VII SA/Wa 2085/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.G. na pismo Wojewody [...] z [...] kwietnia 2020 r. znak: [...] w przedmiocie skargi na działanie organu postanawia: odrzucić skargę , Pismem z 6 lipca 2019 r. S.G. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Wojewody [...]z [...] kwietnia 2020 r. znak: [...] kwestionując działanie organu. Jak wynika z akt sprawy Wojewoda [...]zaskarżonym pismem z [...] kwietnia 2020 r., w nawiązaniu do wniosku skarżącego z [...]stycznia 2020 r. o wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] nr [...]z [...]maja 2019 r. znak: [...] (zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Inwestorowi P. Sp. z o. o. Sp. komandytowo-akcyjna pozwolenia na budowę określonego w niej zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z garażami podziemnymi oraz klubem dziecięcym w budynku numer [...] wraz z wewnętrzną instalacją gazową, stacją trafo, śmietnikami wolnostojącymi, elementami zagospodarowania terenu, zbiornikami retencyjnymi, urządzeniami rozsączającymi, pompowniami wód deszczowych, ogrodzeniem, stanowiskami postojowymi na terenie i wewnętrzną obsługą komunikacyjną na terenie działek o nr ew. [...] w obrębie [...]przy ulicy G. w W.), organ poinformował skarżącego, że po szczegółowym zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz po przeanalizowaniu okoliczności sprawy, nie znalazł podstaw prawnych do wszczęcia z urzędu i wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Prezydenta [...]z [...]maja 2019 r. nr [...]znak: [...]. W skardze do Sądu skarżący zarzucił naruszenie art. 61a § 2 k.p.a. i wniósł o "dostosowanie formy odpowiedzi Wojewody [...] na mój wniosek z dnia [...]stycznia 2020 roku o wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...]nr [...]z [...]maja 2019 r. znak: [...]..." do aktualnie obowiązujących przepisów prawa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...]wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 137) kontrola sprawowana przez sądy administracyjne odbywa się pod względem zgodności z prawem i odnosi się do działalności administracji publicznej. Zgodnie z kolei z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl § 2 wyżej wskazanego przepisu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzycielka o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także, na mocy art. 3 § 3 tej ustawy, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Art. 4 p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne rozstrzygają również spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Z treści skargi złożonej w niniejszej sprawie wynika, że skarżący zainicjował postępowanie przed organem administracji rządowej - Wojewodą [...]w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...]z [...]maja 2019 r. nr [...]. Treść pisma skarżącego wskazuje, że przedmiotem skargi uczynił udzieloną w piśmie z [...] kwietnia 2020 r. niezadowalającą odpowiedź Wojewody [...], którą organ poinformował go, że nie znalazł podstaw prawnych do wszczęcia z urzędu i wyeliminowania z obrotu prawnego rozstrzygnięcia Prezydenta [...]. Z treści skargi złożonej do Sądu wynika również, że nosi ono znamiona skargi złożonej w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z powyższym wyjaśnić należy, że złożoną w sprawie skargę na działanie Wojewody [...]odnośnie do niezadowalającej skarżącego odpowiedzi na wniosek z [...] stycznia 2020 r. należy potraktować jako skargę złożoną do organu w trybie działu VIII k.p.a., tj. w trybie skargowym dotyczącym niezadowolenia z pracy organu. Podkreślić należy, że skargi wnoszone w trybie art. 227 i nast. k.p.a. są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Tymczasem skargi, o których mowa w p.p.s.a. są sformalizowanym środkiem sądowej kontroli przede wszystkim decyzji administracyjnych i postanowień z punktu widzenia ich zgodności z prawem. Sąd nie rozpatruje skarg na nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r. sygn. akt III SA 1636/97). Skargę tę należy potraktować więc jako skargę składaną do organu w trybie art. 227 k.p.a. Uznać zatem należy, że sprawa ta nie podlega kognicji sądu administracyjnego, co w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną i w takiej sytuacji podlega ona odrzuceniu. Biorąc powyższe pod uwagę należy podkreślić, że treść żądania skarżącego zawartego w skardze nie mieści się w ramach właściwości sądu administracyjnego, albowiem nie dotyczy żadnego z orzeczeń, aktów ani czynności, o których mowa w art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. Ubocznie Sąd wskazuje, że Wojewoda [...]decyzją z [...]marca 2020 r. umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z [...]maja 2019 r. nr [...]po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek skarżącego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. 2019 r. poz. 1186 ze zm.) wskazując, na brak statusu strony skarżącego a zatem brak jego uprawnienia do kwestionowania decyzji Prezydenta [...]z [...]maja 2019 r. nr [...]. W konsekwencji należy także wskazać, poza omówioną kwestią rzeczywistego charakteru skargi wniesionej do sądu (jako skargi w trybie Działu VIII k.p.a.), że skarżący nie posiada uprawnienia do zmuszenia organu do wszczęcia danego postępowania z urzędu. To bowiem organ a nie skarżący decyduje, czy w ramach posiadanej wiedzy o okolicznościach sprawy widzi za celowe wszczynanie jakiegokolwiek postępowania. To, że stanowisko Wojewody w tym względzie rozmija się z oczekiwaniami skarżącego nie oznacza, że może on skutecznie je zakwestionować przed sądem. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.