VII SA/Wa 2087/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać Z. T. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W dniu 2 kwietnia 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Z. T. złożyła wniosek o przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienie ustanowienia radcy prawnego z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, który od 20 lat jest sparaliżowany i z tego powodu wymaga stałej opieki (leczenie i rehabilitacja). Wnioskodawczyni dodała, że także leczy się na chorobę wieńcową i w związku z tym znaczną część emerytury przeznacza na leczenie i zakup lekarstw dla siebie i męża. Wnioskodawczyni wskazała, że utrzymuje się wraz mężem z emerytury o łącznej wysokości 2.350,00 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że posiada mieszkanie o pow. 80 m 2 oraz działkę o pow. 700 m 2. Oznajmiła, że innych zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada. Biorąc pod uwagę sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że nie jest ona w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez spowodowania uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tego względu, przychylono się do wniosku wnioskodawczyni i przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.