VII SA/Wa 2017/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi [...] SP. z o.o. z/s w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu skargę oddala Wojewoda [...] decyzją nr [...]. wydaną dnia [...] czerwca 2014 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2013 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że w dniu [...] sierpnia 2013 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na montażu siatek ochronnych z nadrukiem reklamowym, na czas remontu elewacji, osłaniającej rusztowania budowlane zamontowane na loggiach zachodniej elewacji budynku jako kontynuacji do zgłoszenia wykonania robót remontowych z dnia [...] kwietnia 2012 r., na elewacji zachodniej budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego na działce ew. nr [...] z obrębu [...] przy Al. [...]. Prezydent [...] po rozpoznaniu ww. zgłoszenia działając na podstawie przepisu art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego decyzją z dnia [...] września 2013r., Nr [...], wniósł sprzeciw do przedmiotowego zgłoszenia. Organ I instancji w uzasadnieniu powyższej decyzji wskazał, m.in. iż objęty zgłoszeniem nośnik reklamowy będzie przesłaniał okna lokali mieszkalnych przedmiotowego budynku wielorodzinnego co narusza przepis § 14a rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999r., w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. z 1999r. Nr. 74, poz. 836 z późn. zm.). organ wskazał także, że zgłoszenie służy obejściu przepisów ww. rozporządzenia. Podkreślając, iż stosownie do art. 138 k.p.a. organ odwoławczy nie ogranicza się tylko do kontroli decyzji organu I instancji, lecz zobowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę w jej całokształcie – [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, iż zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane na roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Pozwolenie na budowę stosownie do art. 3 pkt 12 prawa budowlanego to decyzja administracyjna, zezwalająca na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego. Ustawodawca w art. 29-31 Prawa budowlanego przewidział wyjątki od ww. zasady. Są one określone enumeratywnie tj. mają formę listy zamkniętej i niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Zwolnienie z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie zawsze oznacza rezygnację z jakiejkolwiek regulacji administracyjno-prawnej. Budowa części obiektów oraz wykonywanie części robót wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Zgodnie z art. 30 ust. 6 ustawy Prawo budowlane organ administracji publicznej ma kompetencję do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw do zamiaru wykonania robót objętych w zgłoszeniu. Wniesienie sprzeciwu oznacza brak zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej na przystąpienie przez inwestora do realizacji zamierzonej działalności budowlanej. Sprzeciw jest rozstrzygnięciem sprawy co do jej istoty i dlatego powinien być wyrażony w formie decyzji administracyjnej. Przy czym przepisy prawa przewidują dwa odrębne powody sprzeciwu. Pierwszym, zgodnie z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego jest niedopełnienie przez inwestora we właściwym terminie obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów, mimo wezwania go do tego przez organ postanowieniem. Drugim rodzajem sprzeciwu - mającym zastosowanie w przedmiotowej sprawie - jest zgodnie z art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego stwierdzenie inwestycyjnego na podstawie zgłoszenia nie jest dopuszczalna z powodów merytorycznych. Zamierzenie inwestycyjne objęte zgłoszeniem - jak wynika z dokumentacji sprawy - przewiduje realizację robót budowlanych polegających na instalacji siatki z nadrukiem reklamowym o wymiarach powierzchni ekspozycyjnej 23,60 m x 16,2 m, rozpiętej na stalowej konstrukcji kotwionej do elewacji budynku. organ ustalił również, że przedmiotowe zgłoszenie nie ma nic wspólnego z realizowanym remontem, a sam inwestor wskazuje prace, które będą prowadzone na elewacji budynku w związku z poprzednim zgłoszeniem dotyczącym remontu elewacji. Obowiązkiem organu administracji jest ustalenie czy zamierzone roboty budowlane odpowiadają wymogom określonym w przepisach prawa. Ocena zgodności zamierzeń inwestycyjnych z przepisami prawa budowlanego jest obowiązkiem organu administracji architektoniczno-budowlanej. Z przeprowadzonej przez organ odwoławczy analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż projektowana inwestycja jest niezgodna z warunkami określonymi w § 14 a rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999r., w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych. Ocenie organu odwoławczego słusznie zauważył organ I instancji, iż w przedmiotowej sprawie projektowany nośnik reklamowy spowoduje ograniczenie oświetlenia dziennego mieszkań zlokalizowanych w przedmiotowym budynku mieszkaniowym wielorodzinnym. Wojewoda [...] podzielił pogląd organu I instancji, że objęte zgłoszeniem siatki nie maja nic wspólnego z prowadzonym remontem. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego projektowana siatka ma być zamontowana bezpośrednio na elewacji budynku, gdyż loggie występują tylko na części jego elewacji. W efekcie uniemożliwi wykonywanie jakichkolwiek prac remontowych oraz nie znajduje uzasadnienia w związku z prowadzonym remontem. Organ odwoławczy nie podzielił również zarzutów odwołującego dotyczących obrazy przepisów prawa procesowego. W szczególności organ dotrzymał terminu do wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia Inwestora. odnosząc się do pozostałych zarzutów stwierdził, iż nie maja wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie. Stwierdził, że pomimo oświadczenia projektanta, inwestycja objęta przedmiotowym zgłoszeniem narusza przepis art. 14a ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych Zgodnie z powyższym przepisem niedopuszczalne jest, umieszczanie na elewacjach budynków mieszkalnych instalacji ograniczających dostęp do mieszkań dziennego światła, co jak wynika z projektu, będzie mieć miejsce w przedmiotowym przypadku. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Spółka z o.o. [...]. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła organowi: a) błędne zastosowanie przepisu art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego i utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji wyrażającej sprzeciw wobec wniesionego przez skarżącego zgłoszenia, mimo że brak było podstaw do wydania takiego rozstrzygnięcia, b) błędne zastosowanie przepisu § 14a ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 listopada 2009 roku zmieniającego Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 roku w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych, polegające na nieuwzględnieniu treści przepisu § 14a ust. 4 tego Rozporządzenia, mimo, że na elewacji budynku prowadzone są roboty remontowe, które uzasadniają instalację siatki ochronnej, c) niezastosowanie przez organ odwoławczy przepisu art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej tj. zasady demokratycznego państwa prawnego i w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji, która pozbawia Skarżącego możliwości realizacji prawa własności w granicach określonych przez Konstytucję, d) niezastosowanie przez organ odwoławczy przepisu art. 64 ust. 1 i ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej i w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji, która ogranicza konstytucyjne prawa własności właścicieli nieruchomości położonej może być dokonane tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie w jakim nie narusza istoty prawa własności. Naruszenie przepisów postępowania, mających wpływ na wynik sprawy, w szczególności przepisu art. 7, art. 8, art. 10, art. 11, art. 15, art. 77 oraz art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy, naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, naruszenie zasady legalności działania, naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, zasady dwuinstancyjności, naruszenie zasady prawdy obiektywnej, niewłaściwe uzasadnienie decyzji i w konsekwencji niezasadne utrzymanie w mocy decyzji wnoszącej sprzeciw do zgłoszonych robót, w konsekwencji powyższego naruszenie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postepowania administracyjnego poprzez jego błędne zastosowanie i orzeczenie o utrzymaniu w mocy decyzji wnoszącej sprzeciw, w sytuacji gdy właściwym było uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a wiec prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz. U. z 2012r. Nr 270), dalej: "p.p.s.a.". Analizując skargę przy zastosowaniu powyższych kryteriów należy stwierdzić, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] września 2013r. wnoszącą sprzeciw do zgłoszenia zamiaru montażu siatki z nadrukiem reklamowym osłaniającej rusztowania na loggiach zachodnich budynku wielorodzinnego na dz. nr [...] przy ul. Al. [...] w [...] – na czas remontu elewacji budynku. W ocenie Sądu kontrolowana decyzja jest zgodna z prawem. W tym miejscu należy podkreślić, że zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych (art. 30 Prawa budowlanego) jest formą wszczęcia postępowania administracyjnego, w przebiegu którego właściwy organ powinien ustalić, czy zamierzone roboty budowlane odpowiadają wymaganiom określonym w przepisach prawa. W prowadzonym w tym zakresie postępowaniu wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia (w rozpoznawanej sprawie zgłoszenie sprzeciwu) powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego stosownie do zasad określonych w art. 7 i art. 77 k.p.a., a uzasadnienie rozstrzygnięcia powinno odpowiadać wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Należy przy tym podkreślić, że również istota administracyjnego postepowania odwoławczego polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy administracyjnej, a organ orzeka w tym postepowaniu merytorycznie. Zgodnie z art. 140 k.p.a., organ ten tak samo jak organ I instancji związany jest przepisami art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Ma również możliwość na podstawie art. 136 k.p.a. przeprowadzenia dodatkowego postepowania wyjaśniającego, jeśli w jego ocenie istnieją braki w materiale dowodowym zgromadzonym w postepowaniu pierwszoinstancyjnym. Kierując się powyższymi zasadami organ w rozpoznawanej sprawie powinien wiec przede wszystkim ustalić charakter zamierzenia inwestycyjnego, a wiec ocenić na podstawie złożonych przez inwestora (zgodnie z art. 30 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane) wraz ze zgłoszeniem informacji i dokumentów charakter zgłoszonych robót. Jest to konieczne dla jednoznacznej oceny czy ich rodzaj i zakres wymaga pozwolenia na budowę czy też może być zaakceptowany w uproszczonym trybie zgłoszenia. W ocenie Sądu takie ustalenia w niniejszej sprawie zostały dokonane. Bezspornym jest, iż skarżąca spółka zgłosiła zamiar montażu siatki ochronnej z nadrukiem reklamowym osłaniającej rusztowania na loggiach zachodnich elewacji budynku przy ul. [...]. Przy czym Sąd podziela ustalenia organu, iż z postepowania wyjaśniającego w sprawie (szczególnie z dokumentacji fotograficznej) wynika, ze przedmiotowa siatka ma być zainstalowania bezpośrednio na elewacji (...) więc po jej zainstalowaniu nie będą mogły być prowadzone prace remontowe, a biorąc pod uwagę, że loggie w budynku występują jedynie na części jego elewacji – zainstalowanie siatki nie znajduje uzasadnienia w związku z remontem elewacji. W tej sytuacji zasadnie organy przywołały treść art. 14 a ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych, uznając, iż dokonane zgłoszenie narusza w/w przepis zgodnie z którym – na budynku mieszkalnym wielorodzinnym mogą być instalowane urządzenia i nośniki reklamowe oraz inne urządzenia niezwiązane z użytkowaniem budynku lub mieszkania, o ile nie ograniczają oświetlenia mieszkania. Wobec tego organy słusznie uznały, iż projektowana do zainstalowania siatka reklamowa o wymiarach 23,6 m x 16,0 m w postaci siatki poliestrowej z nadrukiem reklamowym wraz z oświetleniem narusza § 14a w/w rozporzadzenia w sytuacji niniejszej sprawie nie jest i nie może być traktowane jako zabezpieczenie remontu elewacji, a wiec wniesienie sprzeciwu było zasadne. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.