VII SA/Wa 2047/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy [...] na działanie Starosty [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej postanawia: odrzucić skargę Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 16 września 2015 r. poinformowano skarżącego Wójta Gminy [...], że występujący w jego imieniu podmiot [...] Biuro Inżynieryjno-Architektoniczne M.M. został pominięty jako pełnomocnik skarżącego ponieważ nie spełnia wymogów art. 35 p.p.s.a. Wobec czego wezwano skarżącego do podpisania skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia Wójt Gminy [...] otrzymał w dniu 23 września 2015 r. (dowód - k.18 akt sądowych), a zatem termin do podpisania skargi upływał w dniu 30 września 2015 r. (środa). W zakreślonym terminie skarżący skargi nie podpisał, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że skarga Wójta Gminy [...] podlegała odrzuceniu również jako niedopuszczalna. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wskazać trzeba, że skarżący w piśmie z dnia 12 maja 2015 r. złożył wniosek do Starostwa Powiatowego w [...] o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi gminnej. W piśmie z dnia 29 czerwca 2015 r. skarżący złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie zażalenie na bezczynność organu, tj. Starosty [...], w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na postawie art. 37 § 1 k.p.a., uznało zażalenie za nieuzasadnione. W piśmie z dnia 7 sierpnia 2015 r. Wójt Gminy [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pozostawienie bez rozpoznania wniosku Wójta Gminy [...] w przedmiocie inwestycji drogowej pn. "Budowa drogi gminnej [...] w miejscowości [...]". W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy skarga Wójta Gminy [...] mieści się w jednej z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a., na którą przysługiwałaby skarga do Sądu. W ocenie Sądu skargę Wójta Gminy [...] należy potraktować jako skargę złożoną w trybie działu VIII k.p.a. Postępowanie w sprawach skarg i wniosków zostało uregulowane w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego, którego rozdział 2, obejmujący przepisy art. 227 - 240, normuje postępowanie skargowe. W myśl art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Stosownie do treści art. 3 § 2 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach wskazanych w tym przepisie, a ponadto w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 tej ustawy). Skarga, o której stanowi art. 227 k.p.a., nie jest tożsama ze skargą, o której mowa w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ani sądowoadministracyjnego. Strona niezadowolona ze sposobu załatwienia jej sprawy przez organ może złożyć skargę do organu właściwego - organu wyższego stopnia, a postępowanie prowadzone w tym trybie kończy się wydaniem rozstrzygnięcia (aktu), na które nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skoro w tych sprawach nie jest właściwy sąd administracyjny, to skarga na działanie organu, wniesiona przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, była niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Sąd administracyjny kontroluje jedynie legalność prawnych form działania organów administracji publicznej, zaskarżalnych do sądu administracyjnego i tylko w takim zakresie może badać także skargę na bezczynność. Zdaniem Sądu, wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę odrzucił.