VII SA/Wa 2009/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi D. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., znak: [....] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, (zwany dalej GINB), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego -tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), po rozpatrzeniu odwołania D. J., oraz [...] Sp. z o.o. reprezentowanej przez r. pr. K. D. od decyzji [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, (dalej jako [....] WINB, lub organ I instancji), z dnia [...] kwietnia 2012r., znak: [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], (dalej jako PINB w [...]) z dnia [...] grudnia 2011 r., znak: [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego (pow. zabudowy 1403,38m2, pow. użytkowa całkowita 1452,82m2, pow. użytkowa usług 835,60m2, kubatura 11606,00m3) zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości [....] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [....] sierpnia 2010 r., Nr [....] Starosta [....] zatwierdził projekt budowlany i udzielił L. R. S. i D. E. S. pozwolenia na budowę pawilonu handlowego o pow. zabudowy 1403,38m2, pow. użytkowej 1421,55m2, kubaturze 11606,00m3 z wewnętrznymi instalacjami: elektrycznymi, sanitarnymi, instalacją gazową z kotłownią wraz z infrastrukturą techniczną: drogami wewnętrznymi z dwoma zjazdami, parkingami, przyłączami: wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej oraz przyłączem energetycznym, na działkach nr [....] w miejscowości [...], gmina [....]. Następnie decyzją z dnia [....] sierpnia 2011 r., Nr [....] Starosta [....] zmienił własną decyzję z dnia [....] sierpnia 2010r. W dniu 9 listopada 2011 r. do PINB w [....] wpłynął wniosek D. i L. S. o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ww. pawilonu handlowego zlokalizowanego na działkach nr [....] w miejscowości [....]. Następnie po przeprowadzeniu przez PINB w [....] obowiązkowej kontroli inwestycji, podczas której stwierdzono, że obiekt wybudowano z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego, ww organ nadzoru budowlanego decyzją z dnia [....] listopada 2011 r., znak: [...] odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego. Decyzją z dnia [....] listopada 2011 r., znak: [....], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), PINB w [...] nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do dnia 15 grudnia 2011 r. czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego pawilonu handlowego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Decyzją z dnia [....] listopada 2011 r., znak: [....], PINB w [....], na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego zatwierdził przedłożony przez inwestora projekt budowlany zamienny i nałożył na R. L. S. i D. E. S. obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie realizowanego obiektu. Decyzją z dnia [....] grudnia 2011 r., znak: [....] PINB w [...], na podstawie art. 59 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego udzielil D. i L. S. pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego o pow. zabudowy 1403,38m2, pow. użytkowej 1421,55m2, kubaturze 11606,00m3 zlokalizowanego na działkach nr [....] w miejscowości [...], pod warunkiem wykonania robót wykończeniowych w pomieszczeniach pizzerii i apteki w terminie do dnia 29 lutego 2012r. Następnie pismami z dnia 24 lutego 2012r. [....] Sp. z o.o. i D. J. wnieśli o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji PINB w [...] z dnia [....] grudnia 2011 r., znak: [....]. [....] WINB zaskarżoną decyzją z dnia [....] kwietnia 2012r., znak: [....] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji PINB w [....] z dnia [....] grudnia 2011 r., znak: [....]. GINB rozpatrując odwołanie od ww. decyzji uznał, że jest ona prawidłowa. GINB wskazał, że postępowanie odwoławcze dotyczy weryfikacji decyzji [....] WINB z dnia [....] kwietnia 2012r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji PINB w [....] z dnia [....] grudnia 2011 r. Podniósł, że rzeczą GINB jest wyłącznie zbadanie prawidłowości wydanej przez organ I instancji decyzji w przedmiocie nieważności decyzji PINB w [....]