli budowlanej T. i A. S. w postaci postawienia w 1989r. - bez pozwolenia na budowę - budynku gospodarczego na ich działce w G. 30 gm. S. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2008r. na podstawie art. 149 § 3 kpa odmówił wznowienia postępowania w powyższej sprawie, bowiem przeprowadzone postępowanie administracyjne wykazało, iż nie było prowadzone żadne postępowanie w sprawie budynku gospodarczego małżonków S., które zakończyłoby się decyzją administracyjną. Natomiast stwierdzono, iż zawiadomienie powoływane przez Z. P. dotyczyło wszczęcia postępowania w sprawie samowolnie wykonanych przez niego robót przy realizacji budynku w miejscowości G. M. Rozpatrujący sprawę w postępowaniu odwoławczym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2008r. [...] utrzymał w mocy decyzję odmawiającą wznowienia postępowania. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż budynek gospodarczy małżonków S. został wybudowany na podstawie projektu budowlanego z odstępstwami dot. wymiarów zewnętrznych budynku, lecz usytuowany zgodnie ze szkicem granicznym, zaś analiza całości materiału dowodowego wykazała, iż w sprawie rzekomej samowoli małżonków S. przy budowie budynku gospodarczego, nie było prowadzone żadne postępowanie administracyjne. A zatem skoro odnośnie tegoż budynku nie było wydanej żadnej decyzji administracyjnej, nie istniała możliwość wznowienia postępowania. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że postępowanie administracyjne było natomiast prowadzone w sprawie robót budowlanych budynku Z. P. Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł Z. P. domagając się jej uchylenia. Twierdząc, że w nadzorze budowlanym śmierdzi korupcją wystąpił z wnioskiem o zażądanie od różnych instytucji dokumentów, przeprowadzenie sprawy Sygn. akt VII SA/Wa 2003/08 spadkowej G. K., uznanie, że mapy geodezyjne przedstawiają fałszywe fakty, a urzędnicy dopuszczają się matactwa. Ostatecznie skarżący sformułował żądanie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego, ukaranie winnych i naprawienia szkody przez zasadzenie stosownego odszkodowania dla pokrzywdzonego skarżącego za wieloletnie szykany i groźby zabójstwa w celu przymuszenia go do niekorzystania ze swej nieruchomości w G. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zgodnie z art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Wznowienie postępowania administracyjnego należy do nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego, a jego podstawy zostały wskazane w art. 145 § 1 kpa.. Jest to instytucja procesowa stwarzająca prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, a także określonymi postanowieniami, jeżeli postępowanie, w których one zapadły, dotknięte było kwalifikowaną wadliwością prawną przewidzianą w art. 145 § 1 lub art. 145a § 1 kpa.. Warunkiem niezbędnym do wznowienia postępowania jest zakończenie sprawy ostateczną decyzją lub ostatecznym postanowieniem (wyczerpany tok instancyjny). W sprawie budynku gospodarczego małżonków S., co wynika z akt sprawy, nie było prowadzone żadne postępowanie dotyczące samowoli budowlanej zakończone aktem administracyjnym, a zatem nie zapadła żadna decyzja administracyjna ani postanowienie. Sygn. akt VII SA/Wa 2003/08 Postępowanie wznowieniowe w administracji dzieli się na dwie fazy. Pierwsza z nich polega na badaniu podstaw formalnych wznowienia, a w efekcie wydania postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 kpa) lub decyzji o odmowie wznowienia (art. 149 § 3 kpa). W drugiej fazie prowadzone jest postępowanie co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Jeżeli zatem organ w I instancji ustali, ze nie ma podstaw formalnych do wznowienia (niedopuszczalność z przyczyn przedmiotowych), to nie przechodzi do merytorycznego rozpoznania sprawy, tak jak nastąpiło to w przedmiotowej sprawie. Brak postępowania w sprawie samowoli przy budynku gospodarczym zakończonego decyzją ostateczną, stanowił o braku podstawy formalnej do wznowienia postępowania. Wbrew zarzutom strony skarżącej nie można stwierdzić, że organ administracji - w toku wyjaśnienia okoliczności związanych z budynkiem gospodarczym - naruszył przepisy art. 7 i 77 kpa. Organ prowadząc postępowanie wyjaśniające, przeprowadził tez rozprawę z udziałem wszystkich osób, które mogły mieć wiedzę i ewentualne dokumenty dotyczące przedmiotowego budynku. Wskazać tez należy, ze powoływane przez skarżącego pismo (zawiadomienie) z dnia [...] października 1988 sygn. akt [...] informowało go o wszczęciu postępowania w sprawie samowoli przy budowie jego własnego budynku, a nie budynku sąsiada. Co do zarzutów o sąsiedzkich szykanach i groźbach, to wskazać należy, iż zdarzenia takie nie podlegają rozpoznania w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a skarżący ma uprawnienie do zgłoszenia ich właściwym organom ścigania. Mając powyższe na uwadze skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z 3u sierpnia 20G2r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.). O kosztach pełnomocnika z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 powołanej ustawy.