VII SA/Wa 2071/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2071/09 ze skargi J. i Z. B. na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym postanawia: odrzucić skargę Na wniosek H. C. z dnia 6 października 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie zgodności prowadzonej budowy budynku mieszkalno-usługowego, zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w N. Pismem z dnia 1 kwietnia 2009 r. Z. i J. B. złożyli wniosek do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. o uznanie ich jako stronę w ww. toczącym się postępowaniu administracyjnym. Przy pismach z dnia 21 kwietnia 2009 r. organ administracyjny udzielił wnioskodawcom informacji oraz zawiadomił ich o wyznaczeniu na dzień 5 maja 2009 r. terminu oględzin ww. budowy. W dniu 11 maja 2009 r. skarżący złożyli skargę na opieszałość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w załatwieniu ich wniosku z dnia 1 kwietnia 2009 r. Zaskarżonym pismem z dnia [...] maja 2009 r. znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N., wskazują, że skarżący nie posiadają przymiotu strony ww. postępowania - odmówił skarżącym dopuszczenia udziału w postępowaniu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli Z. i J. B., wnosząc o zbadanie czy organ administracyjny prawidłowo odmówił im udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W art. 3 § 2 p.p.s.a. wskazano katalog spraw w jakich sądy administracyjne orzekają, sprawując kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Zgodnie z tym katalogiem zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W ocenie Sądu zaskarżone pismo z dnia 25 maja 2009 r. choć nosi znamiona postanowienia, to jednak nie może zostać uznane za takowe, ponieważ w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego brak jest uregulowania prawnego, które dopuszczałoby w ogóle wydanie rozstrzygnięcia – w tym w formie postanowienia - w przedmiocie dopuszczenia do udziału osoby fizycznej lub osoby prawnej, poza organizacją społeczną. Ponadto należy stwierdzić, że z treści art. 28 k.p.a. nie możne być wyprowadzona właściwość organu administracji do wydania postanowienia o dopuszczeniu do udziału w charakterze strony innego podmiotu niż organizacja społeczna (por. art. 31 § 1 k.p.a.). Nie ma więc podstaw w innych przypadkach poza organizacją społeczną do orzekania o dopuszczeniu do udziału w postępowaniu administracyjnym. A zatem z uwagi na brak podstawy prawnej do wydania rozstrzygnięcia o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym osoby fizycznej, zaskarżonego pisma z dnia 25 maja 2009 r. nie można uznać za akt administracyjnym, o jakim mowa w art. 3 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że osoba, której organ prowadzący postępowanie odmówił przymiotu strony w tym postępowaniu, ma możliwość zaskarżenia wydanej w sprawie decyzji. W przypadku, gdy organ odwoławczy uzna odwołanie za niedopuszczalne, postanowienie w tym zakresie, wydane na podstawie art. 134 k.p.a., może zostać zaskarżone do sądu administracyjnego, co stanowi konstytucyjną gwarancję praw strony (w niniejszej sprawie J. i Z. B.) do dochodzenia swych praw przed sądem administracyjnym. Ponadto kwestia dochodzenia uprawnień przez podmiot, który bezpodstawnie został pominięty w postępowaniu, w przypadku wydania ostatecznej decyzji bez jego udziału w postępowaniu administracyjnym, może nastąpić w drodze żądania wznowienia postępowania na zasadach przewidzianych w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W związku z powyższym należy stwierdzić, że istnieje możliwość dochodzenia przez skarżących swoich praw, ale dopiero na etapie postępowania odwoławczego bądź wznowieniowego. Z tych względów zaskarżone pismo, jako nieobjęte zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez Sąd, a to oznacza, że skargę której jest przedmiotem należało odrzucić jako niedopuszczalną. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzeczono jak w sentencji.