VII SA/Wa 2082/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2011 r., nr [...]. E. B. wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] którą organ utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2011 r., nr [...] udzielającą pozwolenia na budowę drogi gminnej ul. [...] w Z.. Pismem z dnia 7 listopada 2012 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca podniosła, że na etapie realizacji inwestycji maszyny pracujące oraz urządzenia będą negatywnie oddziaływać na codzienne życie skarżącej przede wszystkim w związku z nadmierną emisją hałasu. Nastąpi ponadto zanieczyszczenie środowiska, zostanie zniszczona infrastruktura. Inwestycja ograniczy w trakcie jej realizacji dostęp do drogi publicznej, korzystanie z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności, może też zakłócić prawidłowe odprowadzanie wód powierzchniowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § p.p.s.a., a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek. Okoliczności te sąd winien ocenić zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać w takim samym stopniu skarżącego, jak i pozostałe strony tego postępowania. W orzecznictwie wskazuje się jednakże, że aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, iż w sprawie zachodzą określone w nim przesłanki (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 października 2011 r., sygn. II GSK 2060/11 LEX nr 984625, z dnia 18 października 2011 r., sygn. II GSK 1799/11 LEX nr 965117, z dnia 3 października 2011 r. ,sygn. I FSK 1427/11 LEX nr 948820). W ocenie Sądu wniosek E. B. nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W interesie strony skarżącej leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Ogólnikowe stwierdzenia skarżącej o możliwości zanieczyszczenia środowiska, nadmiernej emisji hałasu, ograniczeniu dostępu do drogi publicznej czy korzystania z mediów w trakcie realizacji inwestycji nie pozwalają na uznanie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Poprzestanie przez skarżącą tylko na takich stwierdzeniach, bez podania dowodów i konkretnych danych technicznych uprawdopodobniających powołane okoliczności, nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę drogi. Podniesione przez E. B. argumenty wskazujące na możliwość wystąpienia uciążliwości związanych z realizacją inwestycji mają charakter jedynie hipotetyczny i nie wskazują na niebezpieczeństwo wystąpienia po stronie skarżącej znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.