VII SA/Wa 2004/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości S. w W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. znak [...] w przedmiocie nakazu obniżenia dopuszczalnej wartości poziomu dźwięku skargę oddala. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012r., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] działając na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz. U. z 2011 r., Nr 212, poz. 1263) i art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz § 323 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) po stwierdzeniu naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości [...] w [...] spowodowanie obniżenia dopuszczalnej wartości równoważnego poziomu dźwięku A dla pory dziennej, przenikającego do lokalu mieszkalnego nr 31 przy ul. [...] w [...], powstającego podczas ruszania i zatrzymywania się dźwigu osobowego na poszczególnych piętrach ( winda obciążona jedną osobą dorosłą o wadze ok. 70 kg i bez obciążenia) , w terminie do dnia 30 czerwca 2012r. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w dniu 9 lutego 2012r., przeprowadzono pomiar hałasu w lokalu nr 31 przy ul. [...] w obecności właściciela mieszkania i przedstawiciela Państwowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej. Zawiadomiona o wykonaniu pomiarów Wspólnota Mieszkaniowa nie uczestniczyła w czynności. Na podstawie przeprowadzonych pomiarów natężenia hałasu stwierdzono przekroczenie wartości równoważnego poziomu dźwięku A dla pory dziennej podczas długich przejazdów windy ( parter – V piętro bez obciążenia) oraz ruszania i zatrzymywania się dźwigu osobowego na poszczególnych piętrach z obciążeniem ( winda obciążona jedna osobą o wadze ok. 70 kg) oraz ruszania i zatrzymywania się windy na poszczególnych piętrach bez obciążenia . Przekroczenie poziomu dopuszczalnego natężenia hałasu stanowi podstawę do podjęcia przez organy inspekcji sanitarnej określonych działań mających na celu wyeliminowanie naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych w oparciu o art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Wymóg stosowania rozwiązań technologicznych wykluczających narażenie na hałas, którego natężenie stanowi zagrożenie dla zdrowia użytkowników budynków mieszkalnych, zawarty jest także w § 323 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie . Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości [...], po rozpoznaniu, którego Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonej decyzji. Wskazał, że stwierdzone w trakcie kontroli sanitarnej i przeprowadzonych specjalistycznych pomiarów przekroczenie dopuszczalnej wartości maksymalnego poziomu dźwięku A dla pory dziennej w lokalu mieszkalnym nr 31 przy ul. [...] w [...]stanowi naruszenie wymogów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Jednocześnie wyjaśnił, że dopuszczalne wartości poziomu dźwięku określone w Polskiej Normie wyrażone są w decybelach (dB) będących logarytmicznymi jednostkami miary, wobec czego w przypadku różnic w wartościach podanych w decybelach przyjmuje się, że różnice 3 dB w stosunku do wartości niższej oznacza ok. dwukrotny wzrost natężenia hałasu. Zatem przekroczenie dopuszczalnej wartości maksymalnego poziomu dźwięku dla pory dziennej (40 dB) podczas pracy urządzenia dźwigu osobowego o 3,6 dB jest przekroczeniem znacznym. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego przeprowadzenia czynności kontrolnych w dniu 9 lutego 2012r. podczas nieobecności przedstawiciela skarżącej Wspólnoty organ wyjaśnił, że termin wykonania pomiarów został wyznaczony przez Laboratorium Wojewódzkiej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w [...]. Zawiadomienie o wyznaczonym terminie zostało doręczone skarżącej w dniu 16 stycznia 2012r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. W dniu przeprowadzenia pomiarów przedstawiciel Wspólnoty Mieszkaniowej był obecny na terenie nieruchomości lecz odmówił wzięcia udziału w pomiarach. Powyższe oznacza, zdaniem organu, że strona miała wiedzę i możliwość uczestniczenia w czynności, a skorzystanie z tego prawa należało wyłącznie od uznania strony. Wobec powyższego żądanie przeprowadzenia ponownego pomiaru hałasu przy jednoczesnym wskazaniu, iż strona nie widzi konieczności podejmowania działań innych niż bieżąca konserwacja dźwigu windowego jest nieuzasadnione i wskazuje na działania mające jedynie na celu przewlekanie rozwiązania problemu, który był zgłaszany stronie przez osobę interweniującą już w roku 2010. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wniosła Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości [...] podnosząc zarzut rażącego naruszenia prawa poprzez wydanie zaskarżonej decyzji na podstawie § 323 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 75 poz. 690 ze zm.) do istniejącego, użytkowanego i zainstalowanego w budynku położonym przy ul. [...] w [...] urządzenia – dźwigu osobowego, podczas gdy przepis ten w związku z § 2 ust 1 tegoż rozporządzenia znajduje zastosowanie jedynie przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków , a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 – dalej p.p.s.a.) ogranicza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta polega na badaniu, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Badając w tym zakresie zaskarżona decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] Sąd uznał, że nie narusza ona prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie . Zakres działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego określony przepisami ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej obejmuje między innymi zapewnienie ochrony zdrowia ludzi przed szkodliwym wpływem ponadnormatywnego hałasu. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. Przepis ten był podstawą wydania decyzji przez Państwowego Powiatowego Inspektora w [...], nakazującej skarżącej obniżenie dopuszczalnej wartości równoważnego poziomu dźwięku A dla pory dziennej przenikającego dla lokalu mieszkalnego nr 31 przy ul. [...] w [...] . Art. 27 ust 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej stanowi samodzielną podstawę prawną dla organu sanitarnego nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w określonym terminie. Stwierdzenie naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych następuje w drodze różnorodnych czynności podejmowanych przez organy państwowej Inspekcji Sanitarnej, w szczególności przeprowadzenia kontroli. W niniejszej sprawie kontrola taka została przeprowadzona w dniu 9 lutego 2012r. w obecności właściciela mieszkania i przedstawiciela Państwowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej. Z protokołu kontroli wynika i jest to niekwestionowane przez stronę skarżącą, że w lokalu nr 31 nastąpiło przekroczenie dopuszczalnej przez normy wartości poziomu dźwięku dla pory dziennej, który generowany jest przez windę osobową, której szyb znajduje się w sąsiedztwie lokalu mieszkalnego nr 31. Sporządzony z przeprowadzonej kontroli i dokonanych pomiarów protokół został przesłany stronom postępowania, także wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości [...], która prawidłowo powiadomiona o terminie czynności nie uczestniczyła w nich. Przechodząc do oceny zarzutu skargi dotyczącego rażącej wadliwości zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, iż jest on bezzasadny. Jak wcześniej wyjaśniono uprawnienia organów inspekcji sanitarnej do wydania decyzji nakazujących usuniecie stwierdzonych naruszeń wymagań higienicznych i zdrowotnych wynikają wprost z art. 27 § 1 i 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Analizując treść powyższego przepisu należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy organ ustali naruszenie, tak jak w rozpatrywanej sprawie, dopuszczalnego przez normy poziomu hałasu, ma obowiązek wydać taką decyzję. W sprawie niesporne jest ( nie kwestionuje tego skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa), że doszło do przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu w pomieszczeniu przeznaczonym do przebywania ludzi ( lokalu mieszkalnym nr 31) określonego w Polskiej Normie PN-87/B-02151/02. Sąd nie stwierdził uchybień w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym oraz naruszenia prawa materialnego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. Powołanie prze organ w podstawie rozstrzygnięcia § 323 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie stanowi w ocenie Sądu o rażącej wadliwości zaskarżonej decyzji, gdyż materialnoprawna podstawa decyzji została powołana przez organ prawidłowo. Nie może odnieść skutku także zarzutu dotyczący braku środków finansowych na wymianę windy. Wskazać należy, że decyzja nie nakłada takiego obowiązku, a jedynie nakazuje spowodowanie obniżenia hałasu generowanego przez windę, który przekracza dopuszczalne normami wartości. Z tych względów uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu Sąd na podstawie art. 151ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 20012r., , poz. 270) orzekł, jak w sentencji.