VII SA/Wa 2038/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G., B. M. i W. T. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić wniosek W. T. o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 listopada 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 2038/09 w przedmiocie prawa pomocy. W. T. wnioskiem z dnia 29 października 2010 r. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części oraz o ustanowienie adwokata. Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżąca zamieszkuje wspólnie z wnuczką. Przebywa na emeryturze. Utrzymują się z emerytury wnioskodawczyni w wysokości 1988,7 zł. Strona jest właścicielką mieszkania o pow. 43,5 m2, ¼ działki o pow. 531 m2. Zgodnie z oświadczeniem, wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Wnuczka jest studentką zaocznych studiów. Wnioskodawczyni ponosi następujące stałe wydatki – czesne wnuczki 360 zł., mieszkanie (prąd, gaz, woda, CO) 500 zł., na żywność i inne wydatki pozostaje kwota około 800 zł. miesięcznie. Obecnie wnioskodawczyni choruje. Wnuczka urodziła się z wrodzoną wadą serca i do dziś odczuwa skutki tego schorzenia, wymaga leczenia. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 listopada 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 2038/09 przyznano skarżącej W. T. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, w pozostałym zakresie wniosek skarżącej oddalono. Pismem z dnia 26 maja 2011 r. W. T. wystąpiła o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 listopada 2010 r. w przedmiocie prawa pomocy. Skarżąca wniosła o zwolnienie od wszelkich kosztów postępowania oraz o ponowne ustanowienie adwokata z urzędu dla ewentualnego sporządzenia, wniesienia i popierania skargi kasacyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Skarżąca podała, iż równolegle uczestniczy w kilku toczących się postępowaniach i nie stać jej na jakiekolwiek dodatkowe opłaty, w tym również na opłaty od sporządzonych uzasadnień wyroków. Zauważyła, że w sprawie sygn. akt I SA/Wa 1882/10 postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2011 r. została zwolniona od kosztów sądowych w zakresie całkowitym wraz z ustanowieniem adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. W niniejszej sprawie przede wszystkim zauważyć należy, iż postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 listopada 2010 r. zostało już przyznane wnioskodawczyni prawo pomocy przez ustanowienie adwokata z urzędu. A zatem, wniosek skarżącej o zmianę tego postanowienia przez ponowne ustanowienie adwokata z urzędu nie jest zasadny. W odniesieniu do argumentacji zawartej we wniosku z dnia 26 maja 2011 r. podkreślić należy, iż skarżąca nie podała okoliczności wskazujących na zmianę sytuacji finansowej, przedstawionej w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy. W szczególności, okoliczności takiej nie może stanowić ilość postępowań, w których uczestniczy skarżąca. Treść postanowienia wydanego w przedmiocie prawa pomocy w sprawie sygn. akt I SA/Wa 1882/10 nie jest zaś wiążąca w niniejszej sprawie. Należy zgodzić się ze stwierdzeniem, iż zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów postępowania. W ocenie Sądu, wnioskodawczyni wykazała, że nie jest stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. Strona utrzymuje się z emerytury, ma na utrzymaniu wnuczkę, natomiast na bieżące wydatki po opłaceniu stałych kosztów pozostaje wnioskodawczyni około 800 zł. Odnośnie zwolnienia skarżącej od obowiązku poniesienia kosztów sądowych, zauważyć należy, że ten wydatek strona jest w stanie ponieść samodzielnie. Koszty sądowe w niniejszej sprawie wnioskodawczyni jak i pozostałe dwie osoby skarżące zobowiązane są uiścić solidarnie, co oznacza, że rozkładają się one na trzy osoby. Dotyczy to również opłaty kancelaryjnej od złożonego w przedmiotowej sprawie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który został zgłoszony przez wszystkich trzech skarżących. Z tego względu uznać należy, że stronę stać na poniesienie kosztów sądowych, w tym kosztów związanych z ewentualnym wniesieniem skargi kasacyjnej, od której wpis sądowy wynosi 100 zł. Z tych przyczyn, na podstawie art. 165 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.