VII SA/Wa 2030/08

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lutego 2009r. po rozpoznaniu wniosku E.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić E. K. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 29 grudnia 2008r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy E. K., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 16 stycznia 2009r wezwano wnioskodawcę do nadesłania dodatkowych wyjaśnień dotyczących wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie; powierzchni domu mieszkalnego oraz miesięcznych kosztów jego utrzymania (gaz, opłaty za energię, telefon, podatek od nieruchomości, itp.) należało je wyszczególnić i podać ich wysokość, wysokości kwoty pieniężnej jaką przeznacza miesięcznie na codzienne utrzymanie ( żywność, odzież, leki itp.), wysokości kwoty jaką uzyskał w 2008r. z tytułu dopłat do prowadzonego gospodarstwa rolnego, czy posiada inwentarz żywy, jeśli tak należało podać jaki oraz jego ilość a także wysokość uzyskiwanych miesięcznie dochodów, czy posiada maszyny rolnicze lub pojazdy mechaniczne jeśli tak należało podać jakie, ich wartość rynkową oraz rok produkcji i koszty związane z ich utrzymaniem, czy podejmuje prace dodatkowe np. umowy zlecenia, dorywcze, sezonowe itp., jeśli tak, to jakie uzyskuje z tego tytułu dochody, czy uzyskuje pomoc ze strony rodziny lub innych osób, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak należało podać od kogo, w jakiej wysokości lub formie. Wyjaśnienia zostały nadesłane do Sądu w dniu 27 stycznia 2009r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594). Instytucja przyznania prawa pomocy ma zatem charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Do Sądu zaś należy przy tym ocena, czy informacje podane przez skarżących we wniosku są wystarczające do rozstrzygnięcia tego wniosku i sąd może zażądać od strony przedstawienia dodatkowych danych obrazujących jej rzeczywistą sytuację materialną (art. 255 ww. ustawy). W niniejszej sprawie powzięto wątpliwości co do rzeczywistych dochodów skarżącego, dlatego też pismem z dnia 16 stycznia 2009r. wezwano wnioskodawcę do udzielenia dodatkowych informacji dotyczących jego sytuacji finansowej. Mając na względzie dane przedstawione zarówno w formularzu oraz nadesłane przy piśmie wyjaśniającym z dnia 22 stycznia 2009r. uznano, że wnioskodawca nie wykazał w sposób nie budzący wątpliwości, że kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca w nadesłanym formularzu podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z bratem. Skarżący zakreślił, że posiada nieruchomość rolną o pow. 15,17 ha oraz oborę. Wnioskodawca oświadczył, że utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu dopłat bezpośrednich w wysokości 781, 25 złotych miesięcznie oraz z tytułu dopłat ONW w wysokości 227,75 złotych miesięcznie. W piśmie wyjaśniającym z dnia 22 stycznia 2009r. wnioskodawca podał, że obecnie zamieszkuje u chorej matki, którą się opiekuje. Skarżący wskazał, iż inwentarz jaki posiada to dwie krowy i trzy cielaki. Podał także, że nie podejmuje żadnych prac dodatkowych i nie uzyskuje pomocy z innych źródeł. Wnioskodawca oświadczył także, że posiada podstawowe maszyny rolnicze, nie określając jednak ich wartości ponieważ niektóre z nich mają wartość złomową. Oceniając sytuacją finansową wnioskodawcy w świetle powyższych danych, uznano, że wnioskodawca nie podał pełnych danych odzwierciedlających jego sytuację finansową, majątkową oraz rodzinną. Wnioskodawca nie wskazał jaką powierzchnię domu mieszkalnego posiada oraz jakie ponosi koszty jego utrzymania. Ponadto nie wskazał także wysokości kwoty pieniężnej jaka przeznacza miesięcznie na codzienne utrzymanie. Brak także danych czy wnioskodawca uzyskuje dochód z posiadanego inwentarza i nieruchomości rolnej. Ponadto skarżący, wskazał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z bratem i matką nie podał jednak ich dochodów. W świetle powyższych rozważań stwierdzono, że wnioskodawca nie wykazał w sposób rzetelny i nie budzący wątpliwości, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zważyć należy, że Sąd nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane uniemożliwiają pełną ocenę stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy. Jak już bowiem wskazano wyżej, sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.