VII SA/Wa 202/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi S. H. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia skargę oddala Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. ([...]), na podstawie art. 219 w zw. z art. 218 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, poz.1071 ze zm.), zw. dalej kpa, odmówił S. H. wydania zaświadczenia potwierdzającego wydanie postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].01.1986r. ([...]). Organ wskazał, że dnia 5 sierpnia 2009r. S. H. zgłosił do protokołu wniosek o wydanie ww. zaświadczenia. Następnie powołał się na orzecznictwo wyjaśniając, że nie ma podstaw do wydania zaświadczenia potwierdzającego fakt wydania decyzji (postanowień), gdyż obowiązek ten nie dotyczy okoliczności, których ustalenia i ocena następuje w postępowaniu jurysdykcyjnym rozstrzyganych w drodze decyzji lub postanowienia. Ponadto organ wojewódzki wskazał, że nie posiada postanowienia z dnia [...] stycznia 1986 r. Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. ([...]), po rozpoznaniu zażalenia S. H., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 i art. 219 kpa oraz art. 12 ust. 2 pkt 2 i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2006r. Nr 122, poz. 851 ze zm.) - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy podniósł, że zainteresowany wezwany do sprecyzowania wniosku wyjaśnił, iż domaga się wydania zaświadczenia o fakcie wydania postanowienia przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] stycznia 1986r. i jego bezterminowości, które jest mu niezbędne w postępowaniu przed Sądem Rejonowym i Okręgowym w [...]. Ponadto, wnosi o potwierdzenie obowiązywania decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 1986r. i postanowienia z dnia [...] stycznia 1986r. i ich aktualnej skuteczności prawnej. Biorąc pod uwagę wniosek z 5 sierpnia 2009r. oraz ww. wyjaśnienia organ uznał, że żądanie dotyczyło zaświadczenia o wydaniu ww. postanowienia z dnia [...] stycznia 1986r. Organ dodał, że pozostałe kwestie nie mogą zostać rozpatrzone, gdyż wykraczają poza żądanie zawarte we wniosku z dnia 5 sierpnia 2009r. Organ wyjaśnił, że w myśl art. 218 § 1 kpa w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2 kpa, organ obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Z akt sprawy wynika, że organ wojewódzki nie posiada ewidencji dokumentów wydawanych przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...], jak również rejestrów, na podstawie których można by jednoznacznie stwierdzić, że takie postanowienie zostało wydane. Zgodnie z wyjaśnieniami organu I instancji postanowienie z dnia [...] stycznia 1986r. zaliczono do dokumentacji niearchiwalnej o czasowym znaczeniu praktycznym, która po 5 latach podlega brakowaniu. Dokument ten nie znajduje się w archiwum i nie został przekazany organ wojewódzki w K. do archiwum państwowego jako dokument archiwalny. Skargę na to postanowienie złożył S. H. i wnosząc o jego uchylenie, względnie zmianę, zarzucił: * orzekanie w innym niż wniosek zakresie - z pominięciem decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] stycznia 1986r. oraz postanowienia z [...] stycznial986 r.; * błędne ustalenie stanu faktycznego pomijającego moc obowiązującą decyzji z [...] stycznia 1986r. wraz z postanowieniem z [...] stycznia 1986 r. tworzących strefę ochronną przed zabudową i brak podstaw do uznania tej dokumentacji jako dokumentacji o czasowym znaczeniu praktycznym, która po upływie 5 lat ulega brakowaniu; - naruszenie zasady praworządności tj. art. 7 kpa; - art. 19 kpa poprzez brak działania zgodnego z kompetencją ustawową i sankcjonowanie działań organu I instancji; * art. 40 i 42 w zw. z art. 28 kpa poprzez brak udziału skarżącego w toku czynności stanowiących podstawę wydania zaskarżanego orzeczenia; * art. 107 kpa poprzez niepodanie podstawy prawnej, a nadto niewłaściwe przytoczenie uzasadnienia faktycznego opartego na właściwym określeniu przedmiotu wniosku. * art. 217 kpa w zw. z art. 218 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej uchylenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył co następuje: Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw, ponieważ ocena organu - że odmowa wydania skarżącemu zaświadczenia o wydaniu postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...]stycznia 1986r. - nie narusza art. 217 i 218 kpa. Wskazać bowiem trzeba, że zgodnie z przepisem art. 218 § 1 kpa w przypadkach wymienionych w art. 217 § 2 pkt 2 kpa, to jest gdy osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego, organ administracji obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Z przytoczonego przepisu wynika zatem jednoznacznie, że obowiązek wydania zaświadczenia wiąże się z prowadzeniem przez organ ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, bądź możliwych do uzyskania w ramach współdziałania organów. Wystawienie zaświadczenia może - choć nie musi - poprzedzać postępowanie wyjaśniające przeprowadzone "w koniecznym zakresie". Oznacza to, że zakres postępowania wyjaśniającego zależy nie tylko od żądania osoby zainteresowanej uzyskaniem konkretnego zaświadczenia, ale także od możliwości spełnienia tego żądania przez organ. W rozpoznawanej sprawie zgłoszone żądanie sprowadzało się do potwierdzenia faktu wydania postanowienia z dnia [...] stycznia 1986r., w którym - jak wskazuje skarżący - ustanowiono bezterminowo strefę ochronną dla warsztatu galwanizacyjnego położonego przy ul. C. w J. Z akt sprawy wynika, że organ podjął czynności wyjaśniające, w wyniku których ustalił, że na podstawie protokołu z dnia 21 grudnia 1999r. Dział Zamiejscowy [...] Wojewódzkiej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w [...] przekazał do Archiwum Państwowego w K. Oddział w [...] tylko dokumentację kategorii A za lata 1975-1998. Postanowienie z dnia [...] stycznia 1986r. ([...]) - zgodnie z rzeczowym wykazem akt obowiązującym w organie PIS kwalifikowane było do dokumentacji niearchiwalnej o symbolu B5, która po upływie 5 lat podlega brakowaniu. W związku z powyższym, skoro organ nie posiada żadnych danych na podstawie których mógłby wydać żądane zaświadczenie, to odmowa jego wydania odpowiadała prawu. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi wyjaśnić należy, że zakres żądania skarżącego został zgłoszony ustnie do protokołu w dniu 5 sierpnia 2009r. i zakreślał przedmiot postępowania w niniejszej sprawie. Skarżący w ww. protokole domagał się wydania zaświadczenia (oprócz zaświadczenia "na podstawie okazanej dokumentacji") dotyczącego konkretnego aktu prawnego, to jest postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].01.1986r. ([...]), to nie mógł - na etapie postępowania przed organem II instancji - rozszerzyć wniosku na inne akty prawne. Z tej przyczyny nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut rozstrzygnięcia w innym zakresie niż wskazywało żądanie. Podobnie nie mógł odnieść zamierzonego skutku zarzut uniemożliwienia skarżącemu udziału w prowadzonym postępowaniu, w tym naruszenia art. 40 i 42 kpa w zw. z art. 28 kpa, gdyż nie znajduje on potwierdzenia w aktach sprawy. Skarżący na każdym etapie postępowania miał zapewniony w nim udział, co potwierdza również korespondencja prowadzona z organem. W świetle przedstawionej argumentacji pozostałe zarzuty skargi pozostawały bez wpływu na rozstrzygnięcie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.