VII SA/Wa 2005/08

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy wznowienia postępowania postanawia : I. przyznać Z. P. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 21 grudnia 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął uzupełniony przez Z. P. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę Z. P. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie wskazując, że wniosek o przyznanie prawa pomocy zostanie rozpoznany przez ten Sąd. Z tego względu, wniosek Z. P. o przyznanie prawa pomocy rozpoznano w niniejszej sprawie. Wskazać należy, iż przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną z którą utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur i dodatkowej pracy o łącznej wysokości 2.786,00 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawca wskazał, iż posiada w G. nieruchomość rolną o powierzchni 1,12 ha oraz drewniany dom o powierzchni około 50 m ², w którym zamieszkuje syn z synową i dwojgiem uczących się dzieci. Dodał, iż wszelkie koszty związane z remontem domu ponosi on, gdyż zamieszkujący w nim syn, jest osobą bezrobotną, pozostającą na utrzymaniu żony. Wnioskodawca oświadczył, iż posiada także mieszkanie w bloku o powierzchni 47 m ², w którym zamieszkuje wraz z żoną. Wskazał, iż koszty związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą : czynsz 300,00 złotych, internet 39,00 złotych, gaz 120,00 złotych, energia elektryczna 90,00 złotych, woda 60,00 złotych oraz telefon 70,00 złotych. Dodał, iż razem z żoną zaciągnął pożyczkę w wysokości 15.000,00 złotych na wesele córki, którą od lipca 2008 r. spłaca w miesięcznych ratach wynoszących 450,00 złotych. Oświadczył, że córka jest na ostatnim roku studiów, nie pracuje i nie posiada żadnych dochodów. Podkreślił, iż razem z żoną ponoszą koszty związane z jej nauką, tj. około 260,00 złotych miesięcznie, które będą ponosić aż do czasu ukończenia przez nią studiów i podjęcia pracy. Zaznaczył, że wprawdzie córka mieszka razem z mężem to jednak ze względu na jej sytuację finansową oraz fakt urodzenia w listopadzie 2008 r. dziecka stała pomoc ze strony jego oraz żony jest niezbędna. Wnioskodawca wskazał, iż ponosi miesięczne koszty stałe związane z dojazdem do G. w wysokości około 200,00 złotych, zakupem lekarstw w wysokości około 200,00 złotych oraz opłatami sądowymi i dojazdami do Sądu w wysokości około 100,00 złotych. Podał, że na zakup wyżywienia, odzieży i środków czystości przeznacza około 700,00 złotych miesięcznie. Poinformował, że posiada samochód osobowy marki Fiat 126 p, którego utrzymanie to koszt w wysokości około 250,00 złotych (100,00 złotych przegląd techniczny, 175,00 złotych ubezpieczenie). Mając na uwadze powyższe dane stwierdzono, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Uznano bowiem, że byłby to wydatek wykraczający poza jego możliwości finansowe. Jednocześnie oceniono, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie. Uznano, że wnioskodawca uzyskując razem z żoną stały dochód miesięczny w wysokości 2.786,00 złotych przy ograniczeniu wydatków nie będących niezbędnymi będzie w stanie ponieść koszty sądowe samodzielnie i nie spowoduje to utraty jego płynności finansowej. Dodatkowo wskazać należy, iż wnioskodawca w swoich wydatkach przewidział i uwzględnił środki finansowe na ponoszenie kosztów sądowych samodzielnie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.