VII SA/Wa 2014/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Justyna Mazur (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2013 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]lipca 2012 r. znak [...] i poprzedzającego ją postanowienia Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2012r. znak [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. przyznaje ze środków Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. E. Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Decyzją z dnia [...] lipca 2012 roku znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "organ odwoławczy") po rozpoznaniu zażalenia A. R. (dalej: "skarżący") od postanowienia wydanego przez Prezydenta Miasta [...] (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] czerwca 2012 roku znak [...] w sprawie odmowy zawieszenia postępowania wznowieniowego wszczętego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 roku w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2011 roku (powinno być [...] marca 2011 roku, gdyż postanowienie z dnia [...] grudnia 2011 roku wydanie w sprawie [...] dotyczy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta [...] Nr WKT. [...] z dnia [...] marca 2011 roku) o wydaniu A. R. prawa jazdy kat. B - orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji. Powyższa decyzja i postanowienie zapadły w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną: Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 roku znak [...] postanowił odmówić zawieszenia postępowania wznowieniowego wszczętego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 roku w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Nr [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia v marca 2011 roku (jak wskazano wyżej powinno być [...] marca 2011 roku) o wydaniu A. R. prawa jazdy kat. B. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji podniósł, iż A. R. w dniu [...] maja 2012 roku wystąpił z wnioskiem o zawieszenie postępowania wznowionego wszczętego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 roku w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta o wydaniu prawa jazdy kat. B, Nr [...]. Wskazał jednocześnie, iż w piśmie tym skarżący podniósł, że złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 roku uchylającą zaskarżoną decyzję [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2012 roku w całości i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Organ I instancji dodał także, iż wobec tego, że postępowanie niniejsze zostało wszczęte z urzędu i nie zachodzą przesłanki z art. 98 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) (dalej: "k.p.a.") warunkujące fakultatywne zawieszenie postępowania, brak jest podstaw do jego zawieszenia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. R. W piśmie tym skarżący podniósł, iż stwierdzenie, że w dniu 16 maja 2012 roku wystąpił z wnioskiem o zawieszenie postępowania wznowieniowego wszczętego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 roku w sprawie zakończonej ostateczną decyzją [...] Prezydenta Miasta [...] o wydaniu prawa jazdy, jest oczywistą pomyłką i nieporozumieniem. Skarżący podniósł jednocześnie, iż w dniu 16 maja 2012 roku złożył wniosek o zawieszenie postępowania, które toczy się w oparciu o decyzję Prezydenta z [...] marca 2012 roku [...] do czasu zakończenia postępowania wznowionego. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o sprostowanie postanowienia z dnia [...] czerwca 2012 roku lub jego zmianę, lub przekazanie zażalenia do Kolegium. Po rozpoznaniu zażalenia A. R. na powyższe postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2012 roku wskazaną na wstępie i zaskarżoną w niniejszej sprawie utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie nie zachodzą i brak jest podstaw do jego zawieszenia. Zarzuty zażalenia organ odwoławczy określił jako nieprecyzyjne. Pismem z dnia 7 sierpnia 2012 roku A. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2012 roku w sprawie [...]. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż organ odwoławczy idąc za rozumowaniem organu I instancji uznał, że skarżący we wniosku z dnia 16 maja 2012 roku wnioskował o zawieszenie postępowania tzw. wznowieniowego [...], w którym skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, toczącego się pod sygnaturą akt VII SA/Wa 1446/12. Tymczasem wniosek ten dotyczył postępowania [...] wszczętego dnia 22 lutego 2012 roku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko i argumentację wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270) (dalej: "p.p.s.a.") uchyla je lub stwierdza ich nieważność. Jednocześnie wskazać należy, że sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), co daje mu podstawy do całościowej kontroli zaskarżonego aktu oraz postępowania administracyjnego poprzedzającego jego wydanie. W tak zakreślonych granicach kompetencji Sądu stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie, a decyzja z dnia [...] lipca 2012 roku, zaskarżona w niniejszej sprawie i poprzedzające ją postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2012 roku zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Tym samym zaistniały przesłanki stwierdzenia nieważności zarówno decyzji z dnia [...] lipca 2012 roku, jak i poprzedzającego ją postanowienia z dnia [...] czerwca 2012 roku wskazane w art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wynika z postanowienia Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2012 roku [...] zostało ono oparte o treść art. 98 § 1 k.p.a. Organ odwoławczy utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie w istocie ocenę tą podzielił. Z art. 98 § 1 k.p.a. wynika, iż organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Z brzmienia powyższego przepisu wynika, iż organ orzekając o zawieszeniu lub też o odmowie zawieszenia postępowania odnosi się do wniosku o zawieszenie postępowania, złożonego przez jego stronę. Tymczasem odnosząc, się do zarzutów skargi podnieść należy, iż jak wskazuje skarżący, wniosek o zawieszenie postępowania wznowieniowego, wszczętego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 roku w sprawie zakończonej decyzją Nr [...] Prezydenta Miasta [...] o wydaniu A. R. prawa jazdy kat. B, nie był przez skarżącego składany. Z pisma potraktowanego przez organ I instancji jako wniosek o zawieszenie postępowania toczącego się po wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją o wydaniu A. R. prawa jazdy kat. B., złożonego w dniu 16 maja 2012 roku wynika niewątpliwie, iż wniosek ten dotyczy postępowania toczącego się w oparciu o decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2012 roku Nr [...], które w ocenie skarżącego powinno być zawieszone do czasu zakończenia postępowania w sprawie [...]. Mimo takiej nie budzącej wątpliwości treści wniosku złożonego w dniu 16 maja 2012 roku organ I instancji błędnie odczytując tą treść uznał, iż dotyczy on zawieszenia postępowania w postępowaniu toczącym się po wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Nr [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2011 roku o wydaniu A. R. prawa jazdy kat. B. Tymczasem z akt administracyjnych dołączonych do akt sprawy VII SA/Wa 2013/12 ze skargi A. R. wynika, iż w dniu [...] marca 2012 roku Prezydent Miasta [...] wydał decyzję o skierowaniu na badanie lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Nr [...], wskazywaną przez skarżącego w piśmie złożonym w dniu 16 maja 2012 roku, jako wszczynającą postępowanie, którego zawieszenia skarżący się domaga. Na błędne odczytanie treści pisma złożonego w dniu 16 maja 2012 roku skarżący wskazywał już w zażaleniu na postanowienie z dnia [...] czerwca 2012 roku, jednak organ pominął zupełnie te zarzuty, rozpoznając zażalenie. Zarzuty te skarżący powtórzył także w skardze i analiza treści pisma złożonego w dniu 16 maja 2012 roku, potraktowanego przez organ I instancji jako wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Nr [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2011 roku o wydaniu A. R. prawa jazdy kat. B. oraz akt administracyjnych wskazuje, iż organy orzekały o odmowie zawieszenia postępowania na podstawie art. 98 § 1 k.p.a. bez wniosku strony o zawieszenie postępowania. Tym samym postanowienie organu I instancji dotknięte jest rażącym naruszeniem prawa – art. 98 § 1 k.p.a. Zaskarżona decyzja z dnia [...] lipca 2012 roku dotknięta jest rażącym naruszeniem art. 98 § 1 k.p.a., art. 141 § 1 k.p.a., art. 101 § 3 k.p.a., 104 § 1 i 2 k.p.a. oraz 123 § 2 k.p.a. Art. 141 § 1 k.p.a. stanowi, iż na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z art. 101 § 3 k.p.a. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 roku) wynika, iż na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy zażalenie. Z treści powyższego przepisu (także w porównaniu z poprzednim jego brzmieniem) wynika, iż zażalenie przysługuje jedynie na postanowienia tamujące bieg postępowania. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie tamuje biegu postępowania, nie zostało wymienione w treści art. 101 § 3 k.p.a., tym samym w myśl tego przepisu oraz art. 141 § 1 k.p.a. nie przysługuje na nie zażalenie. Zgodnie z art. 104 k.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba, że przepisy stanowią inaczej (§ 1 ), decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji (§ 2). Zgodnie z art. 123 k.p.a. w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia (§1), postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie spraw, chyba, że przepisy kodeksu stanowią inaczej (§2). Z art. 104 k.p.a. i art. 123 k.p.a. wynika niewątpliwie, iż rozpoznanie kwestii incydentalnej, mającej na celu dokonanie oceny zasadności zawieszenia postępowania nie wymaga wydania decyzji, a przeciwnie orzeczenie w tym przedmiocie powinno mieć formę postanowienia. Z tych względów, wobec rażącego naruszenia prawa zarówno przez zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzające ją postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało wyeliminować je z obrotu prawnego, o czym Sąd orzekł w punkcie I wyroku. Orzeczenie w punkcie II wyroku Sąd oparł o treść art. 152 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1, 2 i 3 oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 roku, Nr 163, poz.1348 ze zm.).