VII SA/Wa 2036/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot ( spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Protokolant spec. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie napowietrznej linii energetycznej niskiego napięcia. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej [...] WINB, organ odwoławczy, organ II instancji), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257, dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania [...], utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2017 r., umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie napowietrznej linii energetycznej niskiego napięcia przebiegającej pomiędzy słupami nr [...] przez teren działki nr ew. [...], położonej w miejscowości [...], gmina [...]. Postępowanie administracyjne wszczęte zostało na wniosek [...] (dalej strona, skarżący), właściciela działki nr ew. [...] w miejscowości [...]. We wniosku z 26 lutego 2016 r., ww. podniósł możliwość wystąpienia zagrożenia pożarowego, a także zagrożenia zdrowia i życia ludzkiego z uwagi na istniejącą linię energetyczną. Przeprowadzone czynności kontrolne w dniu 8 kwietnia 2016 r. potwierdziły, że przez działkę oznaczoną numerem ewidencyjnym [...], położoną w miejscowości [...], gmina [...], przebiega napowietrzna linia energetyczna niskiego napięcia. Fragment linii przebiegającej przez działkę strony rozciąga się pomiędzy dwoma słupami energetycznymi usytuowanymi na działkach oznaczonym numerami ewidencyjnymi [...]oraz [...], położonymi w miejscowości [...], gmina [...]. Jak ustalił organ I instancji zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż przedmiotowa linia energetyczna została zmodernizowana na podstawie decyzji z dnia [...] grudnia 1981 r. Nr [...]podjętej przez Głównego Architekta Województwa [...], działającego z upoważnienia Wojewody, zatwierdzającej plan realizacyjny przebiegu linii SN 15 kV oraz usytuowania stacji transformatorowej we wsi [...] oraz udzielającej pozwolenia na budowę wymienionych obiektów. Plan realizacyjny będący załącznikiem do ww. decyzji obejmował również inwestycję polegającą na modernizacji linii niskiego napięcia. W protokole odbioru obiektu elektroenergetycznego nr [...] wydano pozytywną ocenę wykonawstwa. Decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. PINB w [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie napowietrznej linii energetycznej niskiego napięcia przebiegającej pomiędzy słupami nr [...] przez teren działki oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości [...], gmina [...]. Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji [...]WINB uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Następnie postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., organ nadzoru budowlanego w [...] nałożył na właściciela - [...] S.A. w [...] obowiązek sporządzenia i przedłożenia oceny technicznej stanu technicznego napowietrznej linii energetycznej niskiego napięcia przebiegającej pomiędzy słupami nr [...] przez teren działki oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] , położonej w miejscowości [...], gmina [...], rozstrzygającej o zgodności wykonania obiektu z warunkami określonymi w decyzji Wojewódzkiej Dyrekcji Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich z dnia [...] grudnia 1981 r. Nr [...] oraz spełnieniu wymagań dotyczących bezpieczeństwa pożarowego, zdrowia i środowiska oraz bezpieczeństwa użytkowania określonych w art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 290). W dniu 30 marca 2017 r. została przedłożona ocena techniczna stanu technicznego przedmiotowego odcinka napowietrznej linii energetycznej sporządzona przez [...] wraz z uprawnieniami zawodowymi sporządzającego ocenę. Uznając, iż przedmiotowa napowietrzna linia energetyczna została wykonana zgodnie ze sporządzonym planem sytuacyjnym oraz dokonano jej sprawdzenia technicznego i odbioru, ponadto, jest w stanie technicznym spełniającym wymagania dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, zdrowia i środowiska oraz bezpieczeństwa użytkowania, PINB wydał ponownie decyzję Nr [...], w dniu [...] maja 2017 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego, wskazując w podstawie prawnej art. 105 § 1 k.p.a. W odwołaniu od powyższej decyzji strona wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzuciła jej: - naruszenie art. 10 k.p.a.; - naruszenie art. 84 § 2 k.p.a. w zw. z art. 24 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez skorzystanie z biegłego – [...] S.A., który jest podmiotem zainteresowanym korzystnym dla niego wynikiem sprawy. Udział tego podmiotu w charakterze biegłego powinien być wyłączony, na co strona zwracała uwagę w piśmie z 4 listopada 2016 r.; - naruszenie art. 7, 75, 77, 78 i 81 k.p.a., polegające na błędnym ustaleniu stanu faktycznego oraz nierozpatrzeniu istoty sprawy, poprzez brak dokonania ustaleń w zakresie faktycznego przebiegu przewodów elektrycznych nad budynkiem mieszkalnym znajdującym się na mojej działce nr [...], odległości tych przewodów od dachu budynku, rodzaju zastosowanych przewodów i ich stanu technicznego; - naruszenie przepisów art. 7, 75, 77, 78 i 81 k.p.a. polegające na fałszywym twierdzeniu, iż decyzja Wojewódzkiej Dyrekcji Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich z [...] grudnia 1981 r. obejmowała wybudowanie przedmiotowej linii energetycznej niskich napięć, podczas gdy w rzeczywistości decyzja ta dotyczyła tylko i wyłącznie budowy linii średnich napięć. W uzasadnieniu odwołania strona podniosła, iż przedmiotowa linia energetyczna została zbudowana niezgodnie z projektem, którego kopia znajduje się w aktach postepowania administracyjnego. Rozpoznając odwołanie [...] WINB utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając podał, że po analizie zgromadzonego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie uznał, że zaskarżona decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] jest prawidłowa. Wyjaśnił, że przedmiotowa napowietrzna linia energetyczna niskiego napięcia przebiegająca pomiędzy słupami nr [...] przez teren działki oznaczonej nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...], gm. [...]została zmodernizowana na podstawie decyzji z dnia [...] grudnia 1981 r. Nr [...]podjętej przez Głównego Architekta Województwa [...], działającego z upoważnienia Wojewody, zatwierdzającej plan realizacyjny przebiegu linii SN 15 kV oraz usytuowania stacji transformatorowej we wsi [...] oraz udzielającej pozwolenia na budowę wymienianych obiektów. Plan realizacyjny będący załącznikiem do w/w decyzji obejmował również inwestycję polegającą na modernizacji linii niskiego napięcia. Zgodnie z warunkami określonymi w w/w decyzji dopuszczalne było wprowadzenie w czasie wykonywania prac w terenie drobnych korekt w stosunku do projektu. Wydano pozytywną ocenę wykonawstwa, nie stwierdzono usterek przy przedmiotowej linii energetycznej co wynika z protokołu nr [...] odbioru obiektu elektroenergetycznego dokonanego dnia [...] maja 1982 r. Ponadto jak podał organ odwoławczy, w toku prowadzonego postępowania przedłożono ocenę techniczną - stanu technicznego napowietrznej linii energetycznej niskiego napięcia przebiegającej pomiędzy słupami nr [...] przez teren działki oznaczonej nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...], gm. [...] opracowaną przez [...] (Upr. Bud. [...]). W powyższej ocenie stwierdzono, że "(...) linia niskiego napięcia spełnia wymagania dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, zdrowia i środowiska oraz bezpieczeństwa użytkowania. Na chwilę obecną nie zachodzi potrzeba wykonywania dodatkowych robót na linii energetycznej przebiegającej pomiędzy słupami nr [...] przez teren działki oznaczonej nr ewid. [...] , położonej w miejscowości [...], gm. [...]." W tej sytuacji organ odwoławczy za trafne uznał działanie organu nadzoru budowlanego stopnia powiatowego, stwierdzającego brak podstaw prawnych do dalszego prowadzenia postępowania z zakresu nadzoru budowlanego. Przedmiotowa linia energetyczna została wykonana zgodnie ze sporządzonym planem sytuacyjnym oraz dokonano jej sprawdzenia technicznego i odbioru. Ponadto jak podał organ sporna linia energetyczna objęta została ustaleniami planu sytuacyjnego zatwierdzonego decyzją Wojewódzkiej Dyrekcji Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich z dnia [...] grudnia 1981 r. Za istotne organ odwoławczy uznał, że mając na uwadze wniosek skarżącego z 26 lutego 2016 r. organ powiatowy na podstawie przedłożonej oceny technicznej stanu technicznego ustalił, że sporna linia energetyczna jest w stanie technicznym spełniającym wymagania dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, zdrowia i środowiska oraz bezpieczeństwa użytkowania. Odnosząc się do argumentów podnoszonych w odwołaniu organ wojewódzki wskazał, że jeżeli strona postępowania nie zgadza się ze stwierdzeniami zawartymi w załączonej do akt dokumentacji może zlecić opracowanie dokumentacji, która podważyłaby stwierdzenia zawarte w przedłożonej w toku postępowania opinii. W niniejszym przypadku, analizując załączoną do akt dokumentację, organ odwoławczy stwierdził, że nie widzi podstaw do uznania, iż twierdzenia w niej zawarte są fałszywe i nie odpowiadają stanowi faktycznemu. Ponadto organ odwoławczy podkreślił, że jeśli w toku postępowania administracyjnego strona nie zgadza się z opinią biegłego, może skorzystać z możliwości zlecenia kontropinii we własnym zakresie i przedłożenia jej jako dowodu w sprawie (wyrok WSA w Warszawie z 2 lutego 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 2383/06. W niniejszej sprawie takiego dokumentu nie przedłożono. W podsumowaniu organ odwoławczy uznał, iż w przedmiotowej sprawie zebrany materiał dowodowy jest wystarczający i pozwala na stwierdzenie, że umorzenie postępowania było prawidłowe. Z kolei odpierając kolejny zarzut skarżącego dotyczący braku możliwości złożenia wniosków w omawianej sprawie, zauważył, że [...] WINB pismem z 30 czerwca 2017 r. na podstawie art. 10 k.p.a. poinformował strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, zatem nie można mówić o naruszeniu zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Uchybienie w tym zakresie organu I instancji nie uzasadnia przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia innych przepisów prawa materialnego i procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona skarżąca podniosła te same argumenty co w odwołaniu, a ponadto zaskarżonej zarzuciła naruszenie: - przepisów postępowania, tj. art. 138 § 2 k.p.a., polegające na nieuchyleniu przez [...]WINB decyzji PINB w całości i nieprzekazaniu mu sprawy do ponownego rozpatrzenia, w sytuacji gdy decyzja PINB została wydana z naruszeniem wielu przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy, którego PINB nie wyjaśnił, miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie; - prawa materialnego, tj. art. 84 ust. 1 pkt 1 i art. 84a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, poprzez unikanie wykonywania ustawowych zadań organów nadzoru budowlanego, do których należy kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego polegająca m.in. na kontroli zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, a zamiast tego poprzestanie na zaakceptowaniu oceny technicznej sporządzonej przez pracownika przeciwnej strony postępowania, jako wystarczającej podstawy umorzenia postępowania. W związku z powyższym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. autor skargi wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji [...]WINB oraz o uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji PINB. Skarga zawierała również wniosek o przeprowadzenie przez sąd dowodu z zeznań świadka [...], na okoliczność przebiegu linii energetycznej nad domem strony skarżącej oraz uciążliwości i zagrożeń z tego faktu wynikających. W uzasadnieniu skargi, skarżący szczegółowo odniósł się do postawionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje więc jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2017 r., nr [...], umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie napowietrznej linii energetycznej niskiego napięcia, przebiegającej pomiędzy słupami [...] przez działkę o nr ew. [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...]. Przypomnieć zatem należy, że wnioskująca strona inicjując postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie domagała się przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i "wydania opinii w sprawie możliwości wystąpienia zagrożenia pożarowego, a także życia ludzkiego, z uwagi na istniejącą linię energetyczną, przebiegającą nad domem strony" (wniosek z 26 lutego 2016 r. w aktach administracyjnych). Ponadto w cytowanym wniosku strona zaznaczyła, iż w przypadku zerwania przewodów linia ta stanowi zagrożenie. Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy zatem wyjaśnienia i ustalenia, czy w związku z wnioskiem skarżącego podnoszącego wystąpienie zagrożenia pożarowego, a także życia ludzkiego, z uwagi na istniejącą linię energetyczną, przebiegającą nad domem strony, istniały podstawy do umorzenia postępowania. Z uwagi na okoliczność, że sporządzona opinia techniczna załączona do akt sprawy - potwierdziła odpowiedni stan techniczny linii energetycznej postępowanie według organów stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. postępowanie podlega umorzeniu o ile stało się ono z jakichkolwiek przyczyn bezprzedmiotowe. W rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. postępowanie jest bezprzedmiotowe wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczych ingerencji organu administracyjnego (w formie decyzji). Organ nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie nie stwierdził nieprawidłowości, które obligowałyby ów organ do wydania decyzji nakazującej ich usunięcie. Nie budzi wątpliwości, że organ miał wyłącznie obowiązek sprawdzenia, jaki jest stan techniczny tego obiektu. Podyktowane jest to wymogami wynikającymi z art. 5 ust. 1 ustawy Prawo budowlane dla zaprojektowanego obiektu budowlanego, gdzie ustawodawca zwraca uwagę na spełnienie wymagań przy projektowaniu obiektu lub jego części na: nośności i stateczności konstrukcji, bezpieczeństwo pożarowe, higienę zdrowia i środowiska, czy też bezpieczeństwo użytkowania. Według art. 5 ust. 2 ustawy Prawo budowlane obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7. Dopiero, w sytuacji gdy obiekt budowlany zagraża życiu, zdrowiu i bezpieczeństwu, organ podejmuje działania w stosunku do stwierdzonych nieprawidłowości. Zgodnie z art. 66 ust. 1 prawa budowlanego w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowiska, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia -właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Wskazany art. 66 ustawy Prawo budowlane znajduje się w Rozdziale 6 wymienionej ustawy zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych". Przez pojęcie "utrzymanie" należy rozumieć zachowanie w dobrej sprawności, zachowanie w stanie niezmienionym, niepogorszonym, należytym. Przepis ten służy usunięciu nieprawidłowości (nieodpowiedniego stanu technicznego) powstałych w trakcie użytkowania obiektu, które są z reguły wynikiem zużycia technicznego obiektu budowlanego lub nagłych zdarzeń mających miejsce po oddaniu obiektu do użytkowania. Z kolei art. 61 Prawa budowlanego nakłada obowiązki na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego, który w myśl powyższego przepisu jest obowiązany: 1. Utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2; 2. Zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi i bezpieczeństwa mienia i środowiska. Należy zauważyć, że przepis art. 66 Prawa budowlanego nie tworzy dla właściciela czy zarządcy obiektu nowego obowiązku, lecz precyzuje ustawowy obowiązek wynikający z cytowanego powyżej art. 61 ustawy i dodaje element pozwalający organom nadzoru budowlanego na skuteczne egzekwowanie jego wykonalności. Konstrukcja art. 66 Prawa budowlanego ma charakter związany, co oznacza, że jeżeli wystąpi jedna z przesłanek, określonych w art. 66 ust. pkt 1-3, to organ nadzoru budowlanego jest zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. W przedmiotowej sprawie organ nadzoru budowlanego wydał postanowienie o powołaniu biegłego. Ocenę techniczną stanu technicznego napowietrznej linii energetycznej niskiego napięcia sporządził [...]. WW. biegły do sporządzonej opinii dołączył dokumenty potwierdzające kwalifikacje zawodowe oraz dokument stwierdzenie przygotowania zawodowego do pełnienia funkcji technicznych w budownictwie. W opinii biegły stwierdził, że linia niskiego napięcia została wykonana zgodnie z decyzją Wojewódzkiej Dyrekcji Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich z dnia [...] grudnia 1981 r. Nr [...]. Biegły ocenił stan ogólny linii jako dobry, podał, że przewody są nieuszkodzone, konstrukcje i izolatory w stanie zadowalającym, a stanowiska słupowe w stanie dobrym. Wyjaśnił także, że linia nie wytwarza promieniowania o natężeniu zagrażającym zdrowiu. Co istotne wyjaśnił, analizując odległość linii elektroenergetycznych od budynków w przypadku skrzyżowania, iż najmniejsza odległość dachu budynku skarżącego od przewodów linii wynosi 3 m, przy dopuszczalnej normie 1 m, zatem zachowana jest minimalna odległość od budynku. Natomiast w zakresie odległości pionowych, odległość ta została określona jako 5 m. Przeprowadzone pomiary w terenie wykazały najmniejszą odległość przedmiotowej linii od ziemi jako 6,85 m i tu również zachowana jest minimalna odległość. W rezultacie biegły stwierdził, że linia niskiego napięcia spełnia wymagania dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, zdrowia i środowiska oraz bezpieczeństwa użytkowania. Biegły nie stwierdził potrzeby wykonywania dodatkowych robót na linii energetycznej przebiegającej pomiędzy słupami [...], przebiegającej przez teren działki skarżącego. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, negującego opinię biegłego, wyjaśnić należy w pierwszej kolejności, iż organ nadzoru budowlanego nie ma obowiązku w każdej sprawie powoływać biegłego. W przedmiotowej sprawie uwzględniając wytyczne organu odwoławczego, organ I instancji powołał biegłego. Skarżący kwestionując opinię biegłego nie wskazał jednakże zarzutów do samej opinii, ale z racji sporządzenia opinii przez pracownika [...] S.A. – zakwestionował rzetelność sporządzenia opinii, bowiem Spółka jest zainteresowana korzystnym wynikiem sprawy. Jak stwierdził skarżący organ zignorował jego wniosek o powołanie niezależnego biegłego. Sąd w składzie orzekającym podziela stanowisko organów, iż jeśli skarżący nie zgadzał się z opinią biegłego, winien przedstawić kontropinię, która mogłaby podważyć stwierdzenia biegłego [...]. Taki dowód niewątpliwie skutkowałby możliwością rozważenia przez organy powołania niezależnego biegłego. W tej sytuacji za chybione Sąd uznał zarzuty odnoszące się do opinii biegłego: art. 84 § 2 i art. 24 § 1 k.pa. W tym zakresie Sąd zaznacza, iż biegły posiadał odpowiednie przygotowanie zawodowe do sporządzenia opinii, ponadto odpowiada on za sporządzoną opinię. Na marginesie Sąd zauważa, iż we wniosku o wszczęcie postępowania, skarżący nie kwestionował legalności budowy linii niskiego napięcia, argumenty w tym zakresie pojawiły się dopiero na etapie skargi. Niemniej w trakcie postępowania administracyjnego organy zgromadziły niezbędną dokumentację potwierdzającą legalność budowy linii energetycznej. Zawarte w aktach dokumenty pozwalały na stwierdzenie, że budowa linii energetycznej – jej modernizacja w 1981 r. odbyła się legalnie na podstawie zgody właściwego organu administracji. Wyjaśnić należy w tym miejscu, iż uprzednio obowiązujące przepisy nie nakładały na inwestora, właściciela czy też zarządcę obiektu budowlanego obowiązku przechowywania dokumentów związanych z budową. Prawidłowość stanu technicznego linii potwierdza protokół nr [...], w którym nie stwierdzono usterek przy przedmiotowej linii energetycznej. Natomiast aktualny stan techniczny potwierdza opinia techniczna [...]. Słusznie zatem organ uznał, iż postępowanie w sprawie okazało się bezprzedmiotowe. Odnosząc się do zarzutów skarżącego co do naruszenia art. 7, 77 § 1, 75 § 1, art. 81 k.p.a., wskazać należy, iż zarzuty te również są chybione. Zdaniem Sądu, organ II instancji uznał dowód z oględzin przeprowadzonych w toku postępowania pierwszoinstancyjnego i wnioski z niego płynące za wystarczające w tej mierze, a także opinię techniczną biegłego. Dla wykazania wadliwości postepowania, czy nieprawidłowości opinii, należałoby udowodnić, że linia ta wybudowana została niezgodnie z wiedzą techniczną lub też, że jest uszkodzona czy też eksploatowana w nieprawidłowy sposób. W niniejszej sprawie okoliczności takie nie zachodzą, a z całą pewnością takich okoliczności skarżący w toku postępowania nie wykazał. Również w ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego, prowadząc postępowanie, dopełniły wszelkich starań by wyjaśnić rzeczywisty stan faktyczny sprawy. W związku z czym nie można stwierdzić, aby doszło do istotnego mającego wpływ na wynik sprawy, naruszenia przez PINB art. 7, 75, 77, 78, 81 k.p.a. Podnieść także należy, że ocena zgromadzonego materiału w sprawie nie była dowolna, a zastosowanie i wykładnia przepisów prawnych były prawidłowe. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które Sąd ma obowiązek badać z urzędu skargę należało oddalić. Sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. oddalił wniosek dowodowy o przesłuchanie świadka, bowiem na podstawie powołanego przepisu Sąd może przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje to nadmiernego przedłużenia postepowania w sprawie. Uznając, iż organ zaskarżoną decyzją nie naruszył prawa i w przypadku stwierdzenia, że stan techniczny obiektu budowlanego – linii elektroenergetycznej na danym odcinku jest dobry – postepowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji