VII SA/Wa 2075/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2012 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej skargę oddala Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), zwanej dalej: kpa oraz art. 11 g ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 ze zm.), zwanej dalej "specustawą", po rozpatrzeniu odwołania R. P. , M. B. i M. J. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r., Nr [...], o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: "Rozbudowa drogi krajowej nr [...], od km 353+160,80 do km 353+432,03 oraz rozbiórka i budowa nowego mostu na rzece R. w m. Z. w km 353,259 w ciągu drogi krajowej [...] oraz budowa i rozbiórka drogi tymczasowej" I. uchylił znajdujący się na stronie 2 zaskarżonej decyzji, zapis: "- określam termin wydania nieruchomości położonych w liniach rozgraniczających teren planowanej inwestycji na 121 dni od daty, kiedy niniejsza decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna, - nadaję niniejszej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes gospodarczy i społeczny wnioskodawcy. Decyzja z nadanym rygorem natychmiastowej wykonalności, zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, zobowiązuje m.in. do niezwłocznego wydania nieruchomości, uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez właściwego zarządcę drogi oraz uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych. Termin wynikający z nadania niniejszej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności ma pierwszeństwo przed terminem, wynikającym z art. 16 ust. 2 ww. ustawy". i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia, nowego zapisu: "Działając na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194, z późn. zm.), określam termin wydania nieruchomości na 120 dzień od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna. Jednocześnie, działając na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, nadaję niniejszej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Wobec powyższego, decyzja niniejsza: - zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, - uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez właściwego zarządcę drogi, - uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych." II. W pozostałej części zaskarżoną decyzję organ odwoławczy utrzymał w mocy. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że wnioskiem z dnia [...] września 2011 r., J. N., przedstawiciel firmy [...] Sp. z o.o., pełnomocnik J. G., Dyrektora Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w [...], działającego z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, wystąpiła do Wojewody [...] o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej. Z uwagi na występujące w ww. wniosku braki formalne, Wojewodai [...], pismem z dnia [...] listopada 2011 r. wezwał inwestora do ich uzupełnienia, a inwestor dokonał stosownych uzupełnień, uszczegółowił nazwę przedmiotowej inwestycji drogowej oraz wniósł o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. Wojewodai [...] zawiadomił wnioskodawcę oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych ww. wnioskiem o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji. Pozostałe strony zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania w drodze stosownych obwieszczeń. W związku z postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. wyzywającym do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości projektu budowlanego, przedłożonego wraz z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej, inwestor pismem z dnia [...] grudnia 2011 r., znak: [...], wyjaśnił zaistniałe rozbieżności oraz przesłał poprawiony projekt budowlany ww. inwestycji. Następnie Wojewodai[...] decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., Nr [...], działając na podstawie art. 11a ust. 1, art. 11f ust. 1 i 2, art. 11 i, art. 12 ust. 1-4, art. 16 ust. 2, art. 17 specustawy, art. 93 i 95 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) oraz art. 104 i 107 § 1-3 kpa, zezwolił na realizację inwestycji drogowej pn.: Rozbudowa drogi krajowej nr [...], od km 353+160,80 do km 353+432,03 oraz rozbiórka i budowa nowego mostu na rzece R. w m. Z. w km 353,259 w ciągu drogi krajowej [...]oraz budowa i rozbiórka drogi tymczasowej" oraz nadał jej rygor natychmiastowej wykonalności. Dokonując analizy zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego organ odwoławczy uznał, że wniosek inwestora z dnia [...] września 2011 r. jest kompletny. Organ wskazał, iż przed złożeniem wniosku inwestor, zgodnie z art. 11 b ust. 1 specustawy uzyskał opinie właściwego miejscowo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., znak: [...], Zarządu Powiatu w K. z dnia [...] lutego 2010 r., Nr [...] oraz Wójta Gminy Z. z dnia [...] stycznia 2010 r" znak: [...]. Organ odwoławczy dodał, że do wniosku załączono mapę w skali 1:500, na której przedstawiono proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu. Ponadto, do wniosku załączono analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich kategorii, mapy zawierające projekty podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami oraz określono zmiany w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu. Do wniosku inwestor dołączył także projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami oraz dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, wykonany i sprawdzony przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Dokonując analizy przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego, Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej stwierdził, że jest on zgodny z decyzją Wójta Gminy Z. z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz z art. 34 ust. 1 i ust. 2 ustawy Prawo budowlane i z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133, ze zm.). Organ wskazał, iż zgodnie z art. 11 d ust. 1 pkt 8 ustawy do wniosku inwestor załączył także opinię: Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...], Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...] . Do wniosku została również dołączona decyzja Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...], o pozwoleniu wodno-prawnym na wykonanie urządzeń wodnych w ramach planowanej inwestycji. Dodał, że inwestor nie miał obowiązku przedkładania pozostałych opinii, gdyż w obszarze projektowanej inwestycji nie znajdują się tereny, z których istnieniem ustawodawca wiąże skutek uzyskania stosownych opinii. Oceniając postępowanie przeprowadzone przez Wojewodę organ odwoławczy uznał, że organ I instancji prawidłowo poinformował strony o wszczętym postępowaniu, podał jego podstawę prawną, pouczył o prawie do składania wniosku, uwag i zastrzeżeń, a zatem należycie i wyczerpująco poinformował strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, będących przedmiotem postępowania administracyjnego, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Tak więc inwestor oraz właściciele lub użytkownicy wieczystych nieruchomości, które wskazane zostały we wniosku jako przejmowane przez Skarb Państwa zostali zawiadomieni o wszczęciu postępowania pismem z dnia [...] grudnia 2011 r., natomiast strony postępowania zostały poinformowane w drodze obwieszczeń. Organ I instancji zgodnie z art. 11f ust. 3 specustawy decyzję swoją doręczył wnioskodawcy, a pozostałe strony o wydaniu przedmiotowej decyzji zawiadomił w drodze obwieszczeń. Ponadto dotychczasowych właścicieli organ I instancji poinformował o wydaniu decyzji w drodze zawiadomień wysłanych na adresy wskazane w katastrze nieruchomości. Organ odwoławczy stwierdził, że kontrolowana decyzja czyni zadość wymogom przedstawionym w art. 11 f ust. 1 specustawy, zawiera bowiem wszystkie niezbędne elementy określone w tym przepisie. Decyzja zawiera wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, określenie linii rozgraniczających teren inwestycji (mapa w skali 1:500, będące załącznikami Nr 1 i 2, stanowiącymi integralną część decyzji). Decyzja zawiera także zatwierdzenie podziału nieruchomości (mapy z projektem podziału są załącznikiem Nr 3, stanowiącym integralną część decyzji). W decyzji określono także warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa, a także określono wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Analizując decyzję organu I instancji pod kątem spełnienia warunku określonego w art. 16 ust. 2 ustawy organ odwoławczy stwierdził, iż rozstrzygnięcie organu I instancji nieprecyzyjnie określa termin wydania nieruchomości objętych liniami rozgraniczającymi teren inwestycji. Wprawdzie Wojewoda [...], po uwzględnieniu wniosku inwestora, na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy nadał zaskarżonej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, który w myśl ust. 3 ww. artykułu zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości oraz uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez właściwego zarządcę drogi i rozpoczęcia robót budowlanych, to jednak organ stwierdził, iż obowiązkowe jest wskazanie konkretnego terminu, o którym mowa w ww. przepisie poprzez wskazanie liczby oznaczającej dzień wydania nieruchomości, większej lub równej 120. Badając zgodność z prawem pozostałej części zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy stwierdził, że czyni ona zadość innym wymogom specustawy oraz, że brak było podstaw do zakwestionowania decyzji poza częścią uchyloną i ustaloną w punkcie I sentencji decyzji. Po przeanalizowaniu zarzutów podniesionych przez skarżących organ odwoławczy uznał, że nie zasługują one na uwzględnienie. Za niezasadny organ odwoławczy uznał zarzut, iż projekt przedmiotowej inwestycji drogowej swoim zakresem jest szerszy od zakresu inwestycji określonej w decyzji środowiskowej, ponieważ z karty informacyjnej przedmiotowego przedsięwzięcia drogowego, będącej załącznikiem Nr 2, stanowiącym integralną część ww. decyzji środowiskowej, jednoznacznie wynika, iż zakresem przedmiotowego zamierzenia drogowego jest objęta rozbudowa drogi krajowej nr [...], poprzez poszerzenie jej pasa drogowego, a ponadto decyzja środowiskowa wydana została na indywidualnie oznaczone działki, wśród których znalazła się również nieruchomość skarżącego, tj. działka o numerze ewidencyjnym [...]. Również nie zasługuje na uwzględnienie w ocenie organu odwoławczego twierdzenie skarżącego dotyczącego tego, iż gdyby karta informacyjna dołączona do wniosku o wydanie ww. decyzji środowiskowej obejmowała również kwestie rozbudowy fragmentu drogi krajowej nr [...], to wtedy organ środowiskowy mógłby stwierdzić o konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, ponieważ organ prowadzący postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach - Wójt Gminy Z., po uprzednim zasięgnięciu opinii właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska (postanowienie z dnia [...] września 2010 r., znak: [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K.), państwowego inspektora sanitarnego (postanowienie z dnia [...] stycznia 2010 r., znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K.), stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia drogowego. Uznał, że dla kontrolowanego zamierzenia inwestycyjnego nie zaistniała potrzeba przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, gdyż wnioskowana inwestycja nie jest zaliczana do instalacji mogących powodować zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych lub środowiska jako całości, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 lipca 2002 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości (Dz. U. Nr 122, poz. 1055, ze zm.). Wobec powyższego także bezzasadne jest twierdzenie skarżącego, iż przedmiotowa inwestycja drogowa może powodować negatywne oddziaływanie na środowisko w większym zakresie niż było to uwzględnione przy dokonaniu przez organ środowiskowy oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, gdyż nie uwzględniono w niej faktu rozbudowy odcinka drogi krajowej nr [...]. Zadaniem Ministra nie został złamany zakaz dotyczący lokalizowania nowych obiektów budowlanych na terenie [...] Parku Krajobrazowego z uwagi na fakt, że w zasięgu ww. parku mieści się odcinek drogi wojewódzkiej nr [...] objęty przebudową w ramach przedmiotowej inwestycji. Powyższe oznacza, zatem, że również zarzut skarżącego, odnoszący się do tego, iż organ I instancji wydał zaskarżoną decyzję pomimo braku stosownej decyzji środowiskowej, co stanowi o naruszeniu art. 11i specustawy w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, jest całkowicie chybiony. Z uwagi na przedstawione przez skarżących w odwołaniach zarzuty dotyczące rozwiązań projektowych, zaproponowanych we wniosku inwestora, Minister, pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r., wezwał inwestora do wypowiedzenia się w powyższej kwestii. Inwestor pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. odpowiedział na zarzuty podniesione przez odwołujących się. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że skoro ustawodawca precyzyjnie określił zakres wniosku składanego przez inwestora drogi publicznej, to porównując jego zawartość (wraz z załącznikami) z ustawowo wyznaczoną treścią orzeczniczą decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, określoną w art. 11 f ust. 1 specustawy organy orzekające nie mogą modyfikować ustaleń i parametrów zawartych we wniosku o wydanie ww. decyzji, jeżeli nie wynika to z wiążących organ przepisów prawa. W związku z wyjaśnieniami inwestora, organ odwoławczy, nie podzielił zarzutu skarżącego o braku zapewnienia skutecznego odwodnienia należącej do niego działki, natomiast w zakresie zarzutów skarżącego, dotyczących braku prawidłowego odwodnienia linii kolejowej biegnącej w pobliżu inwestycji, uznał, że nie mogą być one przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu, gdyż przedmiotowa inwestycja drogowa nie obejmuje swoim zakresem przebudowy ww. odcinka linii kolejowej. Na uwzględnienie w ocenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, nie zasługuje również zarzut skarżącego, dotyczący tego, iż projekt budowlany przedmiotowej inwestycji drogowej nie obejmuje swoim zakresem odbudowy znajdującej się na jego działce drogi asfaltowej zapewniającej komunikację wewnątrz nieruchomości, która w trakcie realizacji inwestycji ma zostać rozebrana, ponieważ częściowe przejęcie działki skarżącego nastąpiło z uwagi na poszerzenia pasa drogi krajowej nr [...], spowodowane zwiększeniem zakresu skarp w związku z poszerzeniem nowobudowanego obiektu mostowego. W celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu kołowego, pieszego oraz zaprojektowanie zgodnie z przepisami nowego rowu odwadniającego korpus drogi krajowej, zajęcie fragmentu działki skarżącego jest niezbędne do realizacji ww. zamierzenia inwestycyjnego. Z tego względu fragment drogi wewnętrznej znajduje się w liniach rozgraniczających przedmiotowej inwestycji drogowej. Linie te, zgodnie z art. 12 ust. 2 specustawy wyznaczają granicę skutków prawnych decyzji w zakresie ustalenia lokalizacji drogi, podziałów nieruchomości oraz przejęcia własności terenu znajdującego się w ich granicach na rzecz właściwego podmiotu publicznoprawnego. Przy czym zgodnie z art. 12 ust. 4a i 4b specustawy decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wyda Wojewoda [...] w odrębnym postępowaniu. Odnosząc się do twierdzenia o spadku atrakcyjności i wartości nieruchomości oraz ograniczeniu jej przyszłego zagospodarowania dla prowadzonej działalności gospodarczej, Minister wskazał na możliwość zwrócenia się przez skarżącego z wnioskiem o wykup na podstawie art. 13 ust. 3 specustawy. Ustosunkowując się do kolejnego zarzutu skarżącego dotyczącego faktu, iż z zapisów studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego wynika, iż przedmiotowa nieruchomość objęta zakresem ww. inwestycji drogowej znajduje się w strefie przeznaczonej pod usługi, organ podkreślił, że zgodnie z art. 11 ust. 2 specustawy wyłączone jest stosowanie jakichkolwiek przepisów dotyczących zagospodarowania przestrzennego, w tym zapisów studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, że wniosek inwestora nie może być oceniany przez pryzmat jego zgodności z ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W opinii organu odwoławczego nie poddanie analizie przez Wojewodę [...] zarzutów zawartych w piśmie z dnia 8 lutego 2012 r. stanowi naruszenie art. 7 i 77 kpa, jednakże powyższe naruszenie nie miało wpływu na wynik sprawy, gdyż organ odwoławczy na etapie postępowania odwoławczego przeanalizował poniesione w tym piśmie zarzuty. Zdaniem Ministra z projektu budowlanego, stanowiącego integralną część decyzji organu I instancji, wynika, że skarżący będzie miał zapewniony dostęp do swojej nieruchomości na dotychczasowych zasadach, poprzez bezpośrednie przyleganie tej nieruchomości do drogi krajowej nr [...], natomiast wszelkie kwestie związane ze stratami na części nieruchomości przeznaczonej pod inwestycję będą przedmiotem postępowania odszkodowawczego. W konsekwencji za nietrafny uznano w decyzji organu II instancji zarzut skarżącego dotyczący naruszenia w trakcie postępowania organu I instancji art 10 kpa, poprzez uniemożliwienie stronie wniesienia dodatkowych uwag, gdyż strona takie uwagi wniosła, natomiast ich nierozpatrzenie przez organ I instancji pozostawało bez wpływu na wynik sprawy. Odnosząc się natomiast do zarzutów M. B. i M. J. , organ II instancji podniósł, że zgodnie z art. 21 Konstytucji RP prawo własności może być ograniczone, jednak tylko w drodze ustawy i tylko, gdy dokonywane jest na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem, więc również może nastąpić bez zgody właściciela wywłaszczanej nieruchomości, a nabycie przez Skarb Państwa prawa własności nieruchomości wymienionych w skarżonej decyzji nie jest zależne od woli organu orzekającego w niniejszym postępowaniu. Badając zgodność z prawem projektowanej inwestycji Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej nie dopatrzył się naruszenia jakiegokolwiek przepisu prawa powszechnie obowiązującego, które skutkowałoby wadliwością zaskarżonej decyzji. W ocenie organu II instancji wydzielona na mocy skarżonej decyzji część nieruchomości skarżących jest niezbędna do realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, które leży w interesie społecznym, więc zarzuty skarżących dotyczące naruszenia ich prawa własności należy uznać za bezzasadne. Natomiast żądanie wyceny wydzielonego mienia oraz oszacowania szkód powstałych z tytułu usunięcia reklam oraz wycinki drzew nie jest przedmiotem postępowania o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej i dlatego nie może być rozpatrywane na etapie postępowania odwoławczego od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Za bezpodstawne organ uznał zarzuty: - braku uzgodnienia ze skarżącymi treści projektu budowlanego, ponieważ przepisy prawa takiego rozwiązania nie przewidują; - usunięcia bez zgody skarżących, reklam znajdujących się na ww. nieruchomością objętych zakresem przedmiotowej inwestycji oraz zajęcia terenu w sposób uniemożliwiający ich ponowny montaż, gdyż są to zarzuty dotyczące prawidłowości prowadzonych prac budowlanych, które kontrolować może właściwy organ nadzoru budowlanego; - braku umieszczenia w zaskarżonej decyzji Wojewody [...], zapisów chroniących uzasadnione interesy skarżących, wynikające z przysługującego im prawa własności do działek ewidencyjnych nr [...] i [...], ponieważ zaskarżona decyzja zawiera w pkt VI warunki dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich; - utraty dostępu do nieruchomości nr ew. [...] w wyniku przedmiotowej inwestycji drogowej, ponieważ skarżący na czas realizacji inwestycji będą mieli zapewniony dostęp do swojej nieruchomości o nr ewidencyjnym [...], poprzez zjazd z tymczasowej drogi objazdowej, a po zakończeniu przedmiotowej inwestycji drogowej, ww. działka będzie miała zapewniony dostęp do drogi publicznej ( drogi krajowej nr [...]) poprzez działkę nr [...], stanowiącą drogę wewnętrzną, która w terenie pełni funkcję komunikacyjną, co jest uwidocznione w Projekcie Zagospodarowania Terenu, będącym częścią projektu budowlanego, stanowiącym integralną część przedmiotowej decyzji Wojewody [...]. Konkludując organ wskazał, że planowana budowa mostu drogowego ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa i komfortu użytkowników drogi, poprzez poszerzenie szerokości jezdni na obiekcie oraz zwiększenie szerokości chodnika od strony górnej wody i budowę chodnika od strony dolnej wody. Ponadto w ramach przedmiotowej inwestycji przewiduje się także wymianę nawierzchni drogi na dojazdach. Zatem realizacja obiektu nie zmieni funkcji i sposobu zagospodarowania istniejącego terenu. Utrzymana zostanie funkcja drogi o znaczeniu regionalnym i międzyregionalnym jako ciąg drogi krajowej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł R. P. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: - art. 11a ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w związku z art. 59 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez uznanie, iż w przedmiotowej sprawie inwestor uzyskał odpowiednią decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, w sytuacji, kiedy zakres zatwierdzonego projektu budowlanego nie pokrywa się z zakresem uzyskanej przez inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; - art. 12 ust. 1 w związku z art. 23 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w związku z art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez przyjęcie, iż podział nieruchomości dokonany w przedmiotowej decyzji spełnia wymóg zapewnienia prawidłowego dostępu do drogi publicznej dla nieruchomości skarżącego; - art. 7 oraz 77 § 1 w związku z art. 138 § 2 kpa, poprzez uznanie, iż naruszenia przepisów postępowania przez organ I instancji, które zostały stwierdzone przez organ II instancji, nie miały istotnego wpływu na wynik postępowania i nie mogły być podstawą do uchylenia decyzji. Zdaniem skarżącego nawet jeżeli karta informacyjna zawierała informacje o możliwości rozbudowy drogi krajowej nr [...] to pozostaje ona w sprzeczności z treścią uzasadnienia decyzji oraz z treścią nazwy inwestycji. W takiej sytuacji uznać należy, że prymat ma nazwa i zakres inwestycji wskazany w treści decyzji środowiskowej i jej uzasadnieniu, a nie informacje zawarte w karcie informacyjnej. Skoro organ nie wystąpił z wnioskiem o wyjaśnienie treści decyzji środowiskowej to nie można zgodzić się z jego stanowiskiem, iż przedmiotowa decyzja zezwalająca na realizację inwestycji drogowej jest zgodna z treścią decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wątpliwości skarżącego budzi prawidłowości przeprowadzonego w zaskarżonej decyzji podziału nieruchomości, ponieważ w wyniku zatwierdzonego projektu podziału nie dojdzie do odpowiedniego zapewnienia dostępu jego nieruchomości do drogi publicznej. Zgodnie z zakresem zaskarżonej decyzji tymczasowa droga, która powstanie między innymi z już istniejącej na nieruchomości drogi utwardzonej oraz z istniejącego zjazdu z drogi krajowej nr [...], zostanie rozebrana, co spowoduje konieczność wybudowania nowego zjazdu. Mając na uwadze, iż w wyniku realizacji przedmiotowej inwestycji dojedzie do powstania nowego skrzyżowania (lewoskrętu) w bliskiej odległości od miejsca, w którym możliwe jest wykonanie nowego zjazdu z drogi publicznej, istnieje zagrożenie, iż skarżący nie otrzyma zgody na realizację nowego zjazdu. Skoro zaś stary zjazd zostanie rozebrany, to w rzeczywistości dojedzie do sytuacji, w której nieruchomość skarżącego nie będzie miała faktycznego dostępu do drogi publicznej. Należy przy tym podkreślić, że sam fakt bezpośredniego przylegania nieruchomości do drogi publicznej nie powoduje, iż nieruchomość posiada odpowiedni dostęp do drogi publicznej. Oznacza to, że projekt podziału, zatwierdzony przedmiotową decyzją narusza zasady określone w ustawie o gospodarce nieruchomościami dotyczące przeprowadzania podziału nieruchomości. W ocenie skarżącego stwierdzone przez organ II instancji naruszenie art. 7 i 77 kpa miało wpływ na prawidłowość rozstrzygnięcia, ponieważ ustosunkowanie się do uwag wskazanych przez skarżącego w piśmie z dnia 8 lutego 2012 r., pozwoliłoby na dokonanie przez organ I instancji korekty planu podziału nieruchomości w taki sposób, aby zapewnić nieruchomości skarżącego w przyszłości odpowiedni dostęp do drogi publicznej. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Natomiast zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) dalej: p.p.s.a. sąd uchyla decyzję jedynie w sytuacji gdy stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie powyższe unormowania Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, który uzasadniałby wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Na wstępie wskazać należy, że kontrolowaną decyzją organ rozstrzygał wiele kwestii związanych z realizacją opisanej w decyzji inwestycji pn. "Rozbudowa drogi krajowej nr [...], od km 353+160,80 do km 353+432,03 oraz rozbiórka i budowa nowego mostu na rzece R. w m. Z. w km 353,259 w ciągu drogi krajowej [...] oraz budowa i rozbiórka drogi tymczasowej" Kontrolując zaskarżoną decyzję w omawianym zakresie wskazać należy, że podstawą prawną jej wydania były przepisy specustawy drogowej. Art. 11 i tej ustawy stanowi, że w sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) dalej "Prawo budowlane". Zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 tego prawa w zw. z art. 11i specustawy drogowej w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m.in. 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W rozpatrywanej sprawie inwestor - Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] ubiegając się o wydanie decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej (dalej: "GDDKiA") złożył wszystkie dokumenty wymienione w art. 11d ustawy, w tym także określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu. Zaskarżona decyzja czyni także zadość art. 11f ust. 1 specustawy, zawiera bowiem wszystkie niezbędne elementy określone w tym przepisie. Decyzja zawiera także analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich kategorii, zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości wraz z odpowiednimi mapami oraz ustala obowiązek dokonania przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu, a także ogranicza czasowe korzystanie z nieruchomości ,na których wykonywane będą prace związane z przebudową infrastruktury. Dla przedmiotowego przedsięwzięcia została wydana decyzja Wójta Gminy Z. z [...] października 2010 r. o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na inwestycję. Wśród działek wymienionych w punkcie a), na których będzie zlokalizowana inwestycja wymienia się działkę nr ewid.[...] stanowiącą własność Skarżącego. Wtoku postępowania przed organem II -ej instancji pełnomocnik Skarżącego p. R. S. wyraził sprzeciw w sprawie wydania decyzji na realizację inwestycji drogowej oraz wniósł szereg zastrzeżeń dotyczących rozwiązań projektowych ( np. zarzut braku lewoskrętu na działkę [...], likwidacji drogi asfaltowej na tej działce, brak ścieżki rowerowej i in.) Zarzucił także, że w wyniku realizacji inwestycji część działki pozostanie w niekształtnej formie, co znacząco obniży jej funkcjonalność i atrakcyjność. Do zarzutów tych po otrzymaniu stosownych wyjaśnień od inwestora, organ I-ej instancji odniósł się w uzasadnieniu decyzji. Wskazano m in., że działka Skarżącego, stanowiąca teren niezbędny dla planowanej inwestycji została wydzielona zgodnie z przyjętymi rozwiązaniami projektowymi. Linia podziału nieruchomości przebiega wzdłuż linii rozgraniczającej teren, a projektowane roboty zajmują teren niezbędny dla ich realizacji. Organ nie podzielił zarzutu podnoszonego przez pełnomocnika - utraty atrakcyjności przez powstałą w wyniku podziału działkę [...] wskazując, że zachowa zwartą powierzchnię, natomiast wskazał, iż za działkę o nr [...] zajętą pod projektowaną inwestycję Skarżącemu przysługuje odszkodowanie. Kwestia będzie jednak przedmiotem odrębnej decyzji. Przypomnieć należy, że Skarżący zarzuca zaskarżonej decyzji przede wszystkim naruszenie art. 11a ust. 4 specustawy w związku z art. 59 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez uznanie, iż w przedmiotowej sprawie inwestor uzyskał odpowiednią decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, w sytuacji, kiedy zakres zatwierdzonego projektu budowlanego nie pokrywa się z zakresem uzyskanej przez inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, naruszenie z art. 11 a ust. 4 specustawy, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, może być wydana po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z nią 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie , udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199 poz. 1227). Przepis art. 59 ust. wyżej cytowanej ustawy stanowi natomiast wskazuje przedsięwzięcia, które wymagają takiej oceny i wymienia m.in. 1) planowane przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowane przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. W rozpatrywanej sprawie decyzją z dnia [...] października 2010 r. Wójt Gminy Z. po rozpatrzeniu wniosku, który złożył Zarząd Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...], wydał decyzję w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko pn." Rozbiórka i budowa nowego mostu na rzece R. w m. Z. w km. 353 + 259 w ciągu drogi krajowej nr [...] wraz z budową i rozbiórką drogi tymczasowej na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...],[...], [...],[...],[...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...]" i orzekł, iż przedmiotowe przedsięwzięcie nie wymaga oceny oddziaływania na środowisko. W rozstrzygnięciu decyzji wskazał, że "charakterystyka i karta informacyjna przedsięwzięcia stanowią załączniki do niniejszej decyzji". Skarżący zarzuca, że w/wym decyzja "treść nazwy" decyzji nie koresponduje z nazwą przedsięwzięcia wskazaną w zaskarżonej decyzji zezwalającej na realizację inwestycji, a nadto treść uzasadnienia tej decyzji jest niezupełna albowiem nie wskazuje, że inwestycja, na którą wydawana jest decyzja środowiskowa obejmować będzie przebudowę drogi i przeprawy mostowej. Skarżący podnosi, iż gdyby nawet w karcie informacyjnej zawarte były informacje o możliwości rozbudowy drogi, to i tak pozostaną one sprzeczne z treścią uzasadnienia i nazwą inwestycji. W ocenie Sądu powyższe zarzuty nie są uzasadnione. Zgonie z wyżej wskazaną treścią rozstrzygnięcia decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych "charakterystyka i karta informacyjna przedsięwzięcia stanowią załączniki do niniejszej decyzji". Oznacza to, że stanowią całość razem z decyzją. Zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć kartę informacyjną danego przedsięwzięcia, w której umieszcza się podstawowe informacje o planowanym zamierzeniu, a w szczególności dane o rodzaju, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia, powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną, rodzaju technologii, ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii, rozwiązaniach chroniących środowisko. Z karty informacyjnej przedmiotowego przedsięwzięcia drogowego (k. 54) , będącej załącznikiem Nr 2, stanowiącym integralną część ww. decyzji środowiskowej, jednoznacznie wynika, iż zakresem przedmiotowego zamierzenia drogowego jest objęta rozbudowa drogi krajowej nr [...], poprzez poszerzenie jej pasa drogowego. W dokumencie tym znajduje się zapis, iż "Przedsięwzięcie wykracza poza pas drogi krajowej nr [...]. Z uwagi na zwiększenie zakresu skarp spowodowane poszerzeniem obiektu, projektowane jest poszerzenie pasa drogi krajowej o części działek [...], [...], [...], [...], [...]." O zakresie inwestycji i jej zgodności z omawianą decyzją świadczy także dołączony materiał graficzny w postaci map. Wskazać także należy, iż kwestionowana przez Skarżącego " Karta informacyjna przedsięwzięcia " zawierająca właśnie wyżej wskazaną informację, jest kartą o przedsięwzięciu zatytułowanym " Rozbiórka i budowa mostu na rzece R. w m. Z. w km. 353-259 w ciągu drogi krajowej nr [...] wraz z budową i rozbiórką drogi tymczasowej na działkach nr ew. [...],[...],,[...],,[...],,[...],,[...],,[...],, [...],, [...],[...],[...],[...],[...],,[...],,[...]," W treści decyzji Wójta Gminy Z., wbrew sugestiom Skarżącego, nie określono dokładnie przedsięwzięcia, albowiem nie było to istotą rozstrzygnięcia decyzji. Odmienność nazwy przedsięwzięcia najprawdopodobniej wynikała z powodu powtórzenia jego nazwy wskazanej we wniosku złożonym przez Zarząd Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...],. Szczegółowy opis przedsięwzięcia zawiera, jak słusznie wskazał organ, karta informacyjna przedsięwzięcia. Wydana ponad 15 miesięcy później decyzja Wojewody [...] z [...] lutego 2012 r. o udzieleniu zezwolenia na realizację inwestycji drogowej określa tę inwestycję w sposób szczegółowy. Wynika to, co oczywiste, z przedmiotu rozstrzygnięcia i konieczności jego konkretyzacji w tego rodzaju decyzji. (Na marginesie wskazać należy, że dopiero pismem z dnia [...] listopada 2011 r. inwestor uszczegółowił nazwę przedmiotowej inwestycji drogowej). Słusznie, zatem Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uznał, zarzut Skarżącego, iż projekt przedmiotowej inwestycji drogowej swoim zakresem jest szerszy od zakresu inwestycji określonej w decyzji środowiskowej za całkowicie chybiony. Słusznie też uznał za bezpodstawne twierdzenie, iż gdyby karta informacyjna dołączona do wniosku o wydanie ww. decyzji środowiskowej obejmowała również kwestie rozbudowy fragmentu drogi krajowej nr [...], to wówczas organ środowiskowy mógłby stwierdzić konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Organ przypomniał, iż zgodnie z art. 64 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, obowiązek sporządzenia takiego raportu ustalany jest dla ww. przedsięwzięć w drodze postanowienia przez organ prowadzący postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, po uprzednim zasięgnięciu opinii właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska i państwowego inspektora sanitarnego. W sprawie takie opinie zostały wydał zarówno Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. jak i Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K.. W obu stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia drogowego. A zatem, zasadnie Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uznał, że Wójt Gminy Z., działając w przedmiotowej sprawie jako organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, prawidłowo stwierdził, że dla ww. zamierzenia inwestycyjnego nie zaistniała potrzeba przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Prawidłowo także nie uwzględniono zarzutu skarżącego, dotyczącego oddziaływania rozbudowywanej drogi krajowej w obszar [...] Parku Krajobrazowego. Wskazano, że zgodnie z załącznikiem Nr 1 do decyzji środowiskowej, stanowiącym charakterystykę przedmiotowego przedsięwzięcia drogowego, inwestycja zlokalizowana jest częściowo na terenie [...] Parku Krajobrazowego, ale w odległości około 750 m od rezerwatu przyrody "[...] [...]", a także w odległości ok. 5 km od najbliżej położonego Obszaru [...][...] "[...] i [...]". W zasięgu ww. parku mieści się odcinek drogi wojewódzkiej nr [...] objęty przebudową w ramach przedmiotowej inwestycji. Natomiast most tymczasowy i tymczasowa droga objazdowa zlokalizowane zostaną na północ od remontowanego odcinka poza obszarem [...] Parku Krajobrazowego. W związku z powyższym, jak wynika z ww. załącznika Nr 1 do decyzji środowiskowej, nie zostaną złamane zakazy dotyczące lokalizowania nowych obiektów budowlanych na terenie [...] Parku Krajobrazowego. W kolejnym zarzucie Skarżący podniósł, że naruszono art. 12 ust. 1 w związku z art. 23 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w związku z art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez przyjęcie, iż podział nieruchomości dokonany w przedmiotowej decyzji spełnia wymóg zapewnienia prawidłowego dostępu do drogi publicznej dla nieruchomości skarżącego. W ocenie Skarżącego w wyniku zatwierdzonego podziału działki [...] objętej zakresem inwestycji drogowej nie dojdzie do zapewnienia dla tej nieruchomości dostępu do drogi publicznej. W zaskarżonej decyzji organ II -ej instancji stwierdził, że jak wynika z projektu budowlanego, stanowiącego integralną część decyzji organu I instancji, skarżący będzie miał zapewniony dostęp do swojej nieruchomości na dotychczasowych zasadach, poprzez bezpośrednie przyleganie tej nieruchomości do drogi krajowej nr [...]. Potwierdzają to dołączone do akt pisma inwestora, w których ten wyjaśnia, że droga asfaltowa znajdująca się na działce [...] jest drogą prywatną, wybudowaną przez właściciela działki i posiada dostęp do drogi krajowej nr [...] w postaci zjazdu. Inwestor zapewni dostęp do działki dla zapewnienia komunikacji na działce. Organ także wyjaśnił, że uniemożliwienie Skarżącemu wniesienia dodatkowych uwag w tym przedmiocie w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji przez organ II -ej instancji nie miało istotnego znaczenia, skoro w ocenie organu, Skarżący będzie posiadał zjazd z nieruchomości [...]. Skarżący podnosi w skardze, że może się okazać, że jeśli zostanie rozebrana droga tymczasowa powstała m.in. z położonej na jego działce drogi prywatnej, to może nie otrzymać zezwolenia na realizację nowego zjazdu. W ocenie Sądu, powyższe zarzuty oparte o obawę, że w przyszłości nieruchomość zostanie pozbawiona zjazdu, nie mogą być przedmiotem rozpoznania Sądu, albowiem Sąd orzeka w sprawie na podstawie stanu faktycznego ustalonego na dzień wydania decyzji, zdarzenie przyszłe i niepewne nie może być poddane kontroli Sądu. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 138 § 2 k.p.a., albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Nie 7 i 77 §1 k.p.a. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.