VII SA/Wa 2011/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi M.J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] dnia 2009 r. znak [...] w przedmiocie przekazania zażalenia zgodnie z właściwością skargę oddala VII SA/Wa 2011/09 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] listopada 2008r.Wojewoda [...] na podstawie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity ustawy z dnia 14.06.1960r. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej "K.p.a." -przekazał Burmistrzowi K., jako organowi właściwemu, pismo M.J. z dnia [...] listopada 2008r. dot. wykonania i zmiany komunikacji w obrębie ul. P. i ul. Z. zawierające również wniosek o natychmiastowe wstrzymanie rozpoczętych przez Gminę –Z. robót renowacji nawierzchni ul. P. M. J. złożył zażalenie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008r.,kierując je do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009r. na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. przekazał zażalenie Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji do załatwienia zgodnie z właściwością. Po rozpatrzeniu wniosku M. J. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009r. utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] czerwca 2009r. wskazując w uzasadnieniu, że właściwym do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].11.2008r., znak: [...], wydane w trybie art. 65 § 1 K.p.a., jest tylko Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, a nie jak błędnie pouczono skarżącego w tym postanowieniu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 05.06.1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2001 r., Nr 80, poz. 872 z późn. zm.), nadzór nad działalnością wojewody na podstawie kryterium zgodności jego działania z prawem sprawuje minister właściwy do spraw administracji publicznej. Ponadto, stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 04.09.1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2007 r., Nr 65, poz. 437 ze zm.), dział administracja publiczna obejmuje sprawy administracji, w tym organizacji urzędów administracji publicznej oraz procedur administracyjnych. Z powyższych przepisów wynika zatem właściwość ministra kierującego działem administracji publicznej do rozpatrywania zażaleń na postanowienia wydawane przez wojewodę w trybie art. 65 § 1 Kpa. Obecnie ministrem w sprawach administracji publicznej jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. Niezależnie od powyższego, organ zaznaczył, że postanowieniem z dnia [...].07.2009r., znak: [...], Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, VII SA/Wa 2011/09 w wyniku rozpatrzenia zażalenia M. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].11.2008r., znak: [...], uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Na powyższe postanowienie, M. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżący podniósł, że swój wniosek z dnia 5 listopada 2008r. w sprawie wykonania i zmiany komunikacji w obrębie ul. P. i ul. Z. oraz w z powyższym o natychmiastowe wstrzymanie, aktualnie rozpoczętych przez Gminę –Z. robót renowacji nawierzchni ul. P. skierował prawidłowo do Wojewody, z uwagi na naruszenie prawa przez Urząd Gminy K. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wskazuje, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednocześnie związanych zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga jest nieuzasadniona, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Art. 19 K.p.a. nakłada na organy administracji publicznej obowiązek kontroli właściwości do rozstrzygnięcia danej sprawy. A zatem po otrzymaniu podania organ administracji zobowiązany jest zbadać swą właściwość rzeczową, miejscową, jak i funkcjonalną. Ustawodawca określił przy tym daleko idące konsekwencje nieokreślenia lub nieprawidłowego określenia tej właściwości przez organy wskazując w art. 156 §1 pkt. 1 K.p.a., że decyzja, która została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości jest nieważna. Mając na uwadze powyższy obowiązek organów administracji (kontroli z urzędu swej właściwości) ustawodawca w art. 65 § 1 K.p.a. wskazał, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie niezwłocznie przekazuje go do organu właściwego. Zatem przed podjęciem działań merytorycznych w związku z otrzymaną korespondencją organ administracji publicznej obowiązany jest przez prawo w VII SA/Wa 2011/09 pierwszej kolejności do ustalenia stanu faktycznego a następnie do sprawdzenia, czy posiada stosowne kompetencje do rozpatrzenia danej sprawy. W razie wątpliwości co do treści oraz zakresu wniosku - organ powinien wezwać wnioskodawcę do wyjaśnienia lub doprecyzowania treści pisma. Ponieważ zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 05.06.1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2001 r., Nr 80, poz. 872 z późn. zm.), nadzór nad działalnością wojewody na podstawie kryterium zgodności jego działania z prawem sprawuje minister właściwy do spraw administracji publicznej tj Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji to stwierdzić należy, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo przekazał zażalenie na postanowienia wydawane przez wojewodę w trybie art. 65 § 1 K.p.a. do ministra kierującego działem administracji publicznej do rozpatrywania zażaleń. Nadmienić również należy, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uwzględnił zażalenie M. J., uchylając postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].11.2008r, znak: [...], i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji -postanowieniem z dnia z dnia [...].07.2009r., znak: [...]. Z tych względów - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.