VII SA/Wa 2040/12

PostanowienieWSA w Warszawie2013-07-10

Skład orzekający: Sędzia WSA Tadeusz Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek likwidacji otworów okiennych, gdy skarżący uprawdopodobni, że wykonanie tej decyzji może spowodować znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnili w sposób należyty, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki, zgodnie z art. 61 § 3 PPSA. Ogólnikowe twierdzenia i powołanie się na inne orzeczenia nie są wystarczające do wykazania przesłanek wstrzymania wykonania.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która uchyliła decyzję organu I instancji i nałożyła obowiązek likwidacji dwóch otworów okiennych w ścianie szczytowej budynku. Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że okienka pełnią funkcję wentylacyjną i ich likwidacja może spowodować zagrożenie dla ludzi. Powołali się również na inne orzeczenie NSA oraz decyzję odmawiającą wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania prac remontowych.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. O., K. O., B. O., A. O. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi H. O., K. O., B. O., A. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku likwidacji otworów okiennych postanawia: odmówić H. O., K. O., B. O., A. O. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] Pismem z dnia 6 sierpnia 2012 r. H. O., K. O., B. O. oraz A. O. złożyli skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy uchylił decyzję organu stopnia powiatowego z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], oraz na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane nałożył na wyżej wymienionych obowiązek likwidacji dwóch otworów okiennych w ścianie szczytowej budynku przy ul. S. [...] w W. usytuowanej w ostrej granicy z nieruchomością przy ul. S. [...]. W piśmie procesowym z dnia 16 sierpnia 2012 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania ww. decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II OZ 501/06, przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Skarżący podnieśli, iż o takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powyższym przepisie i z taką sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyli, że w niniejszej sprawie zachodzi też obawa zagrożenia dla ludzi, albowiem okienka pełnią funkcję wentylacyjną w przedwojennym budynku. W uzupełnieniu wniosku, przy piśmie z dnia 16 września 2012 r. skarżący przedłożyli kopię decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], odmawiającej H. O. wejścia w teren nieruchomości położonej przy ul. S. [...], w związku z koniecznością przeprowadzenia prac remontowych na zewnątrz budynku przy ul. S. [...] w W. Wyżej wymieniona decyzja, jak zaznaczyli, została złożona na okoliczność wykazania, iż zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja jest niewykonalna z przyczyn prawnych i faktycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Wskazać przy tym trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego to skarżący zobowiązany jest - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń - wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Tak więc uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Powodzenie wniosku uzależnione jest od inicjatywy samej strony, która w uzasadnieniu wniosku winna wskazać argumentację, że wykonanie postanowienia, spowoduje sytuacje opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przy tym nie wystarczające jest formułowanie ogólnikowych twierdzeń, ale staranne zobrazowanie opisanej we wniosku sytuacji, w tym szczególnie rzetelne określenie rozmiaru ewentualnej szkody oraz jej wpływu na sytuację ekonomiczną strony. Obowiązkiem Sądu jest natomiast wnikliwa ocena zasadności argumentacji wnioskodawcy, zatem uzasadnienie wniosku powinno umożliwiać wszechstronne rozpatrzenie podstaw żądania wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia. Nie jest natomiast powinnością Sądu wyręczanie strony, niejako urzędu, w poszukiwaniu usprawiedliwienia dla złożonego wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12, Lex nr 1145458). Ponadto zauważyć należy, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Zaś kontroli zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. W świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku skarżących, Sąd uznał, że skoro wniosek nie został należycie uzasadniony, przez pryzmat przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., to brak jest podstaw do jego pozytywnego załatwienia. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca nie wskazała, z jaką konkretnie szkodą lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, będzie się dla niej wiązać wykonanie zaskarżonej decyzji. Poza ogólnikowym stwierdzeniem, z powołaniem się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący nie uprawdopodobnili, że wystąpią negatywne następstwa wykonania decyzji przed rozpatrzeniem skargi, w sferze materialnej, czy niematerialnej. W ocenie Sądu, za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie przemawia okoliczność, że "zachodzi obawa zagrożenia dla ludzi, bowiem okienka pełnią funkcję wentylacyjną w przedwojennym budynku", biorąc pod uwagę, co zaznaczono w skardze, że stanowią one dodatkową wentylację dla łazienek wyposażonych w piecyki gazowe. Wstrzymania wykonalności decyzji nie uzasadnia również powołana przez skarżących decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., albowiem czym innym jest wejście na teren sąsiedniej nieruchomości, celem wykonania prac remontowych, a czy innym, w celu wykonania obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło