VII SA/Wa 2039/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Z. i P. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał wykonanie własnej decyzji z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], wydanej w przedmiocie nałożenia na P. F. obowiązku dokonania rozbiórki dwóch hal namiotowych zrealizowanych przy ul. [...] w W.. Postanowienie to zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez I. Z. i P. Z.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, aniżeli określone w pkt 1-5a, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Art. 3 § 2 p.p.s.a. określa kognicję sądów administracyjnych, wskazując katalog aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, które mogą być przedmiotem skargi. Stosownie do treści tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zaskarżonym przez I. Z. i P. Z. postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał wykonanie własnej decyzji z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], wydanej w przedmiocie nałożenia na P. F. obowiązku dokonania rozbiórki dwóch hal namiotowych zrealizowanych przy ul. [...] w W.. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na skutek wniosku P.F., złożonego po wniesieniu skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]. Jego podstawę prawną stanowił art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis ten stanowi podstawę wstrzymania wykonania decyzji lub postanowienia przez organ administracji, w razie wniesienia skargi na wydaną przez ten organ decyzję lub postanowienie. Podkreślenia wymaga, że na postanowienie wydawane przez organ administracji w trybie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. nie przysługuje zażalenie. Postanowienie takie nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Zaskarżone przez I. Z. i P. Z. postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie należy więc do kategorii aktów określonych w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a., które mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Również inne przepisy nie przewidują możliwości wniesienia skargi na takie postanowienie. Wobec powyższego, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.