. GINB wskazał, że istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się do zastosowania art. 59 ust. 1 i 2 w związku z art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. W myśl art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 Prawa budowlanego w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - właściwy organ w drodze decyzji nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Decyzja zatwierdzająca zamienny projekt budowlany zastępuje pozwolenie na budowę w zakresie dokonanych odstępstw, a odesłanie m. in. do art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oznacza, że projekt ten, przed zatwierdzeniem, powinien być sprawdzony w zakresie zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego w przypadku braku miejscowego planu. GINB wskazał, że z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., znak: [.....], PINB w [....] nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do dnia 15 grudnia 2011 r. czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego pawilonu handlowego zlokalizowanego na działkach nr [....] w miejscowości [...], gmina [....], uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Następnie po przedłożeniu przez inwestora ww. projektów, decyzją z dnia [....] listopada 2011 r., znak: [....], PINB w [....] zatwierdził projekt budowlany zamienny i nałożył na R. L. S. i D. E. S. obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie realizowanego obiektu. GINB podkreślił, że zgodnie z brzmieniem art. 59 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego właściwy organ wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a. Właściwy organ może w pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego określić warunki użytkowania tego obiektu albo uzależnić jego użytkowanie od wykonania, w oznaczonym terminie, określonych robót budowlanych. PINB w [....] po przeprowadzeniu w dniu 1 grudnia 2011 r. kontroli obowiązkowej inwestycji, decyzją z dnia [....] grudnia 2011 r., znak: [....] udzielił pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego o pow. zabudowy 1403,38m2, pow. użytkowej 1421,55m2, kubaturze 11606,00m3 z wewnętrznymi instalacjami: elektrycznymi, sanitarnymi, instalacją gazową z kotłownią wraz z infrastrukturą techniczną: drogami wewnętrznymi z dwoma zjazdami, parkingami, przyłączami: wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej oraz przyłączem energetycznym, na działkach nr [....] w miejscowości [....], gmina [....]. W opinii GINB analiza decyzji PINB w [....] z dnia [....] grudnia 2011 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego wraz z aktami zgromadzonymi w sprawie pozwala stwierdzić, że wskazana decyzja nie jest obarczona wadami wymienionymi w art. 156 § 1 kpa, co uzasadniałoby stwierdzenie jej nieważności - nie zostało bowiem wydane z naruszeniem przepisów o właściwości ani bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, nie dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, nie została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie, było wykonalna w dniu jej wydania, a wykonanie decyzji nie wywoła czynu zagrożonego karą i nadto nie zawiera wady powodującej jej nieważność z mocy prawa. Decyzja GINB z dnia [...] czerwca 2012 r. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez D. J. . Skarżący wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji [....] WINB, 2) stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, 4) przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu podanego w treści uzasadnienia, celem ustalenia osób będących współwłaścicielami nieruchomości położonej w [....], dla której Sąd Rejonowy w [....] prowadzi księgę wieczystą o numerze [....]. Skarżący wskazał, że powyższe wnioski opiera na zarzutach naruszenia przepisów prawa procesowego w postaci przepisu art. 28 k.p.a. w związku z art. 7 k.p.a. polegającego na wadliwym ustaleniu kręgu stron postępowania oraz przepisów art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez nierozważenie wszystkich podstaw stwierdzenia nieważności decyzji, nieustosunkowanie się do zarzutów strony, a także na zarzucie naruszenia prawa materialnego w postaci przepisu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. polegającego na przyjęciu, że decyzja PINB w [....] z dnia [....] grudnia 2011 r., znak [....] w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego wraz z wewnętrznymi instalacjami oraz infrastrukturą techniczną, na działkach ewidencyjnych nr [....] w [....] nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa, pomimo jej sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wprowadzonego mocą uchwały Nr [...] Rady Gminy [....] z dnia [....] kwietnia 2006 r. (Dziennik Urzędowy Województwa [....] z dnia [....] sierpnia 2006, nr [...] poz. [....]). W opinii skarżącego powyższe uchybienia doprowadziły GINB do utrzymania w mocy decyzji organu I instancji, podczas gdy decyzja ta powinna zostać uchylona na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., zaś sprawa powinna zostać przekazana do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W zakresie wniosku o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu, skarżący wskazał, że jego przeprowadzenie jest konieczne dla ustalenia kręgu współwłaścicieli nieruchomości sąsiedniej. W odpowiedzi na skargę GINB podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Na wstępie należy stwierdzić, że stwierdzenie nieważności aktu administracyjnego w postaci decyzji lub postanowienia może być wynikiem nadzwyczajnego postępowania administracyjnego polegającego na weryfikacji ostatecznej decyzji lub postanowienia, zachodzi wyłącznie w ściśle określonych przypadkach i stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji określonej w art. 16 kpa. Instytucja ta służy wzruszeniu i wyeliminowaniu z obrotu prawnego aktu dotkniętego kwalifikowanymi wadami prawnymi wymienionymi enumeratywnie w art. 156 § 1 kpa. Jedną z tych przesłanek określoną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa jest wydanie decyzji (lub postanowienia) z rażącym naruszeniem prawa. W rezultacie stwierdzenie nieważności pozostającego w obrocie ostatecznego postanowienia i tym samym naruszenie pewności obrotu prawnego powinno być uzasadnione przede wszystkim wagą naruszenia prawa, tzn. jego rażącym charakterem. Należy jednak w tym miejscu podkreślić, że z rażącym naruszeniem prawa mamy do czynienia w sytuacji, gdy interpretacja obowiązującego przepisu prawa nie nasuwa jakichkolwiek wątpliwości i którego treść bez żadnych sporów może zostać ustalona, zaś organ narusza go w sposób oczywisty i nie dający się w żadnej mierze pogodzić z zasadą praworządności. Innymi słowy z rażącym naruszeniem prawa mamy do czynienia wówczas, gdy pozostawienie takiego postanowienia ze względu na oczywiste i niepodlegające sporom interpretacyjnym naruszenia prawa materialnego lub procesowego nie jest w żadnej mierze możliwe do pogodzenia z obowiązującym porządkiem prawnym. Ponadto za rażące naruszenie prawa uznaje się takie naruszenie porządku prawnego, które wywołuje nieakceptowalne skutki społeczno-gospodarcze. Zaznaczenia wymaga, że postępowanie nieważnościowe ma charakter nadzwyczajny, wyjątkowy, w związku z czym do wyeliminowania z obrotu prawnego ostatecznej decyzji nie wystarczy stwierdzenie istnienia uchybień i wad w wydanym akcie administracyjnym. Wspomniane naruszenia przepisów prawa materialnego muszą zostać ocenione jako kwalifikowane, nie do pogodzenia z zasadą praworządności obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym. Rozstrzygając niniejszą sprawę Sąd doszedł do przekonania, że zarówno [....] WINB, jak i GINB prawidłowo odmówiły stwierdzenia nieważności decyzji PINB w [....] z dnia [....] grudnia 2011 r., znak: [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego (pow. zabudowy 1403,38m2, pow. użytkowa całkowita 1452,82m2, pow. użytkowa usług 835,60m2, kubatura 11606,00m3) zlokalizowanego na działce nr [....] w miejscowości [...]. Powyższa decyzja zapadła po przeprowadzeniu przez organy postępowania w sprawie odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Z akt postępowania administracyjnego wynika bowiem, że po przeprowadzeniu (na wniosek D. i L. S.) postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie stwierdzono, że pawilon handlowy zlokalizowany na działkach nr [....] w miejscowości [....] wybudowano z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego. W zwiazku z powyższym PINB w [...] decyzją z dnia [....] listopada 2011 r., znak: [....] odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego, a następnie decyzją z dnia [....] listopada 2011 r., znak: [....], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do dnia 15 grudnia 2011 r. czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego pawilonu handlowego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. W dniu [...] listopada 2011 r. organ wydał decyzję znak: [....], zatwierdzajacą -na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego - przedłożony przez inwestora projekt budowlany zamienny i nakładajaca na inwestorów obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie realizowanego obiektu. Wobec powyższego wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie wymagało od organu przeprowadzenia obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a Prawa budowlamnego, m. in. w zakresie zgodności zrealizowanego obiektu z zatwierdzonym projketem budowlanym. W niniejszym przypadku pozwolenie na użytkowanie wymagało zatem ustalenia zgodności zrealizowanej inwestycji z projektem budowlanym zamiennym zawtierdzonym decyzją z dnia [....] listopada 2011 r. Jednocześnie nalezy podkreślić, że właściwy organ miał możliwość określić warunki użytkowania tego obiektu albo uzależnić jego użytkowanie od wykonania, w oznaczonym terminie, określonych robót budowlanych. W ocenie Sądu decyzja z dnia [....] grudnia 2011 r., znak: [....] udzielił pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego o pow. zabudowy 1403,38m2, pow. użytkowej 1421,55m2, kubaturze 11606,00m3 z wewnętrznymi instalacjami: elektrycznymi, sanitarnymi, instalacją gazową z kotłownią wraz z infrastrukturą techniczną: drogami wewnętrznymi z dwoma zjazdami, parkingami, przyłączami: wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej oraz przyłączem energetycznym, na działkach nr [....] w miejscowości [....], gmina [....] nie jest dotknięta żadną z wad kwalifikownaych wymienionych w katalogu z art 156 § 1 kpa, które uzasadniałoby jej eliminację w drodze stwierdzenia nieważności. W szczególności zaś decyzja ta nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Nalezy zauważyć, że stosownie do art. 59 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego PINB w [....] przeprowadził w dniu [....] grudnia 2011 r. obowiązkową kontrolę inwestycji, stwierdzajac m. in. jej zgodność z zatwierdzonym projektem budowlanym zamiennym, przedłożonym przez inwestorów na skutek wykonania decyzji PINB w [...] z dnia [....] listopada 2011 r., znak: ][....]. Odnosząc się do podstawowego zarzutu skarżącego dotyczącego niezgodności zrealizowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wprowadzonego uchwałą Nr [....] Rady Gminy [....] z dnia [....] kwietnia 2006 r. (Dziennik Urzędowy Województwa [....] z dnia [....] sierpnia 2006, nr [....] poz. [....]) nalezy wksazać, że powyższe argumenty nie mogą odnosić się do decyzji PINB w [....] z dnia [....] grudnia 2011 r. o pozwoleniu na użytkowanie, które kończyło proces legalizacyjny i nie obejmowało badania z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tego rodzaju argumenty mogą stanowić podstawę do kwestionowania legalności decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, a zatem ewentualnej oceny legalności decyzji PINB w [....] z dnia [....] listopada 2011 r. znak: [...] wydanej na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. Sąd podzielił stanowisko organu, że ewentualne wady w ustaleniu stron postępowania w niniejszej sprawie oraz ewentualne naruszenie art 10 kpa w postępowaniu naprawczym prowadzonym w oparciu o art 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nie mogło stanowić podstawy do stwierdzenia niewazności PINB w [....] z dnia [....] grudnia 2011 r. o pozwoleniu na użytkowanie, choć może stanowić podstawę do wnzowienia postępownaia w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez nierozważenie wszystkich podstaw stwierdzenia nieważności decyzji i nieustosunkowania się do zarzutów strony, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie wystąpiło naruszenie przepisów postępowania majace istotny wpływ na wynik sprawy wrozumieniu art 145 § 1 pkt 1 lit. C ppsa. Przede wszytskim należy wskazać, że w postępowaniu nieważnościowym organ prowadzi postępowanie dowodowe i wyjaśniające w sposób bardzo ograniczony, a jego ramy nie mogą wykraczać poza weryfikację decyzji przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejących w dacie jej wydania. Postępowanie organu nie może bowiem polegać na ponownym rozaptrzeniu istoty sprawy, bądź to zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, bądż to udzielenia pozwolenia na budowę. Ogólnikowe zarzuty i twierdzenia skarżacego nie mogą natomiast stanowić wystarczającej przesłanki do eliminacji ostatecznej decyzji w trybie nieważnościowym z naruszeniem zasady jej trwałości, o której mowa w art 16 kpa. Reasumując Sąd nie podzielił argumentów skarżącego wskazujących na rażące naruszenie przepisów prawa, które skutkowałoby koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji PINB w [....] z dnia [....] grudnia 2011 r., znak: [....] udzielił pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego o pow. zabudowy 1403,38m2, pow. użytkowej 1421,55m2, kubaturze 11606,00m3 z wewnętrznymi instalacjami: elektrycznymi, sanitarnymi, instalacją gazową z kotłownią wraz z infrastrukturą techniczną: drogami wewnętrznymi z dwoma zjazdami, parkingami, przyłączami: wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej oraz przyłączem energetycznym, na działkach nr [....] w miejscowości [....], gmina [.....]. Jednocześnie Sąd, działając z urzędu nie stwierdził, aby ww. decyzja była dotknięta inną wadą kwalifikowanych z katalogu określonego w art. 156 § 1 kpa, której wystąpienie uzasadniałoby stwierdzenie nieważności decyzji. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ppsa, należało orzec jak w sentencji wyroku.