VII SA/Wa 206/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Daria Gawlak – Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni [...] w C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. Strona skarżąca Spółdzielnia [...] złożyła skargę na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] października 2009 r. Nr [...] nakładające na Spółdzielnię [....] z siedzibą przy ul. [...] w K. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 50.000 złotych z powodu uchylania się od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym Nr [...] z dnia [...] września 2009 r. nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...], a następnie utrzymaną w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] nakazującą rozbiórkę sieci kanalizacyjnej na terenie Osiedla Spółdzielni "[...] " zlokalizowanej w C. gm. K. Wraz ze skargą Spółdzielnia [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonych orzeczeń do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] maja 2007 r. Strona skarżąca podniosła, że istotą sporu w niniejszej sprawie jest błąd co do podmiotu objętego obowiązkiem wynikającym z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] maja 2007 r. Podniesiono, że błąd ten jest na tyle istotny, że zdaniem skarżącej powoduje nieważność zapadłych orzeczeń z mocy prawa. Z tego też powodu decyzja ta jest przedmiotem badania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Z tego też względu wstrzymanie tych czynności powinno nastąpić do czasu rozwiązania wątpliwości w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu w świetle powołanego przepisu prawa, należy uznać, iż nie wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, powoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ( finansowej). W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.