VII SA/Wa 2072/09

PostanowienieWSA w Warszawie2010-01-12

Skład orzekający: Daria Gawlak-Nowakowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi w trybie art. 237 § 3 KPA podlega kognicji sądów administracyjnych na podstawie art. 3 PPSA?
Ratio decidendi
Zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi w trybie art. 237 § 3 KPA, będące wynikiem postępowania skargowego uregulowanego w art. 221-240 KPA, nie jest aktem ani czynnością podlegającą kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 PPSA. Postępowanie skargowe jest samodzielne, jednoinstancyjne i kończy się czynnością materialno-techniczną, nie uruchamiając dalszego trybu instancyjnego ani sądowego.
Stan faktyczny
J.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na zawiadomienie Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa o sposobie załatwienia jego skargi, w której domagał się przyznania statusu strony i dostępu do akt postępowania. Krajowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej wniósł o odrzucenie skargi, argumentując jej niedopuszczalność.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] września 2009r. nr [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 października 2009r. J.S. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na zawiadomienie Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] września 2009r. w przedmiocie odmowy przyznania mu statusu strony i dostępu do akt postępowania. W odpowiedzi na skargę Krajowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niedopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego na czynność niepodlegającą skarżeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm, zwanej dalej p.p.s.a) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmowała orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż kreślone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z § 3 wskazanego przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest zawiadomienie o odmownym sposobie załatwieniu skargi J. S. z dnia [...] lipca 2009r. wydane w trybie art. 237 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej k.p.a.). Stwierdzić należy, iż przedmiotowa skarga została wniesiona w tzw. w trybie postępowania skargowego, uregulowanego w Kodeksie postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie sprawy. W orzecznictwie sądowym panuje ugruntowany pogląd, iż tryb "ogólnoskargowy" (art. 221-240 k.p.a.) jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną ( zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi). Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998r., III SA 1636/97, LEX nr 37138;postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000r. III SAB 108/99, LEX nr 48017; postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 25 lipca 2005r., I SA/Rz 117/05, opubl. OWSS 2006/1/26, LEX nr 165846). Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999r., III SAB 7/99, opub. ONSA 2001 nr 1 póz. 27, LEX nr 40203. Mając na względzie powyższe, należy uznać, iż zaskarżone zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 p.p.s.a. W związku z powyższym skarga J. S. podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło