VII SA/Wa 2017/08

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 2017/08 ze skargi A. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie leczenia protetycznego postanawia: przyznać A. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 3 marca 2009 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek A. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż A. S. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1056,68 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie w budowie o pow. 95,75 m2. Strona wykazała ponadto ze posiada nieruchomość o pow. 1467 m2. Wnioskodawczyni dodała, że czynsz mieszkania pozostającego w budowie wynosi 481 zł. ponadto opłaca mieszkanie w którym obecnie mieszka – czynsz wynosi 356 zł. Opłaty za światło i wodę wynoszą 50 zł miesięcznie, telefon 25 zł, leki 40 zł, na żywność pozostaje 104 zł Z tych względów korzysta z darmowych obiadów oferowanych przez instytucje charytatywne. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową A. S. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wnioskodawczyni po opłaceniu niezbędnych stałych wydatków pozostaje na życie kwota 104 zł. W tej sytuacji uznać należy, że opłacenie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza jej możliwości finansowe. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).