VII SA/Wa 2053/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk Sędziowie: sędzia WSA Iwona Ścieszka (spr.) asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 lipca 2025 r. znak: DOR.7202.15.2024.KAL-JZA w przedmiocie zmiany decyzji oddala skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z 10 lipca 2025 r., na podstawie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku P. S.A. Oddziału Gospodarowania Nieruchomościami w W., odmówił zmiany decyzji własnej z 16 stycznia 2024 r., znak: DOR.7100.2.2024.ANE, w zakresie terminu wykonania nałożonego obowiązku. (do 31 grudnia 2027 r.) Jak wynika z akt sprawy, Łódzki WINB decyzją z 24 listopada 2023 r., nr 79/I/2023, nakazał P. S.A. usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym budynku stacji wchodzącym w skład zespołu dworca kolejowego zlokalizowanego na działce nr [...], obr. [...] gmina S., powiat z., poprzez wykonanie następujących robót budowlanych: 1. na ścianach fundamentowych - usunięcie zdegradowanej warstwy betonu, osuszenie ścian fundamentowych, wykonanie izolacji pionowej ścian fundamentowych, 2. na ścianach zewnętrznych cokołu budynku - usunięcie odparzonych warstw tynku (spękania, zawilgocenie, zabrudzenie, wykwity i glony), oczyszczenie powierzchni, zagruntowanie, wypełnienie rys i spękań np. zaprawami naprawczymi typu PCC oraz wykonanie na oczyszczonych i zagruntowanych powierzchniach ścian cokołu budynku nowej warstwy tynku celem zabezpieczenia przed postępującym zniszczeniem, 3. na ścianach zewnętrznych powyżej cokołu - w miejscach spękań i odspojeń skucie uszkodzonych tynków, oczyszczenie odkrytej powierzchni, zagruntowanie, wypełnienie rys i spękań np. zaprawami naprawczymi typu PCC oraz wykonanie na oczyszczonych i zagruntowanych odkrytych powierzchniach ścian nowej warstwy tynku celem zabezpieczenia przed postępującym zniszczeniem, 4. naprawę lub wymianę fragmentów pokrycia dachowego w celu uszczelnienia przed wpływami atmosferycznymi i opadami, w tym naprawę, przymocowanie luźnych i wymianę uszkodzonych dachówek oraz gąsiorów, 5. na gzymsach - w miejscach spękań oraz odspojeń - skucie uszkodzonych tynków cementowo - wapiennych, oczyszczenie i zagruntowanie odkrytych powierzchni wraz z wypełnieniem rys i spękań np. zaprawami naprawczymi typu PCC oraz wykonanie na oczyszczonych i zagruntowanych powierzchniach gzymsów nowej warstwy tynku celem zabezpieczenia przed postępującym zniszczeniem. 6. naprawę uszkodzonej drewnianej stolarki okiennej i drzwiowej poprzez zeszlifowanie lub opalenie istniejącej złoszczonej powłoki malarskiej wraz z zaimpregnowaniem, uzupełniniem ubytków oszklenia, następnie zabezpieczenie nową powłoką malarską, lub w przypadku braku możliwości naprawy, wymianę uszkodzonej stolarki okiennej i drzwiowej, której stan techniczny nie pozwala na przeprowadzenie konserwacji na nową, 7. naprawę zdegradowanych przez korozję parapetów poprzez oczyszczenie z korozji i pomalowanie powłoką zabezpieczającą, lub w przypadku braku możliwości naprawy, wymianę uszkodzonych parapetów na nowe, 8. naprawę lub wykonanie nowego podestu oraz murków przy wejściu do pomieszczenia poczekalni, 9. naprawę lub wykonanie nowego podestu oraz murku przy wejściu do części mieszkalnej budynku, 10. montaż obróbek blacharskich kominów, 11. naprawę lub wymianę elementów istniejącego systemu rynnowego (rynny, rury spustowe) wraz z obróbką blacharską w miejscach nieszczelności, w szczególności w obrębie koszy połaci dachowych, 12. odprowadzenie wód opadowych na teren nieutwardzony, w miejscach, w których jest ona odprowadzana istniejącym systemem rur spustowych na utwardzoną powierzchnię wokół budynku. Dla wykonania powyższych robót budowlanych ustalono termin do 31 grudnia 2024 r. GINB decyzją z 16 stycznia 2024 r., znak: DOR.7100.2.2024.ANE, uchylił ww. decyzję organu wojewódzkiego w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i w tym zakresie wyznaczył nowy termin wykonania obowiązków - do dnia 30 czerwca 2025 r., zaś w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wnioskiem z 12 maja 2025 r. P. S.A. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w W. zwrócił się o zmianę decyzji z 16 stycznia 2024 r. poprzez wydłużenie terminu realizacji prac do dnia 31 grudnia 2027 r. We wniosku odwołano się do czasochłonnych zgód korporacyjnych oraz przeprowadzenia postępowania w celu wyłonienia wykonawcy na realizację robót. Odmawiając zmiany decyzji własnej w powyższym zakresie GINB odwołał się do treści art. 155 k.p.a. wskazując na uznaniowy charakter decyzji wydawanej w tym trybie. Zauważał dalej, że materialnoprawną podstawę decyzji z 16 stycznia 2024 r. stanowił art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682 ze zm.). Decyzje podejmowane na podstawie tego przepisu należą do kategorii tzw. decyzji związanych, ponieważ w sytuacji wystąpienia chociażby jednej z określonych w tym przepisie przesłanek, organ nadzoru budowlanego jest zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Możliwa jest jednak zmiana takiej decyzji, na podstawie art. 155 k.p.a., w zakresie terminu wykonania nałożonego obowiązku, ponieważ ta część rozstrzygnięcia ma charakter uznaniowy. W związku z powyższym GINB stwierdził, że brak jest przepisów szczególnych, które sprzeciwiałyby się zmianie decyzji 16 stycznia 2024 r. w zakresie wskazanym przez wnioskodawcę. Dalej, GINB zauważał, że mając na uwadze, iż wniosek o zmianę terminu decyzji pochodził od jedynej strony postępowania, brak było podstaw do występowania z dodatkowym pismem w celu zapytania czy wyraża ona zgodę na zmianę decyzji i wydłużania w ten sposób postępowania, bowiem już sam wniosek świadczy, że żądanie to jest zgodne z wolą wnioskującej strony. Tym samym należało przyjąć że przesłanka wyrażenia zgody przez strony postępowania również została spełniona. Dokonując oceny, czy za zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, GINB zauważał, że oba te pojęcia mają charakter niedookreślony. Analizując w tym zakresie żądanie strony, organ wskazywał, że P. S.A. Oddziału Gospodarowania Nieruchomościami w W. wnosi o wydłużenie terminu wykonania obowiązków do 31 grudnia 2027 r., uzasadniając powyższe tym, że zachodzi konieczność "pozyskania zgód korporacyjnych oraz przeprowadzenia postępowania w zakresie wyłonienia wykonawcy na realizację robót. Zgodnie z obowiązującą w Spółce procedurą zakupową w P. niezbędne jest uzyskanie zgody Zarządu, która jest podstawą do rozpoczęcia procedury wyboru wykonawcy robót. Jednakże Spółka P. jest w trakcie przeprowadzania procesu pozyskiwania ofert celem wyłonienia wykonawcy mogącego wykonać prace zalecone w decyzji pokontrolnej. Pierwotnie zaś dla możliwości wykonania przedmiotowych prac konieczne jest uzyskanie zaleceń Konserwatora Zabytku, będące procesem również czasochłonnym". Dodatkowo podkreślono, że obiekt "znajduje się w średnim stanie technicznym, gdzie elementy składowe obiektu są w stanie zadowalającym oraz zachowuje on pełną przydatność do użytkowania". GINB wskazywał więc, że niewątpliwie zmiana decyzji w zakresie terminu wykonania obowiązku leży w interesie wnioskodawcy, lecz w świetle art. 155 k.p.a., nie można zakwalifikować go jako słusznego interesu strony ani też jako interesu społecznego. W rozpatrywanej sprawie w interesie społecznym leży niezwłoczna naprawa objętego przedmiotowym postępowaniem budynku stacji wchodzącym w skład zespołu dworca kolejowego zlokalizowanego na działce nr [...], obr. [...] gmina S., powiat z. Czynności kontrolne przeprowadzone przez upoważnionych pracowników organu wojewódzkiego 5 października 2023 r., wykazały, że przedmiotowy budynek stacji znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym. W części użytkowanej przez zarządcę jest to budynek jednokondygnacyjny z poddaszem nieużytkowym. Natomiast w części mieszkalnej - dwukondygnacyjny, podpiwniczony z poddaszem nieużytkowym. Wyniki przeprowadzonej kontroli oraz wnioski płynące ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu kontroli okresowej pięcioletniej z 23 czerwca 2021 r. świadczą, iż budynek objęty kontrolą ewidentnie znajdował się już wtedy w nieodpowiednim stanie technicznym i konieczne było podjęcie przez organ nadzoru budowlanego działań w celu jego zabezpieczenia przed dalszą degradacją i jej skutkami związanymi m.in. z występującymi nieszczelnościami drzwi, okien i dachu, zawilgocenia ścian fundamentowych oraz dolnych części ścian nośnych, uszkodzeniami schodów wejściowych, podestu i murków przy wejściu do poczekalni czy ubytków tynków i gzymsów. Ustalenia stanu niewłaściwego technicznego zawarte w powyższych dokumentach są wiążące, a ich stwierdzenie obliguje organ nadzoru budowlanego do podjęcia stosownych działań na podstawie art. 66 ustawy Prawo budowlane. Bierność w działaniu właściciela czy zarządcy obiektu w zakresie podjęcia odpowiednich działań i czynności prowadzić będzie do dalszej degradacji obiektu, w tym powodującej zagrożenie dla osób lub mienia, jak również dezaktualizację obowiązków nałożonych w decyzji. Ponadto uzasadnienie wniosku wskazuje, że pomimo upływu 1,5 roku od wydania decyzji strona zobowiązana w dalszym ciągu nie podjęła działań mających na celu wypełnienie nałożonych obowiązków, zaczynając dopiero teraz od pozyskiwania zgód zarządu. Wyznaczony termin, w ocenie organu, był racjonalny na wykonanie robót naprawczych niezbędnych do doprowadzenia objętego postępowaniem obiektu do właściwego stanu technicznego. Wyznaczenie tak odległego terminu wykonania obowiązku tj. do 31 grudnia 2027 r., nie ma usprawiedliwionych podstaw. Oznacza, że celem tego jest jedynie odsunięcie w czasie wykonania nakazanych robót oraz że strona nie traktuje tego obowiązku priorytetowo. Taka postawa stoi zaś w sprzeczności z interesem społecznym. GINB zaznaczał przy tym, że interes strony zobowiązanej nie może być przedkładany ponad interes społeczny, który w niniejszej sprawie sprzeciwia się uwzględnieniu wniosku o zmianę decyzji. Biorąc pod uwagę argumentację przedstawioną przez Spółkę, a także stan faktyczny i prawny przedmiotowej sprawy, GINB uznał, że brak jest podstaw do zmiany w trybie art. 155 k.p.a. decyzji z 16 stycznia 2024 r. w części dotyczącej terminu usunięcia nieprawidłowości. W skardze złożonej na opisaną wyżej decyzję P. S.A. z siedzibą w W., reprezentowana przez radcę prawnego, podniosła zarzuty naruszenia następujących przepisów: 1) art. 155 k.p.a. poprzez mylne uznanie, iż słuszny interes strony może występować wyłącznie w przypadku zgodności z interesem społecznym, w sytuacji gdy w treści tego przepisu ustawodawca posłużył się tzw. alternatywą zwykłą (związek niewspółfałszywości dwóch zdań), która będzie uznawana za prawdziwą, w przypadku uznania za prawidłowe przynajmniej jednej z dwóch jej zdań składowych - wobec powyższego organ nie mógł uzależniać wystąpienia przesłanki słusznego interesu strony od wystąpienia przesłanki interesu społecznego; 2) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego, która skutkowała uznaniem przez GINB, iż zmiana terminu wykonania prac określonych w treści decyzji z 16 stycznia 2024 r. będzie sprzeczna z interesem społecznym, w sytuacji gdy nic nie przemawia za takim wnioskiem - w przypadku wykonania prac w terminie określonym w zgodzie z wnioskiem skarżącej nie doszłoby do powstania szkód, które byłyby sprzeczne z interesem społecznym; 3) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 22 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1292 ze zm.) poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego, która skutkowała uznaniem, iż w niniejszej sprawie nie występuje słuszny interes skarżącej oraz że skarżąca miała wystarczający czas do wykonania nakazanych prac, w sytuacji gdy z uwagi na fakt, iż budynek został wpisany do gminnej ewidencji zabytków, przed wykonaniem na nim prac muszą zostać wykonane następujące czynności: a) przeprowadzenie postępowania zakupowego celem którego będzie wyłonienie wykonawcy dokumentacji wykonawczej (włącznie z umożliwieniem składania/uzupełniania ofert); b) wybór wykonawcy oraz udzielenie mu terminu do wykonania dokumentacji wykonawczej; c) przekazanie sporządzonej dokumentacji wykonawczej wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na wykonanie prac do konserwatora zabytków; d) uzyskanie decyzji w trybie art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (co ważne konserwator może w sposób odmienny od treści przesłanej dokumentacji określić sposób wykonania prac); e) po uzyskaniu decyzji konserwatora przeprowadzi postępowanie zakupowe celem wyłonienia wykonawcy; f) wybór wykonawcy oraz udzielenie mu terminu do wykonania prac. 4) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego, która skutkowała uznaniem przez organ, iż w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała słusznego interesu, w sytuacji gdy brak jest podstaw do negowania występowania słusznego interesu skarżącej w niniejszej sprawie. Wskazując na powyższe uchybienia skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę GINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Jak stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Oznacza to, że sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów i uwarunkowań Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie wnioskiem o zmianę decyzji w trybie art. 155 k.p.a. w zakresie terminu wykonania nałożonych obowiązków, objęto wydaną w oparciu o art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane decyzję GINB z 16 stycznia 2024 r. nakazującą skarżącej Spółce wykonanie w terminie do 30 czerwca 2025 r. robót budowlanych niezbędnych dla usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku stacji wchodzącym w skład zespołu dworca kolejowego zlokalizowanego na działce nr [...], obr. [...] gmina S., powiat z. W myśl art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. Postępowanie prowadzone na podstawie art. 155 k.p.a. nie prowadzi do ponownego rozpoznania sprawy zakończonej decyzją ostateczną ani do rozszerzenia jej zakresu. Jego celem jest jedynie ustalenie, czy spełniły się przesłanki w nim wymienione, a w konsekwencji - czy możliwa jest zmiana lub uchylenie decyzji ostatecznej w ramach zasadniczo tego samego stanu prawnego i faktycznego sprawy. Z wykładni gramatycznej tego przepisu wynika, że organ administracji publicznej może uchylić lub zmienić decyzję ostateczną, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: 1) strona wyraziła zgodę na zmianę lub uchylenie decyzji, 2) przepisy szczególne nie sprzeciwiają się zmianie lub uchyleniu takiej decyzji, 3) za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawiają interes społeczny lub słuszny interes strony. W rozpoznawanej sprawie, przeszkodą dla zmiany decyzji GINB z 16 stycznia 2024 r. w części wyznaczonego w niej terminu wykonania nałożonych na skarżącą obowiązków okazał się brak spełnienia przesłanki interesu społecznego lub słusznego interesu strony. Niekwestionowane jest bowiem spełnienie przesłanki zgody strony na zmianę decyzji oraz nie dostrzeżono przeszkód w weryfikacji decyzji w przepisach szczególnych. Słusznie zauważył GINB, że pomimo iż decyzja z 16 stycznia 2024 r. ma charakter związany, to już termin określony w tej decyzji ma charakter uznaniowy. Powyższe powoduje, że co do zasady istnieje możliwość zmiany tej decyzji w części dotyczącej terminu wykonania nakazanych robót budowlanych, o ile termin ten nie upłynął. Kwestią mającą decydujące znaczenie w sprawie jest natomiast zweryfikowanie występowania interesu społecznego lub słusznego interesu strony w dokonaniu takiej zmiany. Miarodajnym kryterium weryfikacji decyzji ostatecznej, w trybie przewidzianym w art. 155 k.p.a., jest interes społeczny lub słuszny interes strony, a więc klauzule generalne z dominującym znaczeniem kryterium słuszności. Oba wymienione interesy – na co słusznie zwraca uwagę skarga - zostały wymienione w ramach alternatywy, ale Sąd w składzie orzekającym opowiada się za ich koniunkcją w rozpatrywanej sprawie, uzależniając istnienie słusznego interesu skarżącej od jego zgodności z interesem społecznym. Powyższe zapatrywanie jest poparte orzecznictwem sądów administracyjnych, w którym przyjmuje się, że o ile interes strony musi być słuszny, o tyle nie powinien być sprzeczny z interesem społecznym. Za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawiać ma nie subiektywne przekonanie strony o słuszności swojej potrzeby lecz obiektywna, społeczna akceptacja dla takiego wyjątkowego działania organu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt II OSK 561/14, czy z dnia 23 kwietnia 2020 r. sygn. akt II OSK 650/19, CBOSA). Dla zmiany decyzji w trybie art. 155 k.p.a. nie może być uznany za wystarczający każdy interes strony, sprowadzający się do chęci uzyskania rozstrzygnięcia organu o treści zgodnej z wolą strony. Słusznie wskazuje więc organ, że skarżąca Spółka nie wykazała obecnie słusznego interesu w zmianie decyzji, który to interes przeważałby nad interesem społecznym. Zauważyć trzeba, że pierwotnie obowiązek wynikający z decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 listopada 2023 r. miał zostać zrealizowany do dnia 31 grudnia 2024 r. Termin ten został przedłużony przez GINB w decyzji z 16 stycznia 2024 r. wydanej po rozpatrzeniu odwołania skarżącej Spółki od decyzji organu wojewódzkiego, i ustalony na dzień 30 czerwca 2025 r. Wniosek o wydłużenie terminu do dnia 31 grudnia 2027 r. opatrzony datą 8 maja 2025 r. był usprawiedliwiany koniecznością pozyskania zgód w ramach korporacji oraz przeprowadzenia postępowania w zakresie wyłonienia wykonawcy na realizację robót. Zaznaczono jednocześnie, że na wykonanie prac niezbędne będzie uzyskanie zaleceń konserwatora zabytków, co jest równie czasochłonnym procesem. Należy zatem zauważyć, że od chwili wydania przez organ nadzoru decyzji nakazowej z 24 listopada 2023 r. do dnia złożenia wniosku o przedłużenie terminu wykonania nakazanych prac (co miało miejsce 12 maja 2025 r.), upłynęło 1,5 roku. W tym czasie, jak wynika z argumentacji wniosku, skarżąca nie uzyskała nawet w ramach wewnętrznych procedur zgody Zarządu na realizację tych prac, co mogłoby uruchomić procedurę wyłonienia wykonawcy. Dotąd nie rozpoczęto więc prac, które - w obrębie budynku objętego dodatkowo ochroną konserwatorską - są wymagane celem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości związanych z nieodpowiednim stanem technicznym budynku stacji. Należy przy tym zauważyć, że Spółka nie prognozuje, kiedy mogłaby uzyskać wymagane zgody korporacyjne, co nie pozwala nawet przybliżyć czasu, w jakim byłaby możliwość sporządzenia chociażby harmonogramu prowadzenia robót budowlanych. W takim stanie sprawy dalsze prolongowanie wykonania obowiązku nałożonego w decyzji o nakazie wykonania robót budowlanych pozostaje sprzeczne z wymogami interesu społecznego, który wymaga przeprowadzenia prac w obrębie budynku dworca pozostającego częścią zespołu podlegającego ochronie konserwatorskiej, którego postępujący niezadowalający stan techniczny obserwowany jest od 2021 roku. Trudności w uzyskaniu zgody Zarządu, która pozwoliłaby na rozpoczęcie procedury wyłaniania wykonawcy robót budowlanych, nie dowodzi jeszcze wystarczająco, aby interes strony – w aspekcie przesłanek z art. 155 k.p.a. – ocenić należało jako słuszny, gdy w interesie społecznym leżało wykonanie nałożonych obowiązków mających na celu zagwarantowanie bezpiecznego użytkowania obiektu. Wobec powyższego, odłożenie ich wykonania na odległy czas przyszły nie może zasługiwać na akceptację. Uwzględnienie żądania skarżącej na obecnym etapie postępowania powodowałoby przedłużające się pozostawienie budynku w niewłaściwym stanie technicznym, podczas gdy w interesie społecznym leży wyeliminowanie powodowanego przez to zagrożenia oraz zapewnienie bezpieczeństwa ludzi, które od dłuższego czasu jest zagrożone, co wynika z kontroli przeprowadzonej 5 października 2023 r. Podsumowując, należy podzielić ocenę zawartą w zaskarżonej decyzji. Znajduje ona także potwierdzenie w zgromadzonych aktach administracyjnych sprawy. GINB działał w warunkach ograniczonego uznania administracyjnego i granic takiego uznania nie przekroczył. W interesie społecznym, zasadnie zidentyfikowanym przez organ, leżało wykonanie nałożonych obowiązków, mających na celu ochronę dobra w postaci bezpieczeństwa jego użytkowników. Przy czym interes ten przeważał nad interesem strony. Za uchyleniem lub zmianą decyzji ma przemawiać obiektywna, społeczna akceptacja dla takiego wyjątkowego działania organu, a nie subiektywne przekonanie strony o słuszności swojej potrzeby, jak w niniejszej sprawie. (wyrok NSA z 12 listopada 2015 r., sygn. akt II OSK 561/14; wyrok NSA z 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt II OSK 650/19, CBOSA) Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie doszukał się także innych niż wskazywane w skardze uchybień przepisów postępowania skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. W tym stanie sprawy skarga okazała się niezasadna, a jej zarzuty nie odniosły zamierzonego skutku, co przesądzało o konieczności zastosowania przez Sąd art. 151 p.p.s.a. i oddalenia skargi.