VII SA/Wa 2040/07

Sygnatura akt VII SA/Wa 2040/07 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy VII SA/Wa 2040/07 ze skargi W. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenie na wznowienie robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę W. S. W dniu [...] listopada 2007 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga W. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. znak: [...]. Mocą tej decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. przysługiwał stronom wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, co wynika z przepisu art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) - od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) jest centralnym organem administracji rządowej w sprawach administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, oznacza to, że organ ten jest organem w randze ministra. Pouczenie o treści zgodniej z przepisem art. 127 § 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego znajduje się w zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na podstawie art. 52 § 1 ww. ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast § 2 ww. przepisu wskazuje, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. W tym stanie rzeczy niedopuszczalnym jest wniesienie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z tego względu, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym toczącym się przed organami administracji państwowej. Fakt ten przesądza o naruszeniu art. 52 § 1 ww. ustawy oraz przesądza o niedopuszczalności skargi w niniejszej sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.).