VII SA/Wa 2015/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 5 sierpnia 2016 r. Z. Z. wniósł za pośrednictwem Wojewody [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji. Zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu wznowieniowym prowadzonym w stosunku do ostatecznej decyzji organu I instancji (decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę turbiny wiatrowej WTG 11 wraz z urządzeniami towarzyszącymi oraz terenami utwardzonymi, na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], położonych w [...] gm. [...]) wydanej w trybie postępowania zwykłego. W skardze skarżący zawarł wniosek o wtrzymanie wykonania decyzji, precyzując w piśmie z dnia 24 listopada 2016 r., iż wstrzymanie ma dotyczyć ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na budowę. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący wskazał, że w związku z wykonaniem decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków, bowiem po wybudowaniu turbiny wiatrowej WTG 11 nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego. Skarżący wyjaśnił, że należąca do niego nieruchomość znajduje się w strefie oddziaływania przedsięwzięcia budowlanego co oznacza, że planowana budowa oraz jej ewentualne zakończenie znacznie wpłynie na sposób korzystania z nieruchomości skarżącego i będzie powodować uciążliwości w postaci immisji. Praca turbiny wiatrowej WTG 11 przekraczać będzie dopuszczalny poziom hałasu przewidziany w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U z 2014 r., poz. 112) określającym dopuszczalne normy hałasu dla terenów przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, a taki charakter ma nieruchomość skarżącego. W piśmie z dnia 24 listopada 2016 r. skarżący dodał, że wybudowanie turbiny wiatrowej w odległości zaledwie 200 metrów od gruntu należącego do skarżącego obniża wartość gruntu przeznaczonego na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Turbina stwarza ponadto wiele uciążliwości związanych z jej działaniem w postaci immisji, takich jak hałas czy zacienienie działki. Dodał, że planował na przedmiotowym gruncie wybudować budynek na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] odniósł się w piśmie z dnia 15 listopada 2016 r. uczestnik postępowania – W. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], wnosząc o oddalenie wniosku. W uzasadnieniu pisma uczestnik podniósł, że skarżący nie jest stroną postępowania administracyjnego ani stroną postępowania sądowoadministracyjnego, tym samym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został złożony przez osobę nieposiadającą legitymacji strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, co zostało w sposób wyczerpujący omówione zarówno przez organ I, jaki i II instancji. Uczestnik postępowania podniósł również, że wniosek o wstrzymanie nie został należycie uzasadniony. We wniosku nie wskazano konkretnie na czym miałaby polegać "niemożliwość przywrócenia do pierwotnego stanu". Wskazał, że turbina WTG 11 została już wybudowana oraz wydane zostało ostateczne pozwolenie na jej użytkowanie. Ponadto wskazał, że w postępowaniu administracyjnym zostało udowodnione, że nieruchomość skarżącego ma charakter nieruchomości rolnej, tereny rolne nie są terenami chronionymi akustycznie, wobec czego żadną miarą nie można przyjąć aby dźwięk generowany przez turbinę był hałasem w jakikolwiek sposób ograniczającym możliwość rolniczego wykorzystania nieruchomości skarżącego. Ewentualne immisje wytwarzane przez inwestycję nie będą zakłócały korzystania z nieruchomości skarżącego "ponad przeciętną miarę". W piśmie z dnia 2 lutego 2017 r. skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że fakt iż działka przeznaczona jest na cele rolne i leśne nie ogranicza konieczności jej ochrony akustycznej, co wynika wprost z art. 112 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2016 r., poz. 672 ze zm.). Wskazał, że okoliczność uzyskania przez inwestora pozwolenia na użytkowanie turbiny nie jest argumentem uchylającym możliwość wystąpienia szkody, ale wręcz przeciwnie rozpoczęcie użytkowania turbiny spowoduje nieodwracalne szkody w otaczającym środowisku naturalnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, poprzez wstrzymanie wykonania decyzji, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 609/12, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12, 8 października 2015 r. sygn. akt II OZ 966/15). Decyzja wydana w postępowaniu wznowieniowym o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej nie nadaje się do wykonania. Tym samym nie może ono powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tego też powodu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r., nie zasługiwał na uwzględnienie. Natomiast w odniesieniu do decyzji Starosty [...] z dnia 22 października 2014 r., Nr [...] wskazać należy, iż ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt IISA/Bk 352/06, opub. w LEX nr 192964). Stosownie do powyższych uregulowań zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadnia wstrzymanie danego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008r., I FSK 983/08). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji Starosty [...] w postaci trudnych do odwrócenia skutków jak i niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Jak słusznie podniesiono w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OSK 1041/08 (LEX nr 527673): Nie można z góry przyjąć, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bez przytoczenia konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na takie właśnie niebezpieczeństwo. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. W sprawie dotyczącej skargi na decyzje wydane w postępowaniu wznowieniowym nie skarży się bezpośrednio decyzji wydanej w postępowaniu tzw. "zwykłym", a więc nawet uchylenie przez sąd decyzji z postępowania wznowieniowego nie musi oznaczać ingerencji w ostateczną decyzję wydaną w postępowaniu zwykłym. Ponadto w przypadku realizacji obiektu budowlanego nie chodzi o ocenę, czy zamierzone przedsięwzięcie inwestycyjne wywołuje dopuszczalne czy niedopuszczalne skutki dla otoczenia, ale o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda dla skarżącego lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem obiektu wobec skarżącego. W niniejszej sprawie przede wszystkim należy wziąć pod uwagę okoliczność przedstawioną przez inwestora o zrealizowaniu budowy turbiny wiatrowej WTG 11, a nadto uzyskaniu przez inwestora pozwolenia na jej użytkowanie, na dowód czego inwestor przesłał kserokopię decyzji Powiatowego Inwestora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r., Nr [...]. Oceniając powyższe Sąd doszedł do wniosku, że bezsporny fakt ukończenia robót budowlanych związanych z realizacją spornej inwestycji świadczy o bezcelowości wstrzymania wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...] i tym samym przemawia za nieuwzględnieniem rozpoznawanego wniosku. Niezależnie od powyższego, tj. nawet, gdyby sporna decyzja Starosty [...] nadal nadawała się do wykonania, Sąd rozpoznając ponownie wniosek o jego wstrzymanie i tak doszedł do przekonania, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Argumenty związane z konsekwencjami wybudowania turbiny tj. obniżenie wartości gruntu należącego o skarżącego, uciążliwości związane z pracą turbiny takie jak hałas czy zacienienie działki, mogą stanowić roszczenia wobec inwestora na drodze cywilnej, nie stanowią natomiast przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwłaszcza w sytuacji gdy inwestycja została już w całości zrealizowana. Ze wskazanych powyżej powodów Sąd postanowił na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.