VII SA/Wa 2040/17

Dnia 27 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S., A. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr: [...] w przedmiocie uznanie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne postanawia odmówić wstrzymania wykonania postępowania egzekucyjnego Skarżący w skardze na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr: [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne - zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że zachodzi szczególny przypadek uzasadniający wstrzymanie wykonania dalszych czynności z uwagi na zmienność stanowiska samego organu egzekucyjnego oraz niejednoznaczność interpretacji przedstawionej przez organy. Dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego narazi skarżących na znaczne straty majątkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W świetle powołanego przepisu prawa oraz argumentacji zwartej we wniosku, Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W piśmiennictwie wskazuje się, że wykonanie dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających nakazy określonego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostaną na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295-296). Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (vide: J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 224-225; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 3139/13, LEX nr 1420326). W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr: [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne podniesionych przez skarżących w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...]. Wskazane postanowienie nie posiada przymiotu wykonalności; nie rodzi żadnych praw, jak też nie nakłada obowiązków nadających się do wykonania. Zarówno jego treść, jak i obowiązujące przepisy prawa nie wiążą z jego wydaniem konieczności zrealizowania określonego stanu rzeczy. Tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania. Stąd przy rozpoznawaniu wniosku w niniejszej sprawie, o treści rozstrzygnięcia zadecydował charakter zaskarżonego postanowienia i fakt, iż nie podlega ono wykonaniu, a w konsekwencji nie można zastosować wobec niego wstrzymania jej wykonania. Natomiast przy rozpoznaniu w/w wniosku nie podlegał badaniu fakt spełnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania postanowienia, określonych w treści art. 61 p.p.s.a. t.j.: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani też wykazanie ich zaistnienia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.