VII SA/Wa 2033/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2011 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2033/13 w zakresie kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa. W dniu 4 lutego 2014 r. wpłynął do Sądu wniosek pełnomocnika strony skarżącej o uzupełnienie wyroku, co do zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, że w zawiadomieniu o rozprawie z dnia 15 października 2013 r., zawarte było pouczenie o treści art. 210 § 1 p.p.s.a. Skarżący aż do zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku nie zgłosił wniosku o przyznanie należnych kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, przy czym w przypadku wniosku o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów może on zostać rozpoznany przez sąd na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). Taka konstrukcja normatywna powoduje, że przed rozpoznaniem wniosku o uzupełnienie wyroku, na etapie kontroli przesłanek formalnych dopuszczalności takiego wniosku, ustalić należy, czy wyrok w sprawie winien był być doręczony z urzędu przez Sąd, czy też na wniosek strony postępowania. Stosowne regulacje w tym zakresie przewiduje art. 142 p.p.s.a. i tak sąd bez dodatkowego wniosku doręcza każdej stronie odpis wyroku, gdy uzasadnienie sporządzone jest z urzędu. Jeżeli jednak uzasadnienie wyroku zostało sporządzone na wniosek strony, odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko tej stronie, która złożyła wniosek. Generalną zasadą jest, że uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym (art. 141 § 1 p.p.s.a.). Wyjątek od tej zasady przewiduje art. 141 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jako że wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013 r. Sąd uwzględnił skargę, zobligowany jest sporządzić uzasadnienie z urzędu i wyrok wraz z uzasadnieniem doręczyć stronom. Oznacza to, że termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku liczyć należy od dnia doręczenia wyroku z uzasadnieniem (art. 157 § 1 p.p.s.a. zdanie pierwsze w związku z art. 141 § 1 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, skarżący mimo pouczenia Sądu, nie zgłosił wniosku o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Zgodnie z treścią art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stosowny wniosek, aby był skuteczny, musi być złożony najpóźniej do chwili zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. W razie uwzględnienia skargi, w której nie zawarto żądania zwrotu kosztów sądowych i gdy takiego wniosku nie zgłoszono również w toku przewodu sądowego, Sąd nie może orzec o zwrocie tych kosztów na rzecz skarżącego. Jedynie w sytuacji, kiedy Sąd orzeka na posiedzeniu niejawnym, a strona nie jest reprezentowana przez adwokata bądź radcę prawnego, ma obowiązek zamieszczenia rozstrzygnięcia o kosztach w orzeczeniu z urzędu. (art. 210 § 2 cytowanej ustawy). W przedmiotowej sprawie nie zachodzi sytuacja, w której sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku zapadłego w niniejszej sprawie, z powodu braku uzasadnionych podstaw, nie mógł zatem zostać uwzględniony. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 157 § 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.