VII SA/Wa 2086/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2009 r. sprawy ze skargi Z. i Z. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. S. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...], [...] w W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych). VII SA/Wa 2086/08 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] września 2008r. na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z póź. zm.) oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ( Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz.1118 z póź. zm.) umorzył postępowanie administracyjne w sprawie otworów okiennych w ścianie szczytowej od strony działki małżonków K. w budynku mieszkalnym drewnianym zlokalizowanym na działce nr [...] położonej w ...], będącej własnością I. i W. G. W uzasadnieniu organ przytoczył przebieg postępowania administracyjnego, w związku ze skargą Z. i Z. K. z dnia [...].09.2007r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] zawiadomieniem z dnia [...].09.2007r. wszczął postępowanie administracyjne a następnie w dniu [...].09.2007r. przy udziale stron przeprowadził oględziny na działce Iwony i W. G. W czasie oględzin ustalono, że na działce zlokalizowany jest między innymi budynek mieszkalny drewniany o wymiarach zewnętrznych 9,38 x 8,41m z dachem dwuspadowym krytym blachą ze spadkiem w kierunku własnej działki. Budynek zlokalizowany jest w odległości: - 2,68 m od ogrodzenia drewnianego od strony działki skarżących Z. i Z. K., - 9,76 m od budynku mieszkalnego drewnianego zlokalizowanego na działce skarżących, - 13,04 m od ogrodzenia z siatki od strony działki sąsiedniej będącej własnością S. M., - 6,10 m od ogrodzenia od strony drogi publicznej. W ścianie szczytowej od strony działki skarżących wykonane są trzy otwory okienne. W czasie oględzin I. G. oświadczyła, że budynek został wybudowany przez jej nieżyjącego ojca Z. K. w 1983 roku na podstawie pozwolenia na budowę wydanego przez Naczelnika Miasta i Gminy [...] z dnia [...].01.1983 r. Na potwierdzenie tego przedłożyła decyzję o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego drewnianego wg. projektu podstawowego indywidualnego wraz z obiektami towarzyszącymi, objętymi pozwoleniem na budowę: osadnik ścieków, obora, silos i płyta gnojowa na działce nr [...]. w [...], oraz dziennik budowy nr [...] będący załącznikiem do tej decyzji. Po analizie przedłożonych dokumentów organ uznał, że budynek został wybudowany zgodnie z pozwoleniem na budowę. W tych okolicznościach decyzją z dnia [...].10.2007r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie. Z. i Z. K. złożyli odwołanie od tej decyzji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].01.2008r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Rozpatrując ponownie sprawę organ I instancji w dniu [...].04.2008r. przeprowadził ponowne oględziny na działce nr [...] położonej w [...]. I. G. ponownie stwierdziła, że budynek drewniany został wybudowany zgodnie z pozwoleniem uzyskanym przez jej ojca, który wraz z nieruchomością przekazał jej tylko pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego natomiast nie przekazał projektu budowlanego. Zgodnie z wymogami decyzji kasacyjnej, organ I instancji dokonał pomiaru odległości od drogi do budynku mieszkalnego i ustalił, że wynosi 15,04m od osi drogi. Decyzją z dnia [...]04.2008r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Siedlcach ponownie umorzył postępowanie w sprawie. Z. i Z. K. ponownie złożyli odwołanie od tej decyzji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].06.2008r. uchylił zaskarżoną decyzję i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po czym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] w dniu [...].07.2008r. dokonał kolejnych oględzin na działce nr [...] położonej w [...]. W czasie oględzin pracownicy organu ponownie dokonali pomiaru przyrządem laserowym firmy [...] odległości budynku mieszkalnego od osi drogi, która wyniosła 15.04m. Z. K. wniosła do protokołu zastrzeżenia, co do sposobu pomiaru tym przyrządem i żądała wykonania pomiaru taśmą miedniczną. Ponadto Z. i Z. K. ponowili żądanie zamurowania okien od strony ich działki twierdząc, że służą do celów przestępczych. I. i W. G. stwierdzili, że nie wyrażają zgody na zamurowanie wymienionych otworów okiennych. Oceniając istniejący materiał dowodowy organ wskazał, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie określa od której działki należy zachować odległość przynajmniej 4,0 m. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia, że inwestor w trakcie budowy dokonał odstępstw od warunków pozwolenia. Ponadto podał, że ustawa z dnia 24 października 1974r. - Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 z późno zm.) nie nakładała na inwestora obowiązku przechowywania dokumentów związanych z budową danego obiektu. W ocenie organu zgodnie § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. z 1980r Nr 17, poz. 62), budynki mieszkalne i gospodarcze na działkach zagrodowych w indywidualnych gospodarstwach rolnych oraz wolno stojące jednorodzinne domy mieszkalne o ścianach z materiałów niepalnych i o pokryciu z materiałów niepalnych lub trudno zapalnych powinny być sytuowane w odległości co najmniej 4 m od granicy działki. Odległość ta może być zmniejszona do 3 m, jeżeli ściana budynku od strony sąsiedniej działki nie ma otworów okiennych lub drzwiowych. Natomiast § 12 ust. 2 w/w rozporządzenia stanowi, że przy istniejącej zabudowie na sąsiedniej działce w odległości większej niż 4 m od granicy działki, odległości określone w ust.1 mogą ulec zmniejszeniu, z tym że odległość między budynkiem istniejącym a projektowanym powinna wynosić co najmniej 8 m. Ponieważ ściana szczytowa przedmiotowego budynku mieszkalnego z otworami okiennymi od strony działki skarżących, zlokalizowana jest w odległości większej niż 8 m należy przyjąć, że zachowane są przepisy warunków technicznych tego rozporządzenia. Z. i Z. K. po raz trzeci wnieśli odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].09.2008 r. umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie otworów okiennych w ścianie szczytowej od strony ich działki w budynku mieszkalnym I. i W. G. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2008r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji wydana w oparciu o przepis art. 105 § 1 Kpa jest prawidłowa, a argumenty podniesione przez stronę w odwołaniu, nie maja wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Wszczęte w ramach nadzoru budowlanego postępowanie dotyczyło dwóch otworów okiennych w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości [...], którego właścicielem są I. i W. G. W toku postępowania ustalono, że przedmiotowy drewniany budynek mieszkalny został wybudowany przez nieżyjącego już ojca I. G. – Z. K. w 1983 r. na podstawie pozwolenia na budowę wydanego przez Naczelnika Miasta i Gminy [...] Nr [...] z dnia [...].01.1983 r. Budynek zlokalizowany jest w odległości 2,68 m od ogrodzenia drewnianego od strony działki skarżących, 9,76 m od budynku mieszkalnego drewnianego zlokalizowanego na działce skarżących. Zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. z 1980 r. Nr 17, poz. 62), budynki mieszkalne i gospodarcze na działkach zagrodowych w indywidualnych gospodarstwach rolnych oraz wolnostojące jednorodzinne domy mieszkalne o ścianach z materiałów niepalnych i o pokryciu z materiałów niepalnych lub trudno zapalnych powinny być sytuowane w odległości co najmniej 4 m od granicy działki. Odległość ta może być zmniejszona do 3 m, jeśli ściana budynku od strony sąsiedniej działki nie ma otworów okiennych lub drzwiowych. Natomiast § 12 ust. 2 cytowanego artykułu stanowi, że przy istniejącej zabudowie na sąsiedniej działce w odległości większej niż 4 m od granicy działki, odległości określone w ust. 1 mogą ulec zmniejszeniu, z tym że odległość miedzy budynkiem istniejącym a projektowanym powinna wynosić co najmniej 8 m. W związki z faktem, że przedmiotowa ściana szczytowa z otworami okiennymi od strony działki skarżących od istniejącej zabudowy na działce sąsiedniej zlokalizowana jest w odległości większej niż 8 m należało zdaniem organu przyjąć, iż zachowane zostały przepisy warunków technicznych w/w rozporządzenia. W tych warunkach organ uznał, że w sprawie występuje przesłanka bezprzedmiotowości, poprzez brak podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem zaś jest konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany wydać rozstrzygnięcie na podstawie prawa materialnego. Skoro brak jest podstaw do nakładania obowiązków na podstawie przepisów Prawa budowlanego, to organ pierwszej instancji prawidłowo orzekł o umorzeniu tego postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008r. wnieśli Z. i Z. małżonkowie K., domagając się jej uchylenia. W skardze podnieśli, że przedmiotowy budynek stoi za blisko ich działki i jest łatwopalny. Z okien sąsiedzi rzucają na ich działkę różne przedmioty i są uciążliwi. Zdaniem skarżących decyzja jest niesprawiedliwa i wydana pod naciskiem wpływowych osób. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Kontrolując zaskarżoną decyzję Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Obiekt wybudowany w oparciu o decyzję pozwalającą na budowę podlega ocenie na podstawie przepisów obowiązujących w dacie jej wydania. Ponieważ decyzja budowlana dla przedmiotowego budynku wydana została w 1983 r. - przepisami tymi była ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229) oraz wydane na podstawie tej ustawy rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. z 1980r. Nr 17, poz. 62 ze zm.) Zgodnie § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. budynki mieszkalne i gospodarcze na działkach zagrodowych w indywidualnych gospodarstwach rolnych oraz wolno stojące jednorodzinne domy mieszkalne o ścianach z materiałów niepalnych i o pokryciu z materiałów niepalnych lub trudno zapalnych powinny być sytuowane w odległości co najmniej 4 m od granicy działki. Odległość ta może być zmniejszona do 3 m, jeżeli ściana budynku od strony sąsiedniej działki nie ma otworów okiennych lub drzwiowych. Natomiast § 12 ust. 2 w/w rozporządzenia stanowi, że przy istniejącej zabudowie na sąsiedniej działce w odległości większej niż 4 m od granicy działki, odległości określone w ust.1 mogą ulec zmniejszeniu, z tym że odległość między budynkiem istniejącym a projektowanym powinna wynosić co najmniej 8 m. Ponieważ ściana szczytowa przedmiotowego budynku mieszkalnego z otworami okiennymi od strony działki skarżących, zlokalizowana jest w odległości większej niż 8 m należy przyjąć, że mimo niezachowania odległości wskazanych w pozwoleniu budowlanym zachowane są przepisy warunków technicznych tego rozporządzenia. Przedmiotowy budynek mieszkalny został wybudowany w odległości 2,68 m od granicy działki skarżących, ze ścianą posiadającą otwory okienne, przy czym odległość tego budynku od budynku istniejącego, na sąsiedniej działce wynosi 9,76 m. Odległości te nie były kwestionowane w toku postępowania administracyjnego. Dostępny organowi materiał dowodowy nie zawiera planu realizacyjnego zagospodarowania działki, czyli dokumentu graficznego podlegającego badaniu w zakresie odległości od granic działek sąsiednich, a decyzja o pozwoleniu na budowę nie określa od której granicy działki należy zachować odległość przynajmniej 4,0 m. Jednak oceniając istniejący materiał dowodowy należałoby stwierdzić, iż odległość co najmniej 4 metry obowiązywała od granic obu działek sąsiednich. Niedostrzeżenie tej kwestii przez organ nadzoru budowlanego nie stanowi jednak o wadliwości decyzji. Prawidłową decyzję o umorzeniu postępowania należy bowiem traktować jako stwierdzenie przez organ braku konieczności nakładania obowiązku zamurowania okien (czego domagali się skarżący). Usytuowanie budynku mieszkalnego w zbliżeniu do granicy działki sąsiedniej (§ 12 ust. 2 rozporządzenia) dopuszczalne było w sytuacji istniejącej zabudowy na sąsiedniej działce w odległości co najmniej 8 m. Takie usytuowanie budynku nie wywołuje negatywnych skutków w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego ani nie ogranicza użytkowania sąsiedniej nieruchomości, tym bardziej, że stan ten trwa już około 25 lat. Oczywiście konflikty sąsiedzkie nie stanowią przedmiotu zainteresowania organów nadzoru budowlanego i nie może mieć znaczenia prawnego podnoszona kwestia zanieczyszczania działki skarżących poprzez wyrzucanie śmieci z przedmiotowych okien. Stosownie do przepisu art. 105 § 1 kpa będącego podstawą prawną wydanego rozstrzygnięcia postępowanie może być bezprzedmiotowe z przyczyn prawnych - gdy okaże się, że nie ma normy prawnej udzielającej organowi administracji kompetencji do wydania decyzji administracyjnej, lub z przyczyn faktycznych - gdy okaże się, że nie ma okoliczności faktycznych uzasadniających według hipotezy normy prawnej kompetencję organu administracji publicznej do wydania decyzji administracyjnej. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.