VII SA/Wa 2053/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną T. B. 2. oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., znak: [...] Wyrokiem z dnia 9 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia. Skarżący T. B. w niniejszej sprawie ustanowił jako pełnomocnika swojego syna – M. B. Odpis powyższego orzeczenia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 sierpnia 2015 r. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego został pouczony, że od wyroku Sądu przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem tutejszego Sądu, która - pod rygorem odrzucenia - powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. W dniu 11 września 2015 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku oraz złożył wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., znak: [...]. Pismo to zostało sporządzone i podpisane przez pełnomocnika - syna skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 175 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (z zastrzeżeniem § 2 i 3). Natomiast syn skarżącego, jako jego pełnomocnik, sporządził skargę kasacyjną osobiście. Z akt sprawy nie wynika zaś, aby był uprawniony do osobistego jej sporządzenia, w oparciu o § 2 art. 175 p.p.s.a., w myśl którego przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zważywszy zatem, że pełnomocnik skarżącego został prawidłowo pouczony o wymogach formalnych skargi kasacyjnej, niezachowanie tych wymogów skutkować musiało odrzuceniem skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, w myśl art. 178 p.p.s.a. Ponadto wskazać należy, że Sąd nie mógł wstrzymać wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., ponieważ postępowanie sądowe wszczęte na skutek wniesionej skargi zostało zakończone wyrokiem z dnia 9 lipca 2015 r. tj. przed dniem złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Postanowienie to jednak może zostać wydane przez wojewódzki sąd administracyjny wyłącznie do momentu wydania wyroku rozstrzygającego skargę. Jeżeli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej zostanie złożony po wydaniu przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku oddalającego skargę – rozstrzyganie co do takiego wniosku jest możliwe, ale pod warunkiem, że wyrok sądu I instancji został zaskarżony skargą kasacyjną (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozstrzyganej sprawie wniosek o wstrzymanie postanowienia wniesiony wraz ze skargą kasacyjną, która podlega odrzuceniu, nie mógł być więc w ogóle rozpatrywany. Sąd oddalił więc wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. Na marginesie wskazać należy, że przed wydaniem wyroku Sąd rozpoznawał już tożsamy wniosek skarżącego i postanowieniem z dnia 2 lutego 2015 r. odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Co prawda z treści art. 61 § 4 p.p.s.a. można wyprowadzić wniosek, że sąd administracyjny może zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie bez stosownego wniosku strony jak i na ponowny wniosek strony, jednak warunkiem wydania takiego rozstrzygnięcia jest zmiana okoliczności sprawy i w ramach tej zmiany zaistnienie jednej z przesłanek uzasadniających wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności. W niniejszej sprawie Sąd odmówił wstrzymania wykonania ww. postanowienia stwierdzając, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie, którego wstrzymania wykonania domaga się skarżący nie zachowują tożsamości w znaczeniu materialnym, zatem postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji.