VII SA/Wa 2068/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Sp. z o.o. z siedzibą [...] w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą [...] na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z [...] lipca 2019r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] marca 2019r., znak: [...] Pismem z 6 sierpnia 2019r. P. Sp. z o.o. z siedzibą [...] za pośrednictwem organu wniosła skargę na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z [...] lipca 2019r., znak: [...], którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] z [...] marca 2019r., znak: [...]. Powyższą decyzją organ wymierzył skarżącej karę pieniężną w łącznej wysokości 7000 złotych tj. 1) 4 000 złotych – za prowadzenie działalności w zakresie obrotu żywnością w Zakładzie [...], w tym w Domu [...] przy ul. L. [...], bez złożenia wniosku o zatwierdzenie i wpis do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów o zatwierdzenie i wpis do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej w trybie i na zasadach określonych w rozporządzeniu nr [...] oraz art. 63 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia; 2) 3000 złotych za nieprzestrzeganie wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych określonych w przepisach rozporządzenia nr [...]. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] z [...] marca 2019r., w związku ze złożonym w niniejszej sprawie wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, wskazując na brak jej winy w niedochowaniu terminu oraz ryzyko wyrządzenia jej znacznej szkody. Wniosek nie zawiera uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Co do zasady zatem, przedmiotem postanowienia o wstrzymanie wykonania jest akt zaskarżony do sądu administracyjnego. Natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a. (in fine) rozszerza możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów na akty wydawane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych "w granicach tej samej sprawy". Dla ustalenia zakresu znaczenia sformułowania "w granicach tej samej sprawy" użytego w cytowanym wyżej przepisie w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz piśmiennictwie przyjmuje się, że zwrot ten dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, a jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej (tak też postanowienie NSA z 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12, Lex nr 1121276). Takie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia, zdaniem Sądu, wstrzymania wykonania decyzji wydanej w I instancji w sytuacji braku jej merytorycznej kontroli dokonanej przez organ II instancji i zakończenia postępowania wydaniem rozstrzygnięcia o charakterze proceduralnym. Wobec tego należy stwierdzić, że wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji organu I instancji, która nie należy do zakresu pojęcia tej samej sprawy, co zaskarżone postanowienie. Decyzja [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] z [...] marca 2019r., znak: [...]. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oraz zaskarżone postanowienie którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji nie zachowują bowiem tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii proceduralnej i tego dotyczy sprawa administracyjna, natomiast decyzja organu I instancji dotyczy kwestii materialnoprawnych i jest odrębną sprawą administracyjną. Ocena prawidłowości zaskarżonego postanowienia ogranicza się wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów dotyczących podstaw odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, której wstrzymania domaga się strona skarżąca. Postanowienie tego typu nie rozstrzyga o prawidłowości decyzji objętej odwołaniem, zamykając jednocześnie drogę do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Brak jest zatem tożsamości spraw w znaczeniu materialnym pomiędzy zaskarżonym postanowieniem o charakterze formalnym a decyzją organu I instancji. To natomiast uzasadnia stwierdzenie, że decyzja organu I instancji nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie jej wykonania w postępowaniu dotyczącym postanowienia o znaczeniu procesowym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12, Lex nr 1121276; z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. II OZ 685/11, Lex nr 896415; z dnia 1 grudnia 2011r., sygn. akt I FZ 404/11 Lex nr 1069479). W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.