VII SA/Wa 2072/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 5 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2072/12 ze skargi K. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 2 sierpnia 2012 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. G. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., Nr [...], w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego podpiwniczonego parterowego z poddaszem użytkowym. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że prowadzenie tego postępowania może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków w postaci wydania przez organ administracyjny nakazu dokonania rozbiórki schodów i pomieszczenia na sprzęt ogrodniczy zanim niniejsza skarga zostanie rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynność, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe go uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004, niepubl.). W niniejszej sprawie K. G. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to jednak nie uzasadnił należycie swojego wniosku. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I GZ 316/10, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. W ocenie Sądu, w świetle powołanych wyżej przepisów prawa i wniosku strony skarżącej oraz okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Skarżący we wniosku nie wskazał konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Takiego skutku bowiem nie stanowi możliwość wszczęcia przez organ nadzoru budowlanego postępowania legalizacyjnego. To dopiero w takim postępowaniu może ewentualnie zostać wydany nakaz rozbiórki, o którego wstrzymanie wykonania będzie mógł wnosić skarżący. Nie można więc uznać, że zaskarżona decyzja wywołuje skutek w postaci nakazu rozbiórki, to bowiem uzależnione jest od wyniku zupełnie innego postępowania. Wydanie zaskarżonej decyzji oznacza, że skarżący nie może legalnie użytkować ww. budynku mieszkalnego. Z tych wzglądów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.