VII SA/Wa 2049/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marcin Maszczyński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 października 2024 r. w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Szkoły [...] w W. z dnia [...] maja 2024 r., znak: [...] w przedmiocie przyznania stypendium rektora postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 9 lipca 2024 r. A. G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Szkoły [...] w W. z dnia [...] maja 2024 r., znak: [...], w przedmiocie przyznania stypendium rektora. W odpowiedzi na skargę z dnia 14 sierpnia 2024 r. organ wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 20 sierpnia 2024 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wezwania został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 10 września 2024 r. (k. 19 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków fiskalnych upływał więc w dniu 17 września 2024 r. Na powyższe wezwanie skarżąca nie odpowiedziała. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 19 akt sądowych), korespondencja zawierająca wezwanie do usunięcia braku fiskalnego skargi została skutecznie doręczona w dniu 10 września 2024 r. Zatem wyznaczony termin do usunięcia tych braków upłynął z dniem 17 września 2024 r. Na powyższe wezwanie skarżąca nie odpowiedziała. Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Brak fiskalny traktowany jest bowiem jako szczególny brak formalny skargi